3D-geprinte carbon racefiets: Wat kost die echt?

De 3D-geprinte carbon racefiets is geen toekomstmuziek: hij is gebouwd, verkocht en bij duizenden kopers thuisbezorgd. Alleen viel de rekening compleet anders uit dan de belofte. Het Amerikaanse Arevo rekende in 2018 voor dat het printen van een carbon frame nog geen 260 euro hoefde te kosten, waarna de fiets eromheen voor duizenden euro's over de toonbank ging. Wat kost zo'n fiets nu echt, en wat betaal je vandaag als je er eentje wilt?

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop!

Een carbon frame printen kostte volgens de maker 260 euro

Een klassiek carbon frame wordt met de hand gelegd. Lapjes koolstofvezel, geïmpregneerd met hars, laag over laag in een mal, daarna de oven in. Arbeidsintensief, duur en gevoelig voor menselijke fouten. Precies daar zocht Arevo, een bedrijf uit Silicon Valley, de winst: een robotarm die continue carbonvezel in een thermoplast neerlegt, in elke richting, zonder mal. Vakblad MaterialDistrict beschreef in 2018 dat het frame daardoor op zo'n 260 euro zou uitkomen. Arevo claimde daarbij dat het materiaal vijf keer sterker is dan titanium bij een derde van het gewicht. Dat is een fabrikantenclaim, geen onafhankelijke meting, en zo moet je hem ook lezen.

Vakblad 3Dnatives meldde in 2019 dat Arevo samen met Franco Bicycles het eerste geprinte unibody frame van continue carbonvezel maakte. Dat frame zat onder de Emery One, een e-bike. Voor het onderscheid tussen carbon, aluminium en titanium als framemateriaal maakt dat nogal wat uit: printen verandert niet het materiaal, maar de manier waarop de vezels erin komen.

De eerste die je kon kopen kostte rond de 3.000 euro

In 2020 kwam het consumentenmerk Superstrata, ook van Arevo, met een Indiegogo-campagne voor wat het "de eerste op maat gemaakte 3D-geprinte fiets met unibody carbon frame" noemde. Vakblad Cycling Electric noteerde toen de adviesprijzen: ruim 3.000 euro voor de Terra en ongeveer 4.300 euro voor de e-bike Ion, met vroege-vogelprijzen van ongeveer 1.650 en 2.200 euro. Escape Collective schreef later dat de opties daar tot zo'n 7.750 euro bovenop konden komen.

De campagne werd een van de grootste ooit in de fietswereld. Volgens road.cc haalde Superstrata ruim 5,8 miljoen euro op bij 4.559 backers. Beloofd frame-gewicht: onder de 1,3 kilo. Ter vergelijking: complete fietsen van rond de 4 kilo bestaan echt, zoals je ziet in het stuk over de lichtste racefiets van 2,7 kilo.

Wie betaald had, kreeg iets anders terug

Hier gaat het mis, en dit is het deel dat je moet weten voordat je zo'n fiets bestelt. Escape Collective-techredacteur James Huang testte een productie-exemplaar en noemde het een slechte fiets, met een testexemplaar dat hij ronduit gevaarlijk vond. Hij beschreef ook dat de beloofde Shimano-onderdelen zonder korting werden vervangen door componenten van minder bekende merken, en dat er metalen inserts in het frame zaten terwijl de campagne sprak over carbon en niets anders.

Dat laatste is geen detail. Carbon is sterk in de vezelrichting en kwetsbaar in de klemzone, en dat is precies waarom een carbon stuurpen breekt na een montagefout in plaats van na een klap. Een geprint frame moet die krachten net zo goed opvangen als een gelamineerd frame.

In februari 2023 meldde Superstrata via een persbericht dat 96 procent van de campagne was uitgeleverd: 3.301 fietsen voor 2.858 backers. Onder dat bericht en op de Indiegogo-pagina bleven kopers achter die niets hadden ontvangen.

De fabrikant bestaat niet meer

In juli 2023 berichtte VietnamNet dat het Arevo-project in Ho Chi Minhstad werd stopgezet, na een geregistreerd kapitaal van omgerekend bijna 17 miljoen euro. Als reden werd genoemd dat het bedrijf het carbonmateriaal niet zelf kon produceren, waardoor de kosten opliepen en het eindproduct niet concurrerend was. Later meldde VnExpress dat de voormalige bestuursvoorzitter zei dat Arevo failliet is. Dat laatste heb ik niet bij een curator of register kunnen verifiëren, dus neem het als melding, niet als vaststaand feit.

De prijs van de eerste 3D-geprinte carbon racefiets is dus niet alleen een bedrag. Het is ook een merk dat er niet meer is om garantie te geven.

Wat een geprinte fiets vandaag kost

Wie nu een geprinte fiets wil, komt bijna altijd uit bij titanium in plaats van carbon. Het Australische Bastion Cycles combineert geprinte titanium lugs met gewikkelde carbonbuizen. Road.cc noteerde bij de introductie een startprijs van omgerekend ongeveer 4.650 euro voor het frame, inclusief maatwerk en levenslange garantie.

Tour Magazin beschreef in 2026 de Curve CarboKev, een carbon-titaniumhybride met geprinte lugs, met een prijs van boven de 21.000 euro. Het Britse J.Laverack toonde eind 2025 de Speedform en de AM64 Carbon met geprinte titaniumsecties. Bikerumor meldde dat de Speedform vanaf midden 2026 in zeer kleine aantallen komt en dat er nog geen prijs vaststond. Of dat inmiddels wel zo is, weet ik niet.
Een volledig in carbon geprint racefietsframe dat je vandaag gewoon in een winkel koopt, ben ik niet tegengekomen. Als een fabrikant dat wel aanbiedt, hoor ik het graag, dan werk ik dit stuk bij.

Wat betekent dit voor jou

In mijn bescheiden wielerleven heb ik genoeg materiaalbeloftes voorbij zien komen om te weten dat een prototype iets anders is dan een fiets die twintigduizend kilometer meegaat. Wat je hier concreet uit meeneemt:

Productiekosten zijn geen winkelprijs. 260 euro aan frame betekent niets zolang je er wielen, groepset, garantie, transport en een servicenetwerk omheen moet bouwen. Dat gat van 260 naar ruim 3.000 euro zit vol met dingen die geen printer kan maken. Bij een nieuw merk koop je ook de garantie. Een frame zonder fabrikant is een frame zonder crash replacement. Vraag bij elke innovatiekoop wie er over vijf jaar nog aan de telefoon zit.

Crowdfunding is geen webshop. Je koopt een plan, geen product. Bij Superstrata duurde het jaren, en een deel kreeg niets. De printer zit al onder je zadel. Geprinte zadeldekken en inlegzolen zijn intussen doodnormaal in de winkel. Daar levert 3D-printen nu al meer op dan bij een frame. Nieuw materiaal, oude regels. Ook een geprint frame heeft klemzones. Gebruik een momentsleutel en carbonpasta, precies zoals bij elk ander carbon frame.

En verder geldt wat bij elke aangekondigde revolutie geldt, van de racefiets zonder ketting tot deze: het idee is bijna altijd goed. Het is de productie die het verschil maakt tussen een doorbraak en een dure les.

Alle bedragen in dit stuk zijn door mij omgerekend naar euro's tegen de wisselkoers van begin september 2026 en afgerond. De merken en bronnen noemden ze in hun eigen valuta, dus de bedragen zijn indicatief: wie in 2020 een Superstrata bestelde, betaalde tegen de koers van dat moment.

8 jaar geleden rolde de eerste 3D-geprinte carbon fiets van de pers.