Cannondale Synapse Hi-MOD Disc RED eTap – Duurtest deel 1

In februari nam onze testredacteur bij Cannondale Europe in Oldenzaal een Cannondale Synapse in ontvangst, om deze voor een half jaar aan een grondige duurtest te onderwerpen. Deel 1 staat in het teken van de veelzijdigheid en het comfort van deze high-end racefiets.

woensdag, 11 april 2018, 13:46
Cannondale Synapse Hi-MOD Disc RED eTap – Duurtest deel 1

Al sinds 2006 voert het Amerikaanse Cannondale haar Synapse model, door hen zelf omschreven als een pure endurance-machine. Sinds die tijd kreeg het model zowel in 2008, als in 2014 een flinke update en ook voor 2018 is de Synapse grondig onder handen genomen.

De doelgroep voor deze fiets is al die tijd gelijk gebleven: fietsers die lange ritten maken, maar ook de snelheid niet schuwen. Maar ook fietsers die het avontuur aan willen gaan, ongeachte welke ondergrond ze tegenkomen. Een echte allround-racefiets dus. Tijd om die veelzijdigheid eens te testen!

1 / 5

Where the magic happens

Toen we de fiets op kwamen halen bij het hoofdkantoor van Cannondale Europe in het Twentse Oldenzaal, stond ons eerst een rondleiding door het enorme distributiecentrum te wachten. Indrukwekkend om te zien hoe het personeel met grote precisie, maar toch ook op grote schaal de diverse fietsen assembleert. De Lefty’s, SuperSixen en Scalpels vlogen ons om de oren en zoals zo vaak voelde het weer als waren we een kind in de welbekende snoepwinkel.

Op basis van een eerdere bike fitting bij Annovelo (gevestigd in de winkel van AlliZi Bikes, officieel Cannondale dealer), stond de Synapse Hi-MOD Disc RED eTap al volledig in de juiste maat klaar. Eenmaal thuis was er dan ook geen houden aan en moest en zou het eerste ritje gemaakt worden. En waar het bij veel fietsen die we testen in het begin vaak nog wat onwennig aanvoelt, viel bij de Synapse op hoe makkelijk je er op weg fietst. Het is alsof je er al jaren op rijdt. Dat zal mede komen door de op comfort gerichte geometrie van het frame, want de houding is heel relaxed, zonder sloom te zijn.

arrow down
2 / 5

Het Synapse frame

Een gedetailleerde blik op het Synapse frame leert ons het volgende: onze testfiets is vervaardigd uit het hoogwaardige Hi-MOD carbon en is daarmee identiek aan de teamfiets voor de kasseienklassiekers van de renners van Team EF Education First, zoals Sebastiaan Langeveld en Sep Vanmarcke. Dit Hi-MOD frame is – net als de goedkopere standaard carbon en aluminium frames – voorzien van de door Cannondale zelf ontwikkelde SAVE technologie: het frame heeft variabele diktes, een gespleten zadelbuis en flex zones op specifieke plekken, waardoor er een Micro-veringsysteem ontstaat. Samen met de 25,4 mm dikke zadelpen moet dit zorgen voor veel comfort – ongeachte de ondergrond waar je op rijdt – zonder in te boeten op stijfheid. En dat geldt dus voor alle 15 modellen die er van de Synapse in Nederland te koop zijn.

De goedkoopste Synapse heb je al voor €1.199, terwijl het model dat wij tot onze beschikking hebben maar liefst € 7.999 kost. Dat is een prijs die je even doet slikken. Of misschien wel even wat langer dan dat. Toch is de prijs te verklaren: alleen de draadloze, elektronische Sram eTAp Wireless HRD groepset heeft al een adviesprijs van € 2.598. Daarnaast is de Synapse uitgerust met de razendsnelle en heerlijk lichte (1446 gram per set) carbon Hollowgram Si Disc wielen (tubeless ready). Mede hierdoor blijft het gewicht van deze Synapse heel laag: in onze maat 58 wogen we de fiets af op 7,1 kg – inclusief bidonhouders en exclusief pedalen. En dat is voor een endurance bike met schijfremmen echt bijzonder licht.

Wil je meer lezen over de SRAM eTAP groep, lees dan hier onze test.

arrow down
3 / 5

De eerste ervaringen: veelzijdigheid troef

Na twee maanden fietsen is het al heel duidelijk: de Synapse is superveelzijdig. Het weer in februari dwong ons ertoe om naast normale wegritjes ook regelmatig de beschutting van het bos op te zoeken. Geen probleem voor deze allrounder, want dankzij de 28 mm Vittoria Corsa bandjes kan je met gemak over de vele grind en schelpenpaden rijden die ons land rijk zijn. De grip blijft uitstekend en dankzij de vele flex-zones in het frame blijf je stevig en comfortabel op je fiets zitten. Meer dan 6 bar aan bandendruk is niet nodig, wat nog eens extra bijdraagt aan dat comfort.

Maar kan je er dan ook echt mee racen? Voor zover we dat in deze eerste maanden hebben gedaan, lijkt dat toch ook geen probleem voor de Synapse. Dankzij zijn lichte gewicht kan je behoorlijk makkelijk versnellen – al zou het nooit zo direct en katachtig aanvoelen als bij een meer wedstrijd-georiënteerde fiets. Eenmaal op snelheid is het echter een heerlijk racemonster. Stabiele wegligging, directe krachtoverbrenging dankzij het stijve bracket en ook onder in de beugel een ontspannen, maar toch ook aerodynamische houding. Tijdens deel 2 van deze duurtest – die eind mei zal verschijnen – zullen we nog wat verder in gaan op het gedrag tijdens snelle groepsritten. We hadden de fiets ook graag uitgetest tijdens wat trainingskoersjes, maar helaas is dat met de schijfremmen nog geen optie.

arrow down
4 / 5

Uitgerust met Schwalbe X-One Speed crossbandjes

Om de veelzijdigheid van de Synapse nog eens wat verder aan de tand te voelen, ruilden we na enkele weken fietsen de banden om voor een set crossbandjes. Hoewel er volgens Cannondale een maximale bandbreedte van 32 mm geldt voor het frame, vonden wij het een uitdaging om te kijken hoe het zou zijn om hem uit te rusten met de 33 mm brede Schwalbe X-One Speed crossbandjes.

De montage van de banden was vanwege de tubeless ready velg nog even wat meer gehannes. Door de aangepaste vorm van de velg, willen nieuwe bandjes zich niet zo makkelijk ‘zetten’. Een goede tip hierbij is om de rand van de band en de velg in te smeren met zeepsop en daarna de banden even op te pompen tot de maximale druk. Tijdens het pompen zal je een aantal keer een harde plop horen – en dat is in dit geval een goed teken. Alles is nu op zijn plek! Montage van de wielen in het frame is geen probleem en de ruimte tussen band en frame is zelfs met 33 mm nog ruim voldoende.

Met deze bredere sloffen onder onze kont werd de verkenner-modus alleen nog maar meer aangewakkerd. Elk onbekend zandpad werd zonder nadenken ingeslagen en met 3,5 bar aan bandendruk hoef je je geen zorgen te maken over ruigere ondergrond. OK, heel eerlijk: een stukje fietsen over het MTB-parcours van Lage Vuursche was iets te veel van het goede, maar ieder ander bospad is absoluut geen uitdaging in deze setup. En dat resulteerde dan ook in een groot aantal prachtige gravelrides.

Zodra de zon doorbrak en de wind ging liggen lokte echter ook het asfalt weer. Geen probleem voor de Schwalbes! Opgepompt tot de maximale 4,8 bar voel je nauwelijks verschil met de standaard 28 mm bandjes. Globale inschatting: tijdens een rustige duurrit zal je gemiddelde snelheid ongeveer 1 km/u lager liggen door het bredere en ruwere profiel van de banden. Niet noemenswaardig, zolang je niet echt aan het racen bent.

arrow down
5 / 5

Kasseienvreter

Met de Vlaamse klassiekers in aantocht en de temperatuur die langzaam uit het dal kroop, stond de volgende uitdaging voor de Synapse op de rol: kasseien. Weer voorzien van de 28 mm Vittoria’s, loodsten we hem over parcoursen waarvoor hij is ontworpen: de Muur van Geraardsbergen, de Mariaborrestraat, de Oude Kwaremont en de Paterberg. Stroken die stuk voor stuk pijn doen aan je benen, ongeacht je fiets. Maar oh, wat is het lekker dat de Synapse je andere ledematen en gewrichten wat rust gunt. Tuurlijk, fietsen over kasseien gaat nooit comfortabel zijn, maar dankzij de demping die her en der in het frame en componenten is verwerkt, heb je in elk geval niet het gevoel dat je vullingen uit je kiezen rammelen.

Zelfs met 6 bar aan bandendruk konden we deze kasseienklimmetjes nog uitstekend aanvallen. Vol druk houdend op de pedalen, achterop het zadel zittend en de handen losjes boven op het stuur. Stampen maar! Zelfs na meer dan vier uur in het zadel kregen we er nog geen genoeg van. En dat is wat ons betreft een goed teken: deze fiets is écht gemaakt voor Vlaanderen.

Er ontbreekt alleen nog één ding: een overwinning in het profpeloton tijdens een klassieker. Wellicht een kwestie van tijd…

Tekst: Sander Jansen
Foto/Video: Sander Jansen

arrow down