Cycling porn op een nieuw level: VR-bril de volgende stap voor de ultieme parcoursverkenning

Ik zweer het: het was per ongeluk. Terwijl ik door mijn browser scrollde op zoek naar inspiratie voor een nieuw artikel, stuitte ik op dit stuk van Spuiten en Slikken over VR-porno. Nee, mijn eerste gedachte was niet dat ik dit voor de slaapkamer wilde hebben. Dat zweer ik op mijn meest geliefde set Campagnolo Super Record. Want mijn hersenen, samengesteld uit tandwieltjes en WD-40, dachten direct iets heel anders: deze bril is de perfecte parcoursverkenner.

Cycling porn, maar dan op een héél ander niveau.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Parcourskennis is gewoon snelheid

Laten we even serieus zijn voordat we weer lekker gaan. Parcourskennis is geen luxe, het is gewoon snelheid. Een tijdrit rijden zonder parcours te kennen is als kip-zonder-kop het koersveld ingaan. Ken elke bocht. Weet waar de drempels liggen, waar steentjes op de weg kunnen liggen, en hoe het parcours rijdt bij nat wegdek. Als je de afstand kent, weet je precies hoe ver je bent en hoe ver je nog moet, zodat je je krachten optimaal kunt indelen.

En dat geldt niet alleen voor de tijdrit. Elke afdaling, elke finish na een klim, elk technisch stukje koers wordt beter gereden als je weet wat er komen gaat. De snelste dalers in het profpeloton zoeken altijd de grens op en gebruiken elke millimeter van de weg om hun snelheid te maximaliseren. Dat doe je niet blind. Dat doe je omdat je die weg kent.

>>> Lees ook: Waarom Strava je niet sneller, maar juist langzamer maakt

De profs doen het al

Het is geen nieuw idee in de professionele wielrennerij. Verschillende profploegen maken bij de verkenning van een tijdritparcours al gebruik van virtual reality. Wat lang voorbehouden was aan WorldTour-teams met budgetten die onze jaarsalarissen doen huilen, wordt nu ook voor de gewone sterfeling bereikbaar is te lezen op Hightechcritfestival.

De app die hier momenteel de boventoon voert? Rouvy. Anders dan Zwift en MyWhoosh, die virtuele werelden simuleren, gebruikt Rouvy videobeelden van echte wegen in combinatie met hoogteverschildata. Het plaatst een augmented reality avatar van jou en andere renners in video's van echte wegen. meldt BikeRadar.

En het wordt nog mooier. De nieuwe Route Creator van Rouvy stelt fietsers in staat GPS-gekoppelde video-opnames, gemaakt met bijvoorbeeld een GoPro, te uploaden en om te zetten in een meeslepende trainingsomgeving. Het systeem reconstrueert 3D-ruimtelijke informatie, waarmee gradientovergangen en wegkenmerken realistisch worden weergegeven. Met andere woorden: je kunt zelf je wedstrijdparcours filmen, uploaden, en het daarna thuis virtueel rijden. Keer op keer. Tot je elke bocht in je spiergeheugen hebt zitten.

>>> Lees ook: Alles over de Rouvy app

Dan nu de cycling porn: de granfondo's die je thuis wil verkennen voor je ze rijdt

De VR-bril is niet alleen voor de Alpenprofs. Juist bij granfondo's, waar je samen met duizenden anderen over soms onbekend en technisch parcours rijdt, is voorkennis goud waard. Drie die je absoluut vooraf virtueel wil rijden.

Les Trois Ballons. De klassieker in de Vogezen: 178 kilometer met meer dan 4.000 hoogtemeters door de Vogezen spreekt tot de verbeelding. Wat veel deelnemers onderschat, zijn de afdalingen. De afdaling van de Col des Chevrères is al even steil als de klim zelf en zeker niet zonder gevaar; in 2013 hebben hier de nodige valpartijen plaatsgevonden.

En na de Grand Ballon wacht je een lange, snelle afdaling in een grote groep fietsers waarbij parcourskennis het verschil maakt tussen soepel doorrijden of vol in de remmen. De finish bovenop La Planche des Belles Filles kent stukken van 15 tot zelfs 22%, maar daar loop je niet meer af als je de afdaling er naartoe goed hebt verkend.

