Cannondale Caad14 review
Trevor Raab
We testen Cannondale´s Premium aluminium CAAD14. Het heeft het klassieke CAAD-dna, maar kan het concurreren met moderne carbon lichtgewicht fietsen?
>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.
Weinig fietsproducten hebben zo’n sterke naamsbekendheid dat ze leeftijd,plaats of discipline overstijgen. Als je ooit hebt gefietst herken je de naam automatisch. De meest fanatieke wielrenners weten dat Specialized’s Stumpjumper een mountainbike is, en zelfs de extreme mountainbikers herkennen shimano’s dura-ace groep als premium weg componenten.
Zo heeft de CAAD van Cannondale een vergelijkbare herkenbaarheid. De naam staat voor snelle,prestatiegerichte aluminium fietsen. Heb je veel tijd op een racefiets besteed? Dan heb je vast ook op een CAAD gereden, of herken je de fiets. Daardoor heeft de fiets bijna een cult achtige status.
De nieuwe CAAD komt voor velen niet als verrassing, Maandenlang was dit een van de slechtst bewaarde geheimen in de wielerwereld. Iedereen wist dat er een CAAD14 aankwam, alleen was de vraag wanneer.
De nieuwe CAAD14 in detail
In tegenstelling tot de CAAD13 en veel andere aluminium racefietsen heeft Cannondale niet simpelweg een carbon frame gemaakt in aluminium. De CAAD14 lijkt niet op een moderne aero racefiets, zo is de buisvorm niet geoptimaliseerd voor aerodynamica op hoge snelheid. De CAAD14 is geen aluminiumversie van de SuperSix Evo. In plaats daarvan is het een duidelijke terugkeer naar de oorsprong van het platform, meer aluminium interpretatie van oudere CAAD modellen dan een evolutie op de CAAD13.
Wat meteen opvalt is het silhouet, verfrissend anders en een knipoog naar oudere ontwerpen van tien jaar geleden of langer. Het uiterlijk doet denken aan de CAAD12 en CAAD 10, maar ook aan andere CAAD versies van de late jaren 90 en begin jaren 2000. De bovenbuis loopt vrijwel horizontaal. Op een 58 cm frame heeft die slechts een helling van -2 graden en oogt daardoor erg vlak. De seatstays lopen hoog door tot bijna bij de zadelklem, in plaats van de compacte achter driehoeken van moderne aero frames. Ook kiest Cannondale voor een ronde 27,2 mm zadelpen in plaats van een aero-vorm.
De lasnaden zijn strak afgewerkt, een kenmerk van de vroegere cannondale in de VS geproduceerd en detail dat het frame een hoogwaardige uitstraling geeft. Een ontwerp keuze die niet terug te zien is de BB30, de CAAD 14 gebruikt een BSA-schroefdraad bracket.
Toch is het geen retrofiets, De CAAD 14 heeft moderne onderdelen, schijfremmen, steekassen, interne kabelgeleiding en ruimte voor 32 mm banden. Hiervoor gebruikt Cannondale de driehoekige Delta-stuurbuis standaard met 1⅛ inch sturen. Ook heeft de fiets een UHD dropout, compatibel met Sram full mount derailleurs en vervanging van derailleur hanger eenvoudig maakt.
De CAAD14 uitvoeringen
Cannondale brengt de CAAD 14 uit in drie uitvoeringen, Het geteste frame was de CAAD 14 2 in maat 58 cm. CAAD14 1 met Sram AXS XPLR 1x13 aandrijving, carbon cockpit, Reserve carbon wielen en Vittoria Corsa Pro TLR banden. Hij weegt 7,98 kilo en is beschikbaar voor €7.499.
© CannondaleCAAD14 2 met SRAM Rival groepset en twee delige cockpit en aluminium DT Swiss met een gewicht van 8,8 kilo en is beschikbaar voor 3.999 euro,
© CannondaleCAAD14 3 met Shimano 105 mechanisch, aluminium wielen met een gewicht van 9,3 kilo en een is beschikbaar voor €2.499
© CannondaleHet rijd als een CAAD
Zelfs als je al tien jaar niet op een CAAD model heb gereden kun je toch herrineren hoe deze aanvoelt tijdens een sprint of bocht. Na de eerste sprint was het gevoel daar dit is een CAAD. CAAD-fietsen staan bekend als levendig en voelen vaak lichter aan tijdens het rijden dan de weegschaal aangeeft, aluminium kan soms wat hard aanvoelen, maar CAAD frames zijn doorgaans iets comfortabeler, al kan er op slecht asfalt een lichte trillingssensatie ontstaan.
Na ongeveer 320 kilometer testen bleef die indruk overeind. De CAAD14 voelt als een CAAD maar wel verfijnder en met meer controle. De fiets voelt stijver tijdens klimmen en sprinten, waarschijnlijk door de steekassen, de 27,2 mm zadelpen en verbeterde engineering. Toch wordt hij niet overdreven hard, mede dankzij de 28mm banden en lagere bandenspanning.
De geometrie is weinig veranderd ten opzichte van de CAAD12 maar wel merkbaar, 11mm langere chainstays, iets meer trail en een vlakkere balhoofdhoek, dit zorgt voor meer controle. De fiets stuurt nog steeds goed, maar minder agressief dan de vorige modellen. De langere wielbasis geeft wel extra ondersteuning in afdalingen.
De Rival Axs schakelt erg goed en de remmen zijn krachtig en doseerbaar. De standaard banden zijn niet tubeless en minder soepel dan duurdere alternatieven. Met carbon wielen en tubeless banden komt het potentieel van de fiets meer naar voren.
© Trevor RaabCAAD 14 Versus andere aluminium fietsen
Prestatiegerichte aluminium fietsen worden zeldzamer omdat carbonfietsen goedkoper zijn geworden. Concurrenten zoals de Specialized Allez sprint en Blackheart Road AL rijden scherper en agressiever, meer gericht op criteriums. Ze zijn stijver en harder, de CAAD14 biedt meer comfort.
Wie moet een CAAD14 kopen?
De CAAD14 is bedoeld voor fietsers die houden van een direct, stijf en verbonden gevoel. Veel daarvan zijn voormalige CAAD eigenaars, maar ook fietsers die een duurzame en veelzijdige fiets zoeken voor trainingen, lange ritten en wedstrijden.
De grootste uitdaging is de prijs, carbon fietsen met gelijkwaardige afmontage en soms zelf beter, liggen dicht bij de prijs of zijn goedkoper. Zelfs cannondale’s eigen carbon modellen zitten dicht bij de prijs van de CAAD14. Toch blijft een punt overeind: het is niet hetzelfde als een CAAD, ze missen de geschiedenis , karakter en uniek rijgevoel,Dat kan de doorslag geven.
Dit artikel verscheen eerder op Bicycling.com, is geschreven door Tara Seplavy en is een bewerking voor Bicycling.nl.