Achterlicht overdag: Ik reed jaren zonder

Ik vond een achterlicht op de fiets overdag jarenlang een beetje overdreven. Onhandig, ook. Weer iets wat je op moet laden, aan moet denken, aan de stekker moet hangen. Als het licht is, de zon schijnt, en ik alles prima zie, waarom zou ik dan een lamp aanzetten? Ik ben toch zichtbaar?

Vooral in het najaar, als het (weer) sneller donker werd, had ik een achterlicht mee of zelfs al onder mijn zadel gemonteerd. Voor de zekerheid. Voor als het donker werd. Ik liet hem uit, terwijl de accu het langer dan mijn rit zou kunnen volhouden. Aanzetten overdag? Nee. Overdag is met verlichting aan fietsen meer iets voor e-bikers, en commuters, voor herfstige woon-werkritten rond etenstijd en... voor mensen die vergeten zijn hun lamp uit te zetten.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop!

Het verkeerde perspectief?

Als fietser is het denk ik verleidelijk om veiligheid vanuit je eigen perspectief te bekijken. Ik zie de auto. Ik zie die bocht. Ik zie het kruispunt. Ik ben... een goede fietser. Overmoedig. Maar een automobilist die vanuit een zijweg komt, die kijkt niet vanuit mijn perspectief.

Je silhouet kan verdwijnen tegen bomen, een donkere berm of een gebouw. Bij laagstaande zon wordt het contrast nog kleiner. En op een drukke weg zijn er gewoon ontzettend veel dingen waar andere weggebruikers tegelijk op moet letten. Dat zijn ook maar mensen... Een achterlicht verandert niets aan je snelheid of remweg. Het maakt je fiets ook niet ineens groter. Maar het voegt wel een extra visueel signaal toe: hier rijdt iemand. Logisch, toch?

Lees ook: "Fietsverlichting voor op de racefiets: Welke heb ik nodig?"

Licht is niet alleen voor als het donker is

Recent schreven we hier over de vraag waarom je ook overdag met je fietslicht aan zou moeten rijden. Het uitgangspunt daarin is simpel: fietsverlichting heeft niet alleen als doel om de weg voor je te verlichten, maar kan er ook voor zorgen dat je eerder wordt opgemerkt door andere weggebruikers.

Dat onderscheid had ik zelf jarenlang niet gemaakt. 's Avonds heb ik een lamp nodig om te zien én om gezien te worden. Overdag draait het vooral om dat tweede.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop!

Maar ik val toch genoeg op?

In februari dit jaar schreven we over een onderzoek naar de zichtbaarheid van sportieve fietsers. Daaruit kwam naar voren dat slechts 65 procent van de onderzochte wielrenners en mountainbikers de verlichting op orde had. Het artikel besteedt daarnaast aandacht aan reflecterende kleding en andere manieren om als fietser beter zichtbaar te zijn.

Dat vond ik misschien nog wel confronterender dan het ontbreken van mijn eigen achterlicht. Ik beschouwde mezelf (inmiddels) wel als iemand die zijn materiaal redelijk goed voor elkaar had. Goede fiets, goede banden, fietscomputer, helm, heel veel verschillende (test)kleding voor verschillende omstandigheden. Maar bij zichtbaarheid dacht ik blijkbaar: dat zit wel goed.

>>> Lees ook: Waarom heeft jouw racefiets nog geen remlicht?

Mijn nieuwe regel is simpel

Sinds ik overdag mijn achterlicht vaker gebruik, denk ik niet dat ik "veilig" ben. Een lamp voorkomt niet dat iemand me over het hoofd ziet. Het geeft me geen voorrang en het vervangt opletten en goed anticiperen op andere verkeersdeelnemers. Een achterlicht moet worden opgeladen of van batterijen worden voorzien. Dat klopt. Maar als het eenmaal op mijn fiets zit, kost het me tijdens een rit precies nul moeite om het aan te zetten.

Ik vind dit best een prettige manier om naar fietsveiligheid te kijken. Kan ik met een kleine moeite mijn zichtbaarheid verbeteren? Het antwoord is ja. Mijn achterlicht gaat vanaf nu aan zodra ik ga fietsen. Niet omdat ik denk dat ik daarmee alle risico's wegneem. Wel omdat het een gewoonte is die me mgoelijk veel oplevert.