Maratona dles Dolomites. Dit is de heilige graal. Voor de 8.000 startplekken kwamen maar liefst 32.700 aanmeldingen binnen, met deelnemers uit 91 verschillende landen. Het parcours vraagt alles van je benen, maar ook van je techniek. De Passo Giau, de beul van de Maratona, is 9,9 kilometer lang aan gemiddeld 9,3% en begint direct met stukken in de dubbele cijfers, waarna de klim nooit onder de 8% zakt.

Eenmaal boven wacht een prachtige en duidelijke afdaling. Die afdaling, naar de Passo Falzarego, is in een peloton van duizenden rennende amateurs precies de plek waar je blij bent dat je de bochten van te voren kent. Als toetje wacht nog de Mür dl Giat, een vreselijke kuitenbijter van 370 meter met een maximaal stijgingspercentage van 19%.

Vélomédiane Claude Criquielion. De oudste granfondo van België, vernoemd naar de wereldkampioen van 1984, en een evenement dat zijn reputatie dubbel en dwars waarmaakt. Het parcours bestaat uit drie lussen waarbij de Mur de la Vélomédiane op sommige plekken tot 21% oploopt. Maar wat dit evenement echt onderscheidt, is de combinatie van steile klimmen die vrijwel direct in elkaar overlopen.

Na een lange afdaling naar La Roche volgen vrijwel zonder pauze de Côte de Gohette aan 11,3%, de Côte du Parc à Gibier aan 15,2% en de Col de Haussire aan 11%. Die Col de Haussire geldt onder kenners als de zwaarste klim van België: 4,6 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 7% en uitschieters tot 15%. De afdalingen ertussen zijn smal, Ardens en bieden weinig ruimte voor fouten. Dit is precies het parcours waar je een VR-verkenning vooraf niet wil overslaan.

Wat de VR-bril concreet voor jou doet

Oké, even los van de cyclingporn. Wat heb je als wieleraar echt aan een VR-bril met Rouvy of een vergelijkbaar platform?

1. Mentale voorbereiding. Je rijdt het parcours tot je het droomt. Elke bocht zit in je hoofd voordat je er fysiek aankomt. Dat geeft rust, en rust geeft snelheid.

2. Technische repetitie. Afdalingstechniek verbeteren kost normaal gesproken kilometers bergafwaarts. Met VR kun je die technische momenten isoleren en herhalen zonder je Strava-gemiddelde in gevaar te brengen of jezelf van de berg te keilen.

3. Racespecifieke training. Met Rouvy kun je van tevoren trainen op virtuele routes van iconische bestemmingen wereldwijd, inclusief officiële IRONMAN-parcoursen. Sportives, granfondo's, wielervakantie in de Alpen: je rijdt ze eerst thuis.

4. Motivatie op regenachtige dagen. Als je de Col du Galibier voor de derde keer verkent terwijl buiten de Hollandse regen tegen je raam klettert, is dat simpelweg superieur aan elke rollerbank zonder scherm.

>>> Lees ook: Bochtentechniek op je racefiets perfectioneren? Lees deze 6 tips voor wielrenners

De beperking waar niemand over praat

Eerlijk zijn we ook. De VR-bril heeft z'n grenzen. G-krachten en 3D-oriëntatie zijn in VR momenteel nog niet realistisch, wat kan leiden tot minder natuurlijke bewegingspatronen. De overdraagbaarheid van vaardigheden van de virtuele naar de echte wereld moet wetenschappelijk verder worden onderbouwd.

Met andere woorden: je kunt de Passo Falzarego-afdaling tot in je dromen kennen, maar de eerste keer dat je er écht op staat met 70 km/u wind in je gezicht en kiezelsteen op je lijn, dan is het toch even wat anders dan de bank met een bril op je neus. Gebruik VR als aanvulling, niet als vervanging.

Conclusie: cycling porn voor mensen met tandwielhersenenen

Dus nee, ik heb die VR-bril niet aangeschaft voor de slaapkamer. Ik heb hem aangeschaft omdat parcourskennis winnende tijden maakt, omdat de Stelvio geen plek is voor improvisatie, en omdat het simpelweg de mooiste manier is om je wielerobsessie te voeden op een doordeweekse dinsdagavond als het buiten miezert.

De technologie is er. De apps zijn er. Het enige wat je hoeft te doen is de juiste bril opzetten en genieten van de echte cycling porn: 48 haarspeldbochten in HD, zonder valpartij. Nu maar hopen dat mijn vriendin niet vraagt waarom ik om 22:00 uur kreunend en puffend op de bank zit met een VR-bril op mijn hoofd.