COLUMN

Als Tesla een racefiets zou bouwen: de bizarre risico’s van de smartbike

Update: 2 december om 13:15

© Getty Images

Als Tesla een racefiets zou bouwen: de bizarre risico’s van de smartbike

Ik dacht altijd dat een racefiets een vrij simpel wezen was. Je trapt, hij rolt. Je stuurt, hij volgt. Maar met de exponentiële digitale ontwikkeling — en een wereld waarin Elon Musk druk blijft experimenteren met alles wat wielen hééft — is niets meer wat het lijkt.

Welkom in het jaar 2033… waar de Tesla-filosofie is doorgedruppeld tot in het carbon, en jij officieel bent gedegradeerd tot het vlees dat trapt.

Welkom in het jaar 2033… waar jij officieel bent gedegradeerd tot "het vlees dat trapt".

— -

Ergens moet iemand bij een fietsenmerk hebben gedacht: “Wat als we een racefiets net zo slim maken als een Tesla?”
Niemand heeft toen bedacht om die persoon dringend met vakantie te sturen.
En zo ontstond de Smartbike 3.0: de eerste racefiets die niet alleen elektronisch schakelt, maar complete autopilot-functies heeft. Een fiets die bepaalt wanneer jíj mag schakelen, remmen of afslaan.

Renners zijn geen renners meer; het zijn zwetende passagiers op hun eigen fiets.

Autonoom schakelen op basis van je humeur

Schakelen mag je vergeten. De fiets baseert dat tegenwoordig op je emotional state, gemeten door sensoren in je stuurlint.
Ben je licht gefrustreerd? Dan schakelt hij expres twee tandjes zwaarder — “om je mentaal te versterken”.
Heb je een goede dag? Dan gaat hij spontaan in spinning-modus, want “je hebt meer potentieel dan je denkt”.

Wat bedoeld was als digitale coaching eindigt vooral in existentiële wanhoop.

Smartbike + biometrische data = chaos

Het begon nog subtiel, maar zodra de fiets toegang kreeg tot mijn biometrische data — hartslag, temperatuur, verbrande carbs en waarschijnlijk ook mijn laatste Google-zoekopdrachten — ging het mis.

Tijdens een rit begon de fiets onder me te trillen alsof hij tegen een meltdown aanzat.
Vervolgens klonk een monotone Tesla-stem:

“Carb-level critical. Body temperature rising. Optimal snack location detected.”

Carb-level critical. Body temperature rising. Optimal snack location detected.

— Monotone Tesla-stem

En voor ik iets kon terugzeggen, stuurde de fiets zichzelf als een kwispelende labradoodle recht op een oliebollenkraam af.
Autopilot met suikerzucht.

Hij stopte exact voor het loket en presenteerde vrolijk:

“Recommended recovery protocol: Appelbeignets + ice cream. Maximum enjoyment level: 2.4 scoops. Taste: kaneel + vanillesaus.”

De verkoopster keek me aan alsof ik bestuurd werd door buitenaards deeg.
Ik bestelde. Je wilt geen ruzie met een fiets die autonoom remt én honger heeft.

De Smartbike-remtechniek: gevaarlijk én gênant

De Smartbike gedraagt zich bij rotondes alsof hij aan zijn einde is.

Hij remt…

  • midden op een klim vanwege “stressdetectie”,
  • in een afdaling omdat een bocht “statistisch risicovol” is,
  • en soms zo abrupt dat ik moet uitleggen dat ik níét ben opgegeven, maar dat mijn fiets een firmware-update uitvoerde.

Een excuus dat nauwelijks geloofwaardiger wordt als het waar is.

Heel soms… werkt het

In een afdaling waarin mijn fietsvriend Jan weer eens dacht dat hij Tom Pidcock was, greep de fiets in:

“Risk profile Jan = high. Initiating social safety braking.”

En jawel — keurig liet hij mij wat ruimer achter de overmoedige kamikazepiloot afzakken.
Soms is technologie dus tóch je vriend.

Autonoom afslaan: cappuccino-mode

Kom je langs een koffietentje? Dan krijg je geen stemrecht.

“Cyclist fatigue detected. Implementing cappuccino-mode.”

En hop: je staat stil voor een cappuccino terwijl de rest van de groep denkt dat je bent gelost door windkracht 2.

De ergste functie: jaloezie-detectie

Eén keer — één keer! — zocht ik online naar een nieuw frame. Gravel nog wel.
Sindsdien rijdt de fiets verdacht snel langs fietsenwinkels.
Hij lijkt mijn loyaliteit in twijfel te trekken.

“Kansen op vervanging: 34%. Initiating guilt trip.”

Ik durf geen webshop meer te openen. Het voelt alsof hij niet alleen met mijn oliebollen meeleest, maar ook met mijn digitale cookies.

Het enige wat hij nog niet weet

Gelukkig is er één domein waar zelfs een Tesla-smartbike nog geen toegang toe heeft:
mijn jaarlijkse glühweinconsumptie.

De glühweindetector bestaat nog niet.
Dat betekent dat ik die tenminste zonder digitale schaamte kan ophalen… en wegtikken.
Niemand die het merkt.

Voorlopig dan.