Alle klimmetjes en stroken uit de Ronde van Vlaanderen
Ben jij ook benieuwd naar alle klimmetjes en kasseienstroken van de Ronde? Je leest er hier alles over.
© Getty Images - Pool
De Ronde van Vlaanderen is misschien wel de mooiste wedstrijd van het Vlaamse voorjaar, uhh najaar. Gedurende de gure wintermaanden wordt er reikhalzend uitgekeken naar de Hoogmis. Fans en renners kunnen niet wachten op die magische zondag in april. Maar deze keer wordt oktober het strijdtoneel. De Ronde heeft een rijke historie en zit vol met klimmetjes en kasseienstroken. Wij hebben ze voor je op een rij gezet met de benodigde informatie.
Stroken
De Ronde bevat vijf losse kasseienstroken. Met iconische namen als de Haaghoek en de Mariaborrestraat. De kasseienstroken hebben niet de lastigheid van die in Roubaix. Ze zullen er samen met de opeenvolging van hellingen voor zorgen dat de renners uitgeknepen aan de finish komen.
De Lippenhovestraat is de eerste kasseienstrook die de renners aandoen in de Ronde van Vlaanderen. Deze strook is 1.300 meter lang en wordt direct opgevolgd door de Paddestraat.
De tweede strook van de Ronde ligt direct na de eerste. De Paddestraat is een van de meest bekende kasseienstroken van Vlaanderen. De 2.400 meter lange hel bolt voor geen meter. De stenen rammen alle vaart uit de weerloze rennerslichamen.
Met een lengte van 1.500 meter slingert de holle weg zich door het land. Na de Wolvenberg krijgen de renners de keien van de de Holleweg voor de wielen voordat ze daarna de Haaghoek gepresenteerd krijgen. Geen vreselijke stenen, maar probeer er maar eens met 45 per uur overheen te jagen!
De Haaghoek is een glooiende strook die eerst licht afloopt en daarna een beetje oploopt. Maar het peloton zal hier de vaart er serieus in hebben. Met 1.700 meter goed te behappen afstand en met de hoge snelheid een strook waarover gevlogen wordt. Ga je er zelf rijden? Verkijk je niet op de eerste honderden meters. Daar liggen de stenen een stukje slechter dan naar het eind.
Klimmetjes
De Ronde van Vlaanderen heeft de allermooiste kasseienklimmetjes in de route. Met de Muur van Geraardsbergen, de Koppenberg en de Paterberg liggen er geweldige scherprechters op het parcours. De snelle opvolging van hellingen en stroken zorgt ervoor de er geen moment rust is. Tijd om te herstellen wordt je niet gegund in de Ronde van Vlaanderen. Het is eigenlijk gewoon een wedstrijd van wie het minst kapot gaat.
De eerste helling op het parcours van de ronde wordt drie keer beklommen. Met een lengte van 2.200 meter is de oude kwaremont de langste kasseienhelling op het parcours van de Ronde. Het gemiddelde stijgingspercentage van 4% doet vermoeden dat de klim niet zo lastig is. Toch piekt de helling op ruim 11% in het midden, de steeds maar oplopende kasseien bieden geen ruimte voor herstel. Voor de gewone fietser is het een idee om bovenop te stoppen voor een lekker Kwaremont biertje.
De Kortekeer is een kilometer lang en heeft een maximale stijging van 17 procent. Gemiddeld stijgt deze klim 6,4%. De tweede helling op het parcours is meestal niet een punt waar de schifting valt. Toch zullen de lengte en percentages zullen later in de wedstrijd gevoeld worden.
De Eikenberg is 1.200 meter lang en is al jaren een vaste waarde op de route van de Ronde. Met een gemiddelde van 5,8% en een maximale stijging van 10% is dit zeker niet de lastigste klim in de Hoogmis. In de voorbereidingskoersen wordt er vaak over het strookje asfalt naast de keitjes gereden. Tijdens de Ronde is dit niet mogelijk.
660 meter lang en gemiddeld 8 procent. Een korte steile kuitenbijter die maximale percentages van rond de 17 aantikt. Het gebrek aan kasseien wordt ruimschoots goedgemaakt door de stijging.
De Leberg is geen makkelijke beklimming. De 900 meter lange helling heeft een gemiddelde stijging van 3,6 procent. De maximale percentages liggen dan weer veel hoger met 12 procent. De uitloper zorgt ervoor dat de gemiddelde percentages lager liggen.
De Berendries is een loper. De gemiddelde stijging van 8 procent wijkt niet veel af van de maximale percentages die 12 procent zijn. De 900 meter lange helling is niet meer weg te denken uit de voorjaarsklassiekers. Laten we eerlijk zijn dit is toch wel de klim met de mooiste naam.
450 meter lang en niet al te steil. Het is ook daarom dat de helling, met een gemiddeld percentage van 7%, pas sinds 1997 erkend wordt als helling in de Ronde. Met een maximaal percentage van 9% is deze helling voor de meeste goed te verteren.
De Muur bestaat uit drie delen, de vesten, de muur en de kappelmuur. 900 meter lang en 9% gemiddeld: een verschrikking en een icoon tegelijk. Met maximale percentages die de 20% halen en duizenden uitzinnige fans langs de kant de mooiste klim van de Ronde.
De kanarieberg is een pittig klimmetje met maximale percentages van 14% en een gemiddelde van 7,7%. 920 meter lang en zeker geen makkelijke beproeving na de kilometers die al in de benen zitten.
Bij de Paterberg komt een ding naar boven en dat is melkzuur, melkzuur en nog eens melkzuur. Deze genadeloze helling moet twee keer overwonnen worden door de renners. De klim is 400 meter lang en heeft maximale percentages die tegen de 20% aanliggen. Het gemiddelde van deze klim is ook niet mis met 12 %.
De koppenberg is de steilste helling van de Ronde. Het is meermaals voorgekomen dat de renners voet aan grond moesten zetten omdat omhoog rijden niet meer mogelijk was. De kasseien in het bos kunnen glad en glibberig zijn. Maximaal is de klim 22% en gemiddeld 12 %. Pijn in de benen van de renners is een zekerheid op deze 600 meter lange hel.
De Steenbeekdries is 820 meter lang. De gemiddelde stijging is 7,8% en de helling piekt op een percentage van 12%. De Steenbeekdries is onderdeel van de Mariaborrestraat. Op de Steenbeekdries komt de stationsberg uit.
De Boonenberg ook wel genoemd. Traditioneel demonstreerde Tom Boonen zijn kunsten op deze helling vandaar de bijnaam Boonenberg. Het gootje is tijdens de ronde afgezet met hekken waardoor de renners deze explosieve helling over de kasseien moeten rijden. De Taaienberg is 500 meter lang, 7% gemiddeld en 18% maximaal.
De Hotondberg is niet de laatste helling op het parcours maar omdat we de andere hellingen al eerder hebben gehad wel de laatste in deze lijst. De brede asfaltweg vertekend de moeilijkheid van deze helling. Sep Vanmarcke sneuvelde ooit op 10 meter van de kopgroep en Niki Terpstra reed Nibali uit het wiel met de Hotond als decor. De heuvel is 2,7 kilometer en 4% gemiddeld. De Hotondberg is een cruciaal punt in de finale van de Ronde.
Wil je alles weten over de klassiekers check dan de Bicycling klassieker kalender.
Zelf een keer rijden?
Voor de echte Flandriens onder ons maakten we een route van 130 kilometer en 1.700 hoogtemeters waarin we alle 5 kasseistroken én 14 beklimmingen uit de Ronde van Vlaanderen aan elkaar geknoopt hebben. Wil je dus zelf eens ervaren hoe De Hoogmis in de benen voelt? Download dan hier de route in GPX.