Liefde voor de Cross: In gesprek met Lucinda Brand, wereldtopper op de weg en in het veld.

Lucinda Brand kan zowel op de weg als in het veld uit de voeten. Omdat ze dichter bij een van haar liefdes wil wonen, is ze verhuisd naar Vlaanderen. Een gesprek over tegenslagen, vooruitzichten en alles daartussenin.

Halverwege de fotoshoot die voor dit nummer van Lucinda Brand (34) zijn gemaakt, komt haar buurvrouw uit de woning gelopen. Ze lacht, haar hand steekt ze bij wijze van groet amicaal in de lucht. ‘Ha Lucinda!’ De geboren Dordrechtse heeft net haar rennersoutfit aangetrokken, de gevlochten staart wappert van onder haar rode helm over de schouder. Net als haar buurvrouw lacht ze. Een groet volgt: ‘Ha buurvrouw, hoe gaat het?’ De vrouw is op leeftijd, maar oogt kwiek. Haar goede humeur en zongebruinde huid heeft ze te danken aan een vakantie op de Canarische Eilanden, zegt ze.

Koersgekke Vlamingen

Nauwelijks een minuut later komt de Vlaamse opnieuw haar huis uitgelopen. Dit keer vergezeld door haar twee kleinkinderen, een verlegen jongen en meisje wandelen in haar spoor naar de voormalig wereldkampioene veldrijden. Of ze ook met haar befaamde en veelvuldig geprezen buurvrouw op de foto mogen. Wat blijkt: niet de kinderen vragen om de foto, maar vaderlief is groot fan. Van de cross, zoals vrijwel alle koersgekke Vlamingen, maar ook van Brand. De pater familias is alleen niet van de partij, hij slaapt - zoals een echte Vlaming betaamt - een gat in de dag om zijn kater te verwerken. Het is Allerheiligen, een nationale feestdag in België, het land waar geen mogelijkheid onbenut wordt gelaten om op het leven te proosten.

Nadat Brand en haar vriend Lieven een jaar geleden een perceel kochten tussen het Vlaamse Herentals en Lille (niet uitgesproken op zijn Frans, maar fonetisch als Lil-le) zijn ze hier in mei definitief komen wonen. De houten woning staat aan de rand van het bos, aan een weg waarvan je vooraf niet weet waar je eindigt. Eén wand in de woonkamer is volledig van glas zodat de Nederlandse bewoners eigenlijk altijd met een been in de natuur staan. Ook labradoodle George lijkt in zijn nopjes met zijn nieuwe onderkomen. Takken worden van hot naar her door de tuin gesleept.

In het hart van de cross

Goed. Vlaanderen dus. Met de cross in haar hart is ze in het hart van de cross gaan wonen. De verhuizing vanuit Dordrecht heeft vooral praktische redenen gehad, vertelt Brand aan tafel met George liggend aan haar voeten. ‘Ik heb hiervoor ook in Rotterdam gewoond, maar daar kon ik toch weinig specifiek trainen. Ik bedoel: het Kralingse Bos kent weinig verrassingen voor mij. Hier zit ik binnen dertig seconden op de eerste paadjes, single tracks en zandpaden liggen hier letterlijk om de hoek. Dat is echt tof.’ Ook de overvolle crosskalender is een belangrijke reden. Speur naar lege plekken in het weekeinde en niemand zal ze vinden. Dubbele programma’s zijn eerder regel dan uitzondering. Kampioenschappen, wereldbekers, superprestiges, wedstrijden voor de X2O Badkamers Trofee, elke organisatie vecht voor een plek, dat gaat ten koste van de renners die genoopt zijn keuzes te maken. Of zoals in het geval van Brand: bijna genoodzaakt om te verhuizen. Ze verbleef vaker dan haar lief was tussen twee wedstrijden in hotels.

De rest van dit uitgebreide interview met Lucinda Brand stond in Bicycling #5 van 2023. Wil jij voortaan dit soort fijne interviews als eerste lezen? Check dan onze welkomstaanbiedingen voor abonnees!