Ronald Koeman heeft een gevoel van vrijheid op de fiets

Bondscoach Ronald Koeman houdt van fietsen, zo vertelde hij in ons magazine van november 2022. Speciaal voor het EK 2024, duiken we nog eens in dat verhaal.

Met een helm en bril op herken je hem niet. Dat is ook wat Ronald Koeman zo aanspreekt aan het fietsen. Als hij zich in z’n fietsplunje heeft gehesen, is hij de anonimiteit zelve. Niemand die hem aanspreekt, niemand die wat van hem wil. Dat in combinatie met het buiten zijn, maakt dat hij een blij mens is als hij op de fiets stapt. ‘Het geeft me het ultieme gevoel van vrijheid.’

Na het WK voetbal van 2022 in Qatar keerde Koeman als bondscoach terug bij het Nederlands elftal. Hij verliet Oranje in 2020 voor zijn droomclub Barcelona. Het avontuur aldaar duurde ruim een jaar. Toen werd hij ontslagen. Een illusie armer, een ervaring rijker. ‘Als trainer weet je dat er ook periodes zijn dat je geen trainer bent. Dan krijg je meer inzichten in wat het leven inhoudt zonder voetbal. Dat is ook best prettig. Bovendien had ik alle tijd om wat vaker op mijn racefiets te kruipen.’

‘Mijn eerste racefiets kreeg ik toen ik een jaar of vijftien was. We woonden in Haren en ik voetbalde bij GRC in Groningen. Bij die club was ik bijna dagelijks te vinden. Het was een half uur fietsen om er te komen. Dus al met al heb ik in die tijd heel wat kilometers weggefietst. Aan georganiseerde tochten of iets dergelijks deed ik niet mee. Ik vond dat ik genoeg fietste.’

Na lange tijd geen racefiets aangeraakt te hebben, hervond hij de liefde voor de fiets in Engeland toen hij daar trainer was bij Southampton en Everton. ‘Ik kreeg van een sponsor een Specialized. Een mooie racefiets, met alles erop en eraan. Samen met conditietrainer Jan Kluitenberg ben ik toen weer serieuzer gaan fietsen. Zeker in de buurt van Manchester, waar ik toen woonde, kun je schitterend fietsen. Ik ben dan qua gewicht misschien niet de lichtste, maar mijn beenspieren zijn wel goed ontwikkeld. Dat komt als wielrenner zeer goed van pas.'

Gedotterd

Eenmaal weer terug in Nederland, bleef hij de racefiets trouw. Vanuit zijn toenmalige woonplaats Naarden maakte hij zeer regelmatig lange tochten. Zo ook op een zondag in mei 2020. Hij was met z’n fietsvriend Barry naar Volendam gefietst en voelde na thuiskomst een drukkende pijn op zijn borst. ‘We waren onderweg de weg kwijtgeraakt en bovendien was er veel wind onderweg. Ik was heel moe toen ik thuis kwam. Ondanks een warme douche voelde ik me niet veel beter. Ik werd beroerd en begon te zweten. Bartina (zijnv rouw) heeft toen 112 gebeld en in ijl tempo ben ik naar het AMC gebracht. Daar bleek mijn middelste kransslagader verstopt. Ook vonden de artsen nog een vernauwing. Ik werd meteen gedotterd.’

Vier weken na zijn hartinfarct zat hij alweer op de fiets. ‘Bang was ik niet. Ik had juist het tegenovergestelde: het probleem was verholpen. Dat maakte dat ik vrij ben in mijn hoofd. Net als trouwens mijn broer Erwin. Hij onderging een openhartoperatie, maar zat ook relatief snel weer op de fiets. Ik slik de medicijnen die me zijn voorgeschreven en dat is het enige dat me aan mijn hartinfarct herinnert. Mijn fysio adviseerde me de weken na het infarct binnen te fietsen, maar al snel ging ik weer naar buiten.’

Koeman is niet alleen een actieve fietser,hij kan ook passief genieten van de wielersport. ‘Als het even kan kijk ik op tv naar de bergritten in de Tour de France. Niet dat ik uren voor de buis zit, maar de apotheose pak ik wel altijd mee. Dat is topsport in z’n meest pure vorm. Daar kan ik echt van genieten. Het lijkt me zeker interessant om nog een keer zo’n rit van zeer nabij mee te maken. Ik had ooit een uitnodiging van Jumbo-Visma, maar ik was helaas verhinderd.’