De 10 beste wielermomenten van 2025 (mannen)

Het wielerjaar 2025 had alles wat deze sport zo bijzonder maakt. Van onverwachte aanvallen en tactische meesterzetten tot pure opoffering voor ploeggenoten en momenten die groter waren dan de uitslag alleen. Grote kampioenen bevestigden hun status, nieuwe namen stonden op en soms zat de magie juist in de eenvoud. Dit is volgens de redactie van Bicycling onze top 10 van de momenten die het seizoen definieerden.

De aanval van Tadej Pogacar in Milaan Sanremo

Milaan Sanremo kreeg eindelijk weer een finale die zijn status recht deed. Op de Cipressa werd Tadej Pogacar perfect gelanceerd door zijn hele ploeg en trok hij vol door en alleen Mathieu van der Poel en Filippo Ganna konden volgen. Drie absolute wereldtoppers maakten samen koers en dwongen het peloton tot achtervolgen. De aanval zorgde voor een open en slopende finale die La Primavera opnieuw definieerde. Uiteindelijk was het een zeer sterke Van der Poel die het in de sprint kon afmaken.

De doorbraak van Isaac Del Toro in de Giro d Italia

De Giro d Italia bracht een nieuwe naam naar voren. Isaac Del Toro won een zware bergetappe na een lange aanval en bleef verrassend lang meedoen om het eindklassement. Hij reed volwassen, koel en zonder angst. Dagenlang leek hij zelfs op weg naar eindwinst. Pas op de slotdag moest hij zijn meerdere erkennen in Simon Yates. Het was het moment waarop Del Toro definitief doorbrak.

Pogacar wint opnieuw de Ronde van Vlaanderen

De finale van de Ronde van Vlaanderen barstte los op de Oude Kwaremont, waar Tadej Pogacar de koers definitief openbrak. Na een reeks tempoversnellingen bleef een elitegroep over met Van der Poel, Van Aert en Pedersen. Toen Van Aert verrassend aanviel, wachtte Pogacar zijn moment af. Met een vernietigende versnelling reed hij iedereen uit het wiel, zelfs Van der Poel. In de laatste kilometers bouwde hij zijn voorsprong verder uit en soleerde hij naar de overwinning.

Strade Bianche en het duel tussen Tom Pidcock en Pogacar

Strade Bianche werd opnieuw een strijd tussen twee karakters. Over grindwegen en stoffige stroken vielen Tom Pidcock en Pogacar elkaar keer op keer aan. Geen van beiden wilde