Flatlands300: Afziend genieten van 300km gravel

Weken is het prachtig weer en net als je moet starten aan een megatocht als Flatlands300 komt het met bakken uit de hemel. Alsof een rit van 300km al niet uitdagend genoeg is! Gelukkig werd het snel droog, maar de natte start zorgde wel voor een modderig parcours de eerste 100 km. We vroegen een aantal deelnemers naar hun ervaringen en hoe ze zich hebben voorbereid op deze monstertocht.

Waarom heb je ervoor gekozen om mee te doen aan Flatlands300?

Fred: ‘ik hoorde er vorig jaar voor het eerst van, enkele dagen voordat een aantal Stampers (onze club uit Vleuten) hem gingen rijden. Na het zien van beelden op de site was ik direct verkocht. Bij de eerste mogelijkheid direct ingeschreven. Ik had alleen nog geen gravelbike…’

Niels: 'Het is de mix van een lange afstand fietsen over gravel i.c.m. een soort van gezellig ‘festival’ sfeertje bij start. Het zorgt ervoor dat Flatlands300 bij mij inmiddels een vast plekje op mijn evenementenkalender heeft gekregen. Jezelf fysiek en mentaal pijnigen vind ik op zijn tijd heerlijk en uitdagend.'

Ludo: ‘Ik wilde mezelf weer eens uitdagen met een langere tocht. Vroeger reed ik wel vaker 24uurs races (vanuit fietskoeriers georganiseerd) maar dat was toen op de racer. Het is mooi dat er tegenwoordig een gravel alternatief is. Daarnaast viel deze rit ook goed in mijn agenda (voor de zomervakanties) zodat ik hier goed voorbereid aan kon beginnen.’

Hoe heb je je voorbereid op 300 kilometer gravel, zowel mentaal als fysiek?

Fred: ‘Toen ik startte met de voorbereiding had ik nog geen gravelbike, daarom de eerste gravelritten op de MTB gedaan. Ik vroeg mij toen wel af of fietsen op onverhard terrein met een toch wel smaller stuur wel iets voor mij zou zijn. Na lang fietsen vergeleken te hebben, in januari een gravelbike aangeschaft. Eerste rit was wel onwennig. Onze fietsclub heeft een eigen routeboek online, een uitkomst als je nieuw bent in het gravelen. Daar ik zocht ik iedere week een rit uit en combineerde dat met een rit op de weg. Van 70 km per rit in het begin tot 200 km in mei en juni.’

Niels: 'Ik had dit jaar al ongeveer 6600km in de benen. Waarvan al enkele flinke dagen in het zadel i.c.m. met korter intensiever werk. Mijn basisconditie is eigenlijk het hele jaar door wel op orde. Ik had nu wel drie dagen ‘fietsrust’ genomen voorafgaand aan Flatlands300.'

Ludo: ‘Ik heb vaker langere ritten gereden en weet dus wat hierbij komt kijken. Ik train al enkele jaren met Join waardoor ik een goede basis heb en specifiek voor dit event heb getraind op duurvermogen. Fysiek is het belangrijkste dat je voldoende blijft eten om het motortje te laten branden. Je teert behoorlijk in op je reserves en je moet jezelf echt dwingen om ongeveer 100 gr koolhydraten te blijven eten/drinken.

En mentaal?

Ludo: ‘Mentaal ga ik altijd wel goed om met langere ritten door de totale afstand in gedachte op te knippen in meerdere kleinere stukjes. Zo hadden we nu onze eigen verzorging om de 75km wat goed behapbaar is om als doel te stellen. Ik had een lekker muziekje op de oren en genoot onderweg ook echt van alles om me heen ondanks dat ik ongeveer 270 km solo in de achtervolging reed.’

Niels: 'Mentaal doe ik niet echt heel bewust aan een bepaalde voorbereiding. We hadden mijn vrouw Natalie zo gek gekregen om ons op 75, 150 en 225 kilometer te bevoorraden. Dat waren fijne afstanden om steeds naar toe te fietsen. En voor de rest moet je gewoon een harde kop hebben.'

Wat voor fiets en setup heb je gebruikt je voor deze rit, en waarom?

Fred: ‘Ik rijd een Canyon Grail CF SLX met Shimano di2 2x12. Er is aan de standaard fiets zoals ik hem gekocht heb nog niets aangepast, omdat hij zo prima rijdt en ik er eerlijk gezegd geen verstand van heb. Ik rijd ook nog met binnenbanden.’

Niels: 'Mijn fiets was een Scott Addict Gravel, one-by schakelgroep en met 45mm Continental Terra Speed banden (tubeless). Het doel was om Flatlands300 vlot en competitief te gaan rijden. De Terra Speed behoort tot de gravelbanden met de laagste rolweerstand, maar heeft desondanks toch een licht off-road loopvlak. Flatlands300 is een mix van verschillende soorten (on)verhard, deze band leek mij de juiste keuze.'

Ludo: ‘Ik reed op de Rose Backroad FF met Pathfinder 45mm banden. Een snelle setup welke behoorlijk race georiënteerd is maar wel voldoende allround was voor alle omstandigheden. We vetrokken in de regen met behoorlijk modderige paden en eindigde in de warmte met mulle zandstroken maar ook veel asfalt tussen door waar je snelheid wilt maken/houden. Als het kan zou een ligstuurtje nog wel fijn zijn.’

Waar keek je het meest naar uit onderweg – en waar zag je het meeste tegenop?

Fred: ‘Ik hoop dat de sfeer zo leuk en gemoedelijk is als wat ik op de site zag. Waar ik minder naar uitkijk is de pijn en het gevoel dat je je hele lichaam leeg trekt…. en de finishlijn nog lang niet in zicht is.’

Niels: 'Ik kijk niet snel ergens tegenop en zie al snel in veel dingen uitdaging en plezier. We hadden een mooi plan, tijdsschema en bevoorrading georganiseerd en keek er naar uit om de uitdaging aan te gaan om bij de eerste 20 finishers te eindigen. Met mijn groepje van vier mannen hebben we top 15 mogen rijden. Het was een heerlijke dag, de benen lieten mij niet in de steek, leuk gezelschap en afziend genoten. Dat is Flatlands300! Kleine kritische noot naar de organisatie: de finish mag wat mij betreft weer ‘terug’ naar het Doornse Gat. Ik miste bij deze finishlocatie de echte Flatlands ‘vibe’ die de afgelopen jaren zo typerend was.'

Ludo: ‘Ik keek ernaar uit om gezellig met ons eigen groepje te rijden en een zo snel mogelijke tijd te rijden gezamenlijk. Doordat ik op het begin in de kopgroep zat maar daar helaas door een crash letterlijk uit ben gevallen heb ik daarna 270 km nagenoeg solo gereden. Hierdoor miste ik de gezelligheid van anderen onderweg maar kon gelukkig de knop goed omzetten en heb me ook prima alleen vermaakt. De dag ervoor zag ik het meeste tegen de start in de regen op maar je weet dat dit tijdelijk is en het later op de dag warmer en zonniger wordt.’