Col de La Bonette: de hoogste geasfalteerde weg van Europa

Wie vanuit de Côte d'Azur diep de Franse Alpen in fietst, komt uiteindelijk een van de spectaculairste wegen van Europa tegen. De Col de la Bonette voert je tot ver boven de boomgrens en brengt je via een extra lus rond de Cime de la Bonette naar maar liefst 2.802 meter hoogte. Daarmee wordt de Bonette vaak de hoogste geasfalteerde weg van Europa genoemd. Alleen zit daar een klein, maar belangrijk detail aan.

De Bonette ligt in de zuidelijke Franse Alpen en verbindt de Vallée de la Tinée met de Vallée de l'Ubaye. Het landschap verandert tijdens de beklimming bijna voortdurend. Lager op de berg rijd je nog tussen bomen en groene hellingen, maar naarmate je hoger komt wordt het terrein steeds kaler. Uiteindelijk resteert een ruig hooggebergte waarin de weg als een smalle strook asfalt tegen de bergwand ligt.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Is de Col de la Bonette echt de hoogste van Europa?

© Alexander Konijn

Hier ontstaat vaak verwarring. De eigenlijke Col de la Bonette ligt namelijk op 2.715 meter hoogte. Daarmee is het niet eens de hoogste geasfalteerde bergpas van Frankrijk. Die titel behoort toe aan de Col de l'Iseran, waarvan de pashoogte op 2.770 meter ligt. Bij de Bonette kun je vanaf de pas echter nog verder omhoog. Een ongeveer twee kilometer lange lus loopt rond de Cime de la Bonette en bereikt een hoogte van 2.802 meter. Volgens het toerismebureau van Nice is dit de hoogste geasfalteerde weg van Frankrijk.

Dat de weg ook de hoogste van Europa zou zijn, is lastiger vol te houden. Er bestaan in Europa geasfalteerde wegen die hoger komen. De bekende claim rond de Bonette hangt vooral samen met de manier waarop je een 'doorgaande openbare weg' of bergpas definieert. De beroemde 2.802 meter is bovendien geen echte pashoogte, maar het hoogste punt van de lus rond de bergtop. Toch doet dat weinig af aan de ervaring. Voor een wielrenner is 2.802 meter simpelweg uitzonderlijk hoog. Je rijdt hier bijna drie verticale kilometers boven zeeniveau en bevindt je hoger dan op vrijwel alle beroemde Alpenpassen die je uit de Tour de France kent.

Een klim die maar blijft doorgaan

De Bonette kan vanaf twee kanten worden beklommen. Vanuit Jausiers aan de noordzijde wacht een bijzonder lange klim richting de top. Ook vanuit Saint-Étienne-de-Tinée aan de zuidkant moet je rekening houden met tientallen kilometers klimmen. Het bijzondere is niet alleen de lengte, maar vooral de hoogte waarop het laatste deel wordt afgewerkt. Boven 2.000 meter wordt de lucht merkbaar ijler. Op 2.800 meter bevat iedere liter lucht nog steeds ongeveer hetzelfde percentage zuurstof, maar door de lagere luchtdruk krijg je per ademhaling minder zuurstofmoleculen binnen. Daardoor kan hetzelfde vermogen zwaarder aanvoelen dan op zeeniveau.

Daar komt bij dat het weer op de Bonette snel kan veranderen. Beneden kan het midden in de zomer ruim boven de 25 graden zijn, terwijl het boven op de berg aanzienlijk kouder is. Wind maakt dat verschil tijdens de afdaling nog groter. Een windjack meenemen is hier daarom bepaald geen overbodige luxe.

Lees ook: Fietsen rond Nice: Dit zijn de 5 mooiste routes

De laatste lus naar 2.802 meter

© Alexander Konijn

Na een lange beklimming bereik je eerst de eigenlijke Col de la Bonette op 2.715 meter. Je zou vanaf daar direct aan de andere kant kunnen afdalen. Maar voor wielrenners die helemaal naar boven zijn gereden, is de keuze om de extra lus te pakken bijna vanzelfsprekend.

De weg draait rond de Cime de la Bonette en klimt nog bijna negentig hoogtemeters verder. Het hoogste punt van het asfalt ligt op 2.802 meter. Vanaf daar kun je te voet nog verder richting de Cime de la Bonette op ongeveer 2.860 meter. Het uitzicht strekt zich bij helder weer uit over een enorm deel van de zuidelijke Alpen. Juist die laatste kilometers geven de beklimming zijn bijzondere karakter. Er is nauwelijks begroeiing, de berghellingen zijn kaal en het asfalt lijkt bijna door een maanlandschap te slingeren. Bovendien heb je na een lange klim de zwaarste kilometers al in de benen wanneer je aan het slotstuk begint.

Bekijk de Komoot route

Ook de Tour de France kwam hier op grote hoogte

De Bonette heeft ook een plek in de geschiedenis van de Tour de France. De ronde kwam meerdere keren over de berg en in 2024 keerde de Cime de la Bonette terug tijdens de negentiende etappe van Embrun naar Isola 2000.

Vanuit de richting van Jausiers kregen de renners toen officieel 22,9 kilometer klimmen aan gemiddeld 6,9 procent voorgeschoteld. Daarna volgde bovendien nog de slotklim naar Isola 2000. Het was een extreme bergetappe waarin alle grote beklimmingen tot boven de 2.000 meter voerden. De passage op 2.802 meter maakte de Bonette die dag tot het dak van de Tour. Het laat tegelijkertijd zien hoe uitzonderlijk deze weg is. Beroemde Tourcols als de Tourmalet, Galibier en Croix de Fer zijn indrukwekkend, maar op de Bonette kom je letterlijk nog een stuk hoger. Lees hier meer over.

Lees ook: De cols van Krol #17: Mont Ventoux

Waarom de Bonette op je fiets-bucketlist hoort

Of de Bonette technisch gezien wel of niet de hoogste geasfalteerde weg van Europa mag worden genoemd, maakt vanaf het zadel weinig verschil. De combinatie van lengte, hoogte en landschap maakt dit tot een van de indrukwekkendste beklimmingen van de Franse Alpen.

Het is bovendien een ander soort klim dan veel bekende cols. De percentages zijn op veel stukken niet extreem, waardoor het gevaar vooral in de duur zit. Je blijft maar klimmen en bereikt uiteindelijk een hoogte waarop de inspanning steeds zwaarder begint te voelen. Wie vervolgens ook de lus rond de Cime meepakt, kan op 2.802 meter even stoppen voordat een bijzonder lange afdaling begint.

Misschien is dat uiteindelijk een betere reden om de Bonette te beklimmen dan het record op het bord. Je hoeft niet per se op de hoogste weg van Europa te fietsen om je hier wel even op het dak van Europa te voelen.