Bikepacken door Nederland: van Groningen naar Amsterdam

Met 2 vriendinnen ging ik een weekend fietsen. Vorig jaar zijn we naar Parijs gefietst, maar dit jaar hielden we het dichter bij huis. Vrijdagavond na werk pakten we de trein naar Groningen met het plan om in 2 dagen weer Amsterdam in te fietsen. Beladen met onze racefietsen en bikepacking tassen spraken we af op Amsterdam Zuid. Pas na de avondspits mag je fiets mee in de trein, dus we mikten op de trein van 18:41.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop!

Op Zuid liepen we al vrij snel tegen het eerste technische probleem: een aanlopende rem. Wat geknutsel en gesleutel later hadden we onze trein gemist en de eerste smeervlekken op onze kleren, maar wel 3 werkende fietsen en een maaltijdpakketje voor in de trein. We namen de trein van 19:11 en genoten van een felroze lucht terwijl we naar het hoge noorden reden.

© Anke Spieksma

Dag 1: Groningen naar Zwolle

De volgende ochtend ging de wekker te vroeg. Een van ons was jarig dus we konden het de avond ervoor niet laten om van de Groningse avondsfeer te proeven. Met kleine oogjes propten we onze spullen in de fietstassen en begon de zwaarste opgave van bikepacken: de tassen op de fietsen laden. Alle gespjes losmaken, herpositioneren, vastmaken, strakker aantrekken, toch weer losmaken, andere positie proberen, de inhoud van de tas net anders inpakken om het zwaartepunt te verplaatsen. Met een combinatie van beleid en grof geweld waren we uiteindelijk klaar om te gaan.

© Anke Spieksma

Meer dan 100km wind tegen

Je kan niet beginnen aan een dag fietsen zonder een lekker koffietje en goede bodem. We reden naar een bakkerijtje in het centrum van Groningen waar we in het zonnetje even goed naar de route en weersvoorspelling keken. Na een regenachtige week leek het weer relatief goed: geen regen, maar wel windkracht 4 tegen. Met 110 kilometer naar Zwolle op de planning was dat wel even schrikken. We besloten dat we maar beter konden beginnen met fietsen.

De eerste 30km kwamen we niet vooruit: tassen schoten los en schoven net over de wielen, de route bleek toch wat achterhaald, en de benen waren nog niet helemaal warm. Maar ineens hadden we 50km gefietst en was het tijd voor pauze. We kozen een bakkerijtje langs de route waar we 3 cappuccino's en 3 broodjes bestelden. De eigenaar van de bakkerij keek een beetje vreemd op toen er drie vrouwen met helmen en op klikschoentjes de bakkerij binnen strompelden, maar toen we vertelden dat we van Groningen naar Zwolle fietsten was ze erg enthousiast. "Genoeg water drinken dames, en kijk uit met die wind, succes!" zei ze, terwijl ze ons aanwees waar we onze bidonnen konden vullen. Voldaan bestelden we er nog 3 gebakjes bij.

© Anke Spieksma

© Anke Spieksma

© Anke Spieksma

Eindeloze polder

Onze volgende stop was Meppel. Dit was maar 30km en gelukkig waren onze benen nu ook wakker, dus na een uurtje lekker doorfietsen reden we het centrum van Meppel binnen. Ook hier dronken we een koffietje, aten we een gebakje, en haalden we nog even wat snacks voor onderweg bij de supermarkt. Het vooruitzicht van strakke wind tegen door een eindeloze polder begon ondertussen wat te vervelen, dus we besloten maar weer snel op de fiets te stappen.

Moe reden we Zwolle in en meteen viel de vraag: wat gaan we eten? We besloten door de supermarkt te struinen en alles te kopen waar we zin in hadden: al met al hadden we namelijk 130 kilometer gefietst, en we hadden nog een flinke dag voor de boeg. Met volle tassen en het vooruitzicht van een lekker bed fietsten we met golden hour door de polder, waar wonder boven wonder de wind was gaan liggen.

© Anke Spieksma

© Anke Spieksma

© Anke Spieksma

Dag 2: Zwolle naar Amsterdam

De volgende ochtend werden we wakker door haangekraai in gouden ochtenddauw. De lucht was blauw en het zou bijna 25 graden worden overdag. Zelfs de wind zou uitblijven. De route ging dwars door het bos, waarna we zouden uitkomen in Flevoland voor het laatste stuk naar Amsterdam.

We besloten dat we meteen wat kilometers wilden maken, dus onze eerste pauze was Apeldoorn. We kwamen daar om 11u aan, en terwijl de stad nog wakker werd op een trage zondagochtend, hadden wij er al een lekker stuk op zitten.

© Anke Spieksma

Cruisen door het bos

De volgende etappe ging door een prachtig stuk bos, de zon scheen maar het rook nog naar regen. Het was enigzins heuvelachtig dus na afdalingen probeerden we bij elkaar in het wiel zo lang mogelijk 50km/u aan te tikken. Het voelde als buitenspelen. We kozen een laatste terrasje midden in het bos waar we overwogen de Randstad te verlaten en misschien toch maar naar een rustig plekje in het bos te verhuizen, ons eigen groente en fruit te telen en helemaal tot rust te komen.

© Anke Spieksma

© Anke Spieksma

© Anke Spieksma

Vliegen met wind mee

Voor nu moesten we in ieder geval nog wel naar Amsterdam, dus we stapten weer op. De hele dag hadden we al schuin wind mee, en het laatste stuk werd de wind steeds minder schuin en steeds meer mee. We vlogen vooruit, langs het Gooimeer door Flevoland en voor we het wisten zagen we Amsterdam al op de bordjes staan. We genoten van de laatste kilometers in de zon langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Maar ondertussen begonnen ook de pijntjes op te stapelen: zadelpijn, gespannen schouders en nek, vermoeide polsen en ook de benen die het steeds zwaarder kregen.

© Prive

© Anke Spieksma

Vermoeid en voldaan reden we Amsterdam in. We namen afscheid van elkaar en besloten dat 2 dagen te kort was. Volgend jaar gaan we het weer groter aanpakken. De eerste datumprikker werd uitgestuurd, en de volgende locaties alweer opgegooid. Het plan: een week door Zweden fietsen, misschien zelfs met alleen een tentje mee. Maar dat is voor volgend jaar, voor nu: naar huis, douchen, eten en slapen.