Mont Ventoux: een berg met heel veel Tour de France-geschiedenis
De Mont Ventoux is al decennia een mythisch decor in de Tour de France. Glorie en tragedie liggen er dicht bij elkaar, elke beklimming van de kale reus schrijft wielergeschiedenis, soms met helden, soms met een rauw randje.
© Getty Images

De Mont Ventoux. Een kale reus in de Provence, een mythische plek in de wielerwereld. Wie hier als eerste boven komt, staat voor eeuwig in de geschiedenisboeken. Maar de berg is genadeloos, er worden niet alleen wielerhelden geboren, maar soms eist de berg ook levens. Sinds 1951 vormt hij een vast decor in het Tour de France. Van glorieuze zeges tot dramatische gebeurtenissen: een kleine greep uit het verleden.
1951 – De eerste kennismaking
Op 22 juli 1951 maakt de Mont Ventoux zijn debuut in de Tour de France. Tijdens de 17e etappe, van Montpellier naar Avignon, wordt de klim voor het eerst opgenomen in het parcours – toen nog vanaf de noordkant. Het is de Fransman Lucien Lazaridès die als eerste de top bereikt, gevolgd door Gino Bartali. Louison Bobet wint uiteindelijk de etappe.
1958 – Eerste finish op de top
Zeven jaar later volgt een primeur: de eerste tijdrit naar de top. Vanaf Bédoin klimmen de renners 21 kilometer lang tegen een gemiddelde hellingsgraad van 7,5%. Charly Gaul is die dag ongenaakbaar en bereikt het dak van de Ventoux in 1 uur, 2 minuten en 9 seconden.
1967 – De zwartste bladzijde
De tragiek van de Ventoux laat zich in 1967 op huiveringwekkende wijze zien. Tijdens een bloedhete etappe van Marseille naar Carpentras zakt de Britse renner Tom Simpson in elkaar, vlak boven Chalet Reynard. Hij overlijdt ter plekke, de hitte, uitputting en middelen in zijn bloed worden hem fataal. Jan Janssen wint die dag de etappe, zich nog onbewust van het drama dat zich achter hem heeft afgespeeld.
1970 – Merckx buigt maar breekt niet
Drie jaar na de dood van Simpson schrijft de Ventoux opnieuw een hoofdstuk bij. Eddy Merckx, in het geel, rijdt solo naar boven. Op drie kilometer van de top lijkt zelfs de Kannibaal te breken onder het geweld van de berg. Hij stopt even bij het monument van Simpson, neemt zijn pet af en slaat een kruis. Volledig uitgeput wint hij alsnog, maar moet na afloop langdurig worden behandeld met zuurstof.
2000 – Pantani versus Armstrong
Marco Pantani en Lance Armstrong rijden zij aan zij omhoog, in een duel dat legendarisch oogt, maar achteraf een vreemde wending krijgt. Pantani wint, maar Armstrong onthult later dat hij de etappe aan hem ‘geschonken’ heeft. Jaren later blijkt, via Tyler Hamiltons onthullingen, dat het duel zwaar beïnvloed werd door doping en bloedtransfusies. Toch blijft de beklimming beklijven in het collectieve wielergeheugen.
2016 – Froome te voet
De laatste iconische Tourpassage op de Ventoux vindt plaats in 2016. Door stormachtige wind wordt de finish verplaatst naar Chalet Reynard. Wat volgt is chaos: Chris Froome, Richie Porte en Bauke Mollema rijden voorop als een motor plots stilstaat in een zee van toeschouwers. Porte knalt er vol op, Froome’s fiets is kapot. In een surrealistisch beeld zien we de gele trui te voet omhoog rennen, op zoek naar een reservefiets. Thomas De Gendt wint de etappe, maar Froome schrijft geschiedenis zonder te winnen.
2025 – Wat brengt de kale reus dit jaar?
Met zeventien beklimmingen in de Tourgeschiedenis – waarvan tien met finish op de top – heeft de Mont Ventoux zijn status als wielermonument meer dan verdiend. Elke passage over deze berg is beladen met geschiedenis, drama en heroïek. Of de Ventoux ook in 2025 weer een hoofdrol speelt? Eén ding is zeker: de berg is altijd klaar om nieuwe legendes te laten opstaan.




