Anouska Koster in shock na etappe 2 van de Tour de France Femmes

Vlak na de finish van de tweede Tour-etappe, stuurde Anouska Koster (29) uit het Friese De Westereen naar de rechterkant van de Rue du Parc des Sports in Mauriac. Ze zette haar fiets tegen een dranghek en zeeg ineen. Haar lichaam begon zo te beven, dat ze zich met haar handen vast moest klampen aan de ijzeren spijlen. Ze stak haar hoofd tussen haar knieën en begon onbedaarlijk te huilen.

Anouska Koster krijgt prijs voor strijdlustigste renster.

Een verzorger van haar Noorse werkgever Uno-X boog zich over haar heen en reikte gekoelde drankjes aan. In korte tijd sloeg ze een flesje water en iets met kersensmaak achterover. Ze knikte dat het wel weer ging en probeerde voorzichtig op te staan, tot ze merkte dat ze licht in haar hoofd werd. 'Ik weet niet wat me mankeert', stamelde ze, en ze ging weer zitten.

Om haar heen krioelde het van de fotografen die als wespen af waren gekomen op het beeld van een ingestorte sportvrouw. Even verderop trok een ambulance met gillende sirenes door de finishstraat. Overal stonden wielrensters met bloeddoorlopen ogen en modder in het gezicht. Ze hadden ruim vier uur op de fiets gezeten, waarvan een groot deel in de stromende regen. Het voelde alsof het de hele dag bergop was gegaan.

Om de een of andere reden had Anouska nergens last van. Ze voelde zich geweldig op de fiets. Het was zo’n zeldzame dag in het leven van een topsporter waarop alles vanzelf lijkt te gaan. Dus viel ze aan, en nog eens, tot ze samen met twee Nederlanders wegreed van het peloton. Tien kilometer van de finish hadden ze een voorsprong van bijna een minuut. Aan de winst durfden ze nog niet te denken. Ze moesten gewoon blijven trappen. Die voorsprong vasthouden. En dan sprinten om de overwinning. Maar zo ver kwam het niet.

Hard ten val...

In de afdaling van de voorlaatste beklimming, gleed een van de drie op hoge snelheid onderuit. Eva van Agt had een bocht naar rechts niet goed ingeschat en kwam tegen een vangrail tot stilstand. Anouska was voorzichtiger en reed er dertig meter achter. Toen ze Van Agt passeerde, zag ze haar roerloos in de berm liggen en sloeg de schrik haar om het hart. De beelden van Gino Mäder schoten door haar hoofd, de Zwitserse renner die vorige maand een ravijn in reed en stierf. Daardoor raakte ze in shock. Het peloton denderde over haar heen. Uiteindelijk kwam ze als 63ste over de finish, twee minuten achter de winnares.

De wedstrijdjury riep haar uit tot strijdlustigste renster van de dag. Dat betekende dat ze gehuldigd zou worden en zich dus moest zien te vermannen. Ze kreeg een petje op haar hoofd en veegde de tranen uit haar ogen. Ineens stond ze op het podium, applaus in ontvangst te nemen.

Het voelde allemaal nogal dubbel, zei ze even later. Ze wilde alleen maar weten hoe het met Eva was. Die bleek even buiten bewustzijn te zijn geweest, maar ook weer bij zinnen te zijn gekomen en voor onderzoek naar het ziekenhuis te zijn gebracht. Pas toen Anouska dat hoorde, begon ze te kalmeren.

Ze zei, nog altijd met een glazige blik, dat ze dit nog nooit had meegemaakt. De val, de chaos van de Tour; het was te veel om te kunnen verwerken. Ze blokkeerde gewoon. Maar gaandeweg een gesprek met twee journalisten verscheen er een glimlach op haar gezicht. Ze zei uit te kijken naar de komende dagen. 'Want dit is nog maar het begin.'

Gister maakte Dennis Boxhoorn vanuit de Tour de France Femmes 2023 een verhaal over 'de nieuwe Annemiek van Vleuten'. En ook over de actuele stand in de Tour de France Femmes blijf je hier op de hoogte.

Grappig trouwens: Team UNO-X rijdt op de goedkoopste fiets van de Tour de France.