Aero bidonhouder waar ook je ronde bidon in past

Wie gisteren naar etappe 3 van de Ronde van Polen keek, zag urenlang zes onderbuizen in beeld. Taco van der Hoorn, Dries De Bondt, Enzo Paleni, Matteo Sobrero, Sjoerd Bax en Fabio Christen reden de hele dag voor het peloton uit en werden pas op vier kilometer van de streep gegrepen. Precies daar, op die onderbuizen, speelt de nieuwste trend in de WorldTour-techniek zich af: aerodynamische bidonhouders die ook nog gewoon een ronde bidon aannemen. Dat lijkt een detail, maar het is de reden dat juist deze marginal gain doorbreekt en de aerobidon zelf niet, en het heeft alles te maken met waarom de wielerbidon nog steeds rond is.

De houder is aero, de bidon mag rond blijven

Dit is de kern. De nieuwe generatie aerohouders is ontworpen rond een eigen aerobidon, maar accepteert daarnaast de standaardbidon die je al in de garage hebt liggen.

Trek zegt in zijn eigen vragenlijst dat de RSL Aero-houder zowel de aerobidon als een ronde bidon stevig vasthoudt, precies zodat renners op training met ronde bidons kunnen rijden en onderweg een bidon kunnen aannemen zonder de houder om te bouwen. Cannondale meldt bij zijn ReGrip Aero hetzelfde: geoptimaliseerd voor de eigen Gripper Aero, geschikt voor elke bidon met de standaarddiameter van 74 millimeter.

Dat is de doorbraak. Niet de vorm van de bidon, maar het feit dat de houder twee vormen aankan. Wie wil zien hoe breed het aanbod inmiddels is, kan deze bidonhouders voor je racefiets naast elkaar leggen.

Waarom dat voor het peloton pas het verschil maakt

Een bidon in de WorldTour moet knijpbaar zijn, in iedere houder passen en in koers razendsnel gewisseld kunnen worden. In de bevoorrading of vanuit de ploegleiderswagen krijgt een renner wat er wordt aangereikt, en dat is een ronde bidon.

Een systeem dat die uitwisselbaarheid opgeeft, verliest het altijd van de praktijk. Een houder die de aerowinst pakt en tegelijk elke ronde bidon slikt, verliest niets.

In de tijdrit en de triatlon speelt dat probleem niet, en daar is de integratie dan ook veel verder. Kijk naar het bidonsysteem van de Colnago TT2 van Tadej Pogacar, waar bidon en houder met een magneetsluiting onderdeel van het aerodynamische ontwerp zijn. Nog een stap verder gaan de geïntegreerde drinksystemen op de Trek Speed Concept, met een bidon tussen de armen en een frameoplossing die de luchtstroom niet verstoort. Op de weg zou je met zo'n systeem in de bevoorrading in de problemen komen.

Toevallig zijn de twee merken die het verst zijn ook de merken van de hoofdrolspelers van gisteren. Jonathan Milan pakte zijn derde ritzege op rij voor Lidl-Trek, de ploeg van Trek. Noah Hobbs werd tweede voor EF Education-EasyPost, dat op Cannondale rijdt. Op tv zie je wel de vorm van een houder, maar niet het merk, dus welke ploeg gisteren precies met welke houder reed valt uit die beelden niet hard te maken.

Trek RSL Aero: 1,8 watt, en dubbel bruikbaar

Trek testte de set in de windtunnel op een Madone Gen 8 en komt op 1,8 watt winst bij 35 km/u tegenover een ronde bidon in een gewone houder. Dat is een gewogen gemiddelde over de geteste windhoeken.

De carbon houder weegt 45 gram, de bijbehorende bidon 99 gram en 591 milliliter. Het systeem is volgens Trek UCI-goedgekeurd, dus je mag er wedstrijden mee rijden.

Wel even eerlijk: dit is een test van de fabrikant zelf. Ik ken geen onafhankelijke meting die het getal bevestigt of ontkracht. En Racefietsblog noemde de nieuwe bidons en houders op de Madone in het dagelijks gebruik niet ideaal.

Cannondale ReGrip: hetzelfde idee, veel minder geld

De ReGrip Aero-houder weegt 50 gram en bestaat voor minstens de helft uit gerecycled nylon. Hij heeft geleidegroeven en een trechtervormige instap die de bidon op zijn plek dwingen en voorkomen dat hij draait.

Vaktijdschrift Bike World News testte de combinatie en schatte de winst op een watt of twee. In diezelfde test kostte de Trek-set rond de 110 dollar voor bidon en houder, bijna vier keer de prijs van de Cannondale-set. Dat was september 2025, dus check zelf de actuele prijs.

Dat prijsverschil is geen bijzaak. Zo'n houder van vijftien euro tegenover een carbon exemplaar van ruim honderd is precies het punt waarop de marginal gains zich beginnen op te stapelen tot een fiets die niemand meer kan betalen. Bij bidonhouders kun je dat gelukkig zelf sturen.

Ook de andere merken schuiven op

Trek en Cannondale zijn niet alleen. Ook BMC bouwt inmiddels bidonhouders die naadloos op het frame aansluiten, een principe dat het merk overnam van zijn eigen tijdritfiets.

Dat is de richting: de houder wordt onderdeel van het frameontwerp, terwijl de bidon zelf gewoon rond en uitwisselbaar blijft. Waarschijnlijk zie je daar de komende seizoenen meer merken bij, hoewel dat mijn verwachting is en geen aankondiging.

Waar de aerobidon zelf op stukloopt

De omgekeerde route werkt namelijk niet. De Gripper Aero van 600 milliliter past alleen in de ReGrip, en Trek schrijft net zo hard dat de RSL Aero-bidon door zijn vorm niet in een standaard houder gaat.

Daar komt de inhoud bij. Met 591 of 600 milliliter zit je onder de 750 milliliter die voor de meeste ritten het verstandigste is, zoals ook naar voren komt in dit overzicht van de beste bidons voor je racefiets. Rijd je met een tweede bidon vol sportdrank, dan wordt dat verschil nog belangrijker, want de verhouding tussen water, sportdrank of allebei bepaalt hoe vaak je moet bijvullen.

Wat betekent dit voor jou?

Begin bij de houder, niet bij de bidon. Dat is de enige upgrade in dit verhaal die je niets kost aan gemak: je vervangt twee houders, houdt je eigen bidons en kunt er later alsnog een aerobidon in zetten.

Reken die 1,8 watt niet één op één op jezelf af. Dat cijfer hoort bij 35 km/u op een specifiek frame. Rij je gemiddeld 28 km/u, dan is de luchtweerstand een stuk kleiner en schuift de winst mee naar beneden.

En de nuchtere slotsom: windtunneltests laten zien dat één bidon op de onderbuis de luchtstroom naar zitbuis en achterwiel juist kan verbeteren, waardoor die soms iets minder weerstand geeft dan helemaal geen bidon. Twee bidons kosten meestal wel weer snelheid. Wie echt sneller wil, wint dus nog altijd meer bij houding, kleding en wielen, zoals ook blijkt uit het verhaal over of een aero racefiets je echt sneller maakt. De houder is de goedkoopste van die watts, niet de grootste.