A perfect day

‘Ik denk dat het volgende beeld Froome aan de wagen gaat zijn,’ zei José De Cauwer. Een seconde later schakelde de regisseur naar het beeld van Froome aan de wagen. Weinig zo voorspelbaar als de laatste rit in de Tour.

Elk jaar weer hetzelfde: het peloton dat kletsend naar Parijs wandelt, de geletruidrager en zijn ploeggenoten drinken champagne, een renner die de hele Tour nog niet in beeld is geweest zet een clownsneus op, twee Spanjaarden uit verschillende ploegen wisselen van shirt, een Franse renner vraagt zijn vriendin ten huwelijk op een haastig uit het rondeboek gescheurd velletje papier. Alsof afscheid nemen van de Tour nog niet ellendig genoeg is, eindigt de wedstrijd ook nog eens een dag voor het einde.

Ook volkomen voorspelbaar: Mikel Landa plaatste met een brede lach een schijnaanval. Wat een vertoning. Ik had graag gezien dat hij Romain Bardet op de laatste dag echt van het podium had gereden. Volgend jaar maar een lekker lange tijdrit op de Champs-Élysées, meneer Gouvenou, dat is tenminste-

‘O wat een geknok daar, wat een gewring, schouder tegen schouder, alles behalve zuiver, niet katholiek…’
‘Greipel zit nog…’
‘Greipel is inderdaad aan een goed wiel geraakt. Nu door die bocht. Is die snelheid wel hoog genoeg? Ik heb dat al rapper gezien hier. Dat is de laatste rechte lijn nu.’
‘Colbrelli onderdoor.’
‘Nu de opvang. Daar is Groenewegen. Dat is van ver. Kristoff zit aan zijn wiel. Boasson Hagen zit wat ingesloten. Groenewegen van heel heel heel heel ver. Greipel maakt zich nu breed. Greipel valt een beetje tegen. Dat is op 75 meter van de streep dat Boasson Hagen nu komt en Greipel komt toch nog fors door en wie wint? Is dat Groenewegen? Het is Groenewegen!’
‘Groenewegen!’
‘Groenewegen! Heeft het jandorie nog geklaard! Ja! Van ver hè?’

Sodeju wat een indrukwekkende sprint, wat een prachtzege! ‘A perfect day,’ noemde Dylan Groenewegen deze laatste Tourdag in het flashinterview.

Hij heeft potdomme gelijk ook.

Tekst: Lidewey van Noord