Alles geven: Martijn Keizer

Martijn Keizer was de trouwe luitenant van Steven Kruijswijk in de grote ronden. Maar twee jaar geleden werd zijn contract bij Lotto-Jumbo plots niet meer verlengd. Het sportieve zwarte gat doemde na deze dreun op, maar de Groninger vond in kickboksen zijn nieuwe passie. We trokken een dag met hem op. Het is eigenlijk net iets te druk in de kleine kantine van Fight Game Academy, de sportschool van voormalig kickboks- en MMA-prof Semmy Schilt in het Drentse Zuidlaren. Een groep van twintig wedstrijdvechters staat opgewonden te wachten tot ze de trainingsruimte mogen betreden. Martijn Keizer (31) steekt er in deze groep fanatieke strijders letterlijk en figuurlijk bovenuit. Met zijn lengte van bijna twee meter is hij niet te missen en ook het nog volledig afgetrainde lichaam van de voormalig profrenner verraadt een topsportverleden. Op een steenworp afstand van de sportschool in het pittoreske dorpje bevindt zich de plaatselijke Jumbo, waar de meesten van de deelnemers aan de training waarschijnlijk hun boodschappen doen. De supermarktketen was enkele jaren als sponsor van de grootste Nederlandse wielerploeg de werkgever van Keizer en als het aan de inwoner van Muntendam had gelegen, was dit nog steeds zo. Maar aan het einde van het seizoen 2017 kreeg hij als een donderslag bij heldere hemel te horen dat er voor hem geen plaats meer was in de formatie van teambaas Richard Plugge.

‘Dat was wel even slikken,’ vertelt Keizer, terwijl hij de klittenbanden van zijn zwarte scheenbeschermers flink aantrekt. ‘Ik kon ook heel lang niet over wielrennen praten, maar nu heb ik het een plek gegeven en kijk ik vooral terug op een mooie carrière, waarin ik twaalf grote ronden heb uitgereden en als prof zelfs een overwinning heb behaald. Dat kan ook niet iedere knecht zeggen.’ Het woord is gevallen: knecht. Keizer is in de jeugdcategorieën nog een veelwinnaar, wat hem als belofte een plek oplevert in de ijzersterke opleidingsploeg van de Rabobank, waar hij drie jaar lang rijdt. In 2010 grijpt hij de Nederlandse titel tijdrijden, waarna hij het seizoen nadien bij de ploeg Vacansoleil-DCM in de profrangen mag debuteren. In zijn eerste jaar als beroepsrenner wint Keizer de Franse eendagskoers Boucles de l’Aulne, maar al snel ontdekt hij zijn echte kracht: kilometers op kop sleuren van het peloton. ‘Ik heb nooit de illusie gehad dat ik ooit de Tour de France ging winnen,’ legt hij uit. ‘Daarnaast had ik wél heel snel door hoe het spelletje werkt. Als knecht kun je het veel langer volhouden en belangrijker nog: ik was er goed in. Ik had een goed salaris, kreeg waardering vanuit de ploeg en mocht af en toe mijn eigen kans gaan. Wat wil je nog meer?’

Verder lezen? Download dan hieronder het volledige artikel dat eerder in ons magazine verscheen.

Downloaden