Ademsensoren in het peloton: Visma zoekt nieuwe wapens in strijd met UAE
PRO SHOTS / Panoramic
In het wielrennen draait alles om meten. Wattages, hartslag, cadans, snelheid. Maar volgens Team Visma | Lease a Bike ontbrak er nog één cruciale variabele: hoe zwaar het lichaam een inspanning werkelijk ervaart.
Daar komt nu verandering in. De ploeg van onder meer Jonas Vingegaard en Wout van Aert experimenteert met een nieuwe technologie die mogelijk net zo belangrijk kan worden als de hartslagmeter ooit was: ademhalingssensoren.
>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.
Een soort laboratorium op je borst
De technologie komt van het bedrijf Tymewear en ziet er op het eerste gezicht uit als een gewone hartslagband. Toch zit er meer in verwerkt. Een sensor meet namelijk de uitzetting en samentrekking van de borstkas tijdens het ademen. Daarmee kan worden berekend hoeveel lucht een renner per minuut verplaatst, de zogeheten minuutventilatie.
Uit die ademhalingsdata kunnen twee belangrijke fysiologische drempels worden afgeleid:
- VT1: de eerste ventilatiedrempel, vaak vergelijkbaar met de aerobe of vetverbrandingszone
- VT2: de tweede ventilatiedrempel, waar het lichaam richting anaerobe inspanning gaat
Deze punten liggen dicht bij de bekende lactaatdrempels waarop trainingszones zijn gebaseerd. Tot nu toe konden die drempels eigenlijk alleen betrouwbaar worden vastgesteld in een sportlab of via bloedtests.
Met andere woorden: wat vroeger alleen met een masker en meetapparatuur in een testcentrum kon, kan nu tijdens een gewone training of zelfs in koers.
>>> Lees ook: Code gekraakt: fit worden op de fiets doe je zo
Waarom Visma hier zo enthousiast over is
Volgens performance manager Mathieu Heijboer van Visma geeft ademhalingsdata een veel directer beeld van de fysiologische belasting van een renner dan hartslag of vermogen.
Hartslag kan namelijk beïnvloed worden door factoren zoals:
- warmte
- vermoeidheid
- cafeïne
- stress
Ademhaling reageert vaak sneller en directer op de interne metabole vraag van het lichaam. Daardoor kan het een nauwkeuriger beeld geven van hoe zwaar een inspanning werkelijk is.
Het team gebruikt de data voorlopig vooral achteraf in de analyse van trainingen en wedstrijden, om zwakke punten te ontdekken en trainingsprogramma’s aan te passen.
>>> Lees ook: Visma | Lease a Bike investeert liever in topmateriaal dan in toprenner
Van trainingsdata naar koersstrategie
De internationale wielerbond UCI gaf in 2025 toestemming om de sensoren ook in wedstrijden te gebruiken, zolang ze geen directe metabolische waarden zoals lactaat of glucose meten.
Dat betekent dat renners de sensoren ook in grote wedstrijden kunnen dragen, waaronder de Tour de France.
Voor teams kan dat waardevolle inzichten opleveren. Denk bijvoorbeeld aan:
- hoe het lichaam reageert op extreme koerssituaties
- wat er gebeurt tijdens lange bergetappes
- hoe efficiënt een renner herstelt na aanvallen
Volgens Visma kan die informatie helpen om trainingen te verfijnen en strategieën in wedstrijden beter te plannen.
De strijd met UAE
Het is geen geheim dat de ontwikkeling ook past in de voortdurende data-oorlog tussen topteams. In het artikel wordt zelfs expliciet verwezen naar de strijd tussen Visma | Lease a Bike en UAE Team Emirates.
De logica is simpel.
Als je preciezer weet waar je fysiologische grenzen liggen, kun je ook preciezer trainen rond die grenzen. Vooral training net onder de eerste ventilatiedrempel, vaak “zone 2” genoemd, is cruciaal voor uithoudingsvermogen en duurzaamheid in grote rondes.
En precies op dat gebied heeft UAE met renners als Tadej Pogačar jarenlang indruk gemaakt.
De volgende stap in marginal gains
In het peloton verschijnen steeds meer draagbare sensoren. Naast ademhaling meten sommige apparaten tegenwoordig ook zweet, hydratatie en lichaamstemperatuur.
Voor coaches betekent dat één ding: meer data.
Waar trainers vroeger vooral naar wattages en hartslag keken, krijgen ze nu steeds meer inzicht in wat er daadwerkelijk in het lichaam gebeurt.
Of ademhalingssensoren uiteindelijk net zo normaal worden als vermogensmeters, is nog niet duidelijk. Maar één ding staat vast.
Het wielrennen ademt innovatie.