Cannondale CAAD14: De nieuwste generatie van een aluminium icoon

Er zijn maar weinig producten in de fietswereld waarvan de naam zó’n reputatie heeft dat vrijwel iedere fietser hem kent: de CAAD van Cannondale.

Het model, met een naam die een afkorting is van Cannondale Advanced Aluminum Design, is vooral geliefd onder echte koersbeesten vanwege het snelle, directe koersgedrag van deze lichte aluminium racefietsen. Onder liefhebbers groeide het model uit tot een bijna cultachtige klassieker en nu presenteert Cannondale de nieuwste generatie: de CAAD14. We reden al met de nieuwste generatie om te ontdekken of deze aluminium racer nog kan meekomen in een tijdperk waarin carbon de markt domineert.

Geen aluminium kopie van een carbon racer

Veel merken doen tegenwoordig hetzelfde wanneer ze een aluminium racefiets ontwikkelen: ze nemen hun carbon topmodel en maken daar een aluminium versie van. Het resultaat is een frame dat er misschien aerodynamisch uitziet, maar eigenlijk ontworpen is voor carbon. Cannondale kiest met de CAAD14 bewust een andere strategie, nadat het naar eigen zeggen bij het vorige model diezelfde fout had gemaakt. De nieuwe CAAD lijkt namelijk niet op een aluminium variant van de Cannondale SuperSix Evo. Sterker nog: qua uiterlijk en filosofie grijpt de CAAD14 juist terug naar de roots van de legendarische CAAD-lijn uit het verleden.

De bovenbuis is vrijwel horizontaal, terwijl veel moderne racefietsen een flink aflopende bovenbuis hebben. Ook de achterbrug is anders dan bij veel aero-frames. De staande achtervorken lopen relatief hoog richting de zitbuis, in plaats van de lagere positie die je vaak ziet bij moderne carbon racers. Nog zo’n detail: Cannondale kiest bewust voor een ronde 27,2 mm zadelpen in plaats van een aerodynamisch D-profiel. Het geeft de CAAD14 bijna een klassiek uiterlijk en tegelijk een opvallende verschijning tussen de vele aero-machines. En dat kan ik wel waarderen.

© Sander Jansen

Het klassiek ogende frame is alles behalve ouderwets.

Klassiek uiterlijk, moderne techniek

Hoewel het ontwerp voor sommigen misschien wat ouderwets oogt, betekent dat niet dat de techniek van deze fiets niet modern is. De CAAD14 zit vol moderne standaarden: hij is uitsluitend verkrijgbaar met schijfremmen, hij heeft steekassen voor extra stijfheid, ruimte voor 32 mm banden en volledig interne kabelgeleiding met een strak uiterlijk als resultaat.

Voor die interne kabels gebruikt Cannondale haar Delta-stuurbuissysteem, een driehoekige vorkbuis die gewoon compatibel is met standaard 1⅛-inch stuurpennen. Ook modern: het frame gebruikt een UDH derailleurhanger. Daardoor is de fiets te gebruiken met de nieuwste full-mount achterderailleurs van SRAM en zijn vervangende derailleurpadjes overal makkelijk verkrijgbaar.

© Sander Jansen

De CAAD14 1 die wij konden testen was uitgerust met een SRAM Force XPLR groepset, met een direct mount derailleur.

Cannondale besteedt uiteraard ook aandacht aan de afwerking. De lasnaden van het aluminium frame zijn glad afgewerkt, maar op het ongelakte model dat wij testten zijn ze desondanks goed zichtbaar. Kies je voor de gelakte CAAD14 2 of 3, dan zijn ze aanzienlijk minder opvallend zichtbaar. En tot slot heeft Cannondale één oud kenmerk níét teruggebracht: de controversiële BB30 trapas. In plaats daarvan kiest de CAAD14 voor de betrouwbare BSA-schroefdraadtrapas.

Geometrie: subtiel aangepast

Op papier lijkt de geometrie sterk op die van eerdere CAAD-generaties, maar kleine veranderingen maken verschil:

• 11 mm langere achtervorken
• iets meer trail aan de voorkant
• een iets minder steile balhoofdhoek

Die aanpassingen geven de fiets een meer uitgebalanceerd karakter. Waar oudere CAAD-modellen aanvoelden als echte criteriumracers, is de CAAD14 meer een allround racefiets die je ook zonder problemen op langere ritten kunt gebruiken. Mijn gevoelige onderrug vond de 100+ km ritten die ik ermee maakte in elk geval geen probleem en ik had ook op de contactpunten geen discomfort ervaren.

Toch stuurt hij nog steeds scherp. In snelle bochten voelt hij vloeiend en gecontroleerd, terwijl de langere wielbasis zorgt voor meer stabiliteit. Het geeft de CAAD een heerlijk stuurgedrag die vooral gewaardeerd zal worden door wielrenners die zowel van relaxte tochtjes als snelle groepsritten houden met een direct rijgevoel.

De modellen: van frameset tot complete racer

De CAAD14 verschijnt voor modeljaar 2026 in drie complete uitvoeringen en als losse frameset. Het duurste model is de CAAD14 1, die met een prijs van 7.499 euro stevig aan de prijs is, maar voorzien is van topcomponenten. Daaronder komt de CAAD14 2 voor 3.999 euro, met onder meer een SRAM Rival groepset en aluminium DT Swiss wielen. De CAAD14 3 is dan weer uitgerust met een mechanische (!) Shimano 105 groep en heeft een prijs van 2.499 euro. Ook is er de optie om de CAAD14 helemaal naar je eigen wensen op te bouwen, want voor 1.799 euro koop je de frameset.

Voor deze test reden wij met de CAAD14 1, uitgerust met een ongelakt frame, hele dikke carbon Reserve 57|64-wielen voorzien van Vittoria Corsa Pro banden in 29 mm, een complete SRAM Force XPLR 1x13 groepset en de zeer strakke Momo design carbon cockpit. Het maakt dit een volbloed racer, die in maat 58 een gewicht aantikt van net boven de 8 kg. Niet extreem licht volgens moderne carbonmaatstaven, maar nog altijd indrukwekkend voor een aluminium fiets met schijfremmen.

© Sander Jansen

De carbon Reserve wielen zijn een perfecte match met de CAAD14.

Zo rijdt de nieuwe CAAD

Fietsen op de nieuwe CAAD voelt een beetje als thuiskomen. Hij voelt zoals een echte koersfiets hoort te zijn: direct, wendbaar en prikkelend om even flink het gaspedaal in te drukken. Het topmodel doet in niks onder voor een carbon racer, zelfs niet met de paar honderd gram extra gewicht. Sterker nog, dat voel je echt niet.

En waar iedereen het bij aluminium frames vaak over het comfort heeft, is dat bij de CAAD zeker geen minpunt. De 29 mm brede banden zorgen voor meer dan voldoende comfort en ook de ronde zadelpen draagt bij aan wat flex aan de achterkant. Wel voel je meer van de ondergrond dan veel carbon racers. Die zogenaamde feedback van de weg kan je omschrijven als een lichte zoem die door het frame trekt en je laat voelen op welke ondergrond je rijdt, zonder dat het oncomfortabel wordt. Het geeft je een heel direct contact met de weg en ergens vind ik dat ook wel prettig.

De CAAD14 is een fiets die mij goed past, met een minder diepe en lange geometrie dan de onlangs vernieuwde SuperSix EVO, maar wel met een stuurgedrag die levendig en speels is. Intervaltrainingen, snelle groepsritjes, maar ook relaxte duurtrainingen vond ik echt een feestje op deze fiets. Maar het moet gezegd dat het wel met een flink prijskaartje komt, want voor 7.499 euro koop je ook een zeer hoogwaardige carbon racer.

Je moet dit topmodel daarom ook niet kopen als je een goedkoper alternatief zoekt voor carbon, maar vooral als je houdt van de karaktereigenschappen die horen bij een aluminum koersbeest. En als je er eenmaal op gereden hebt, weet je weer waarom aluminum allesbehalve dood is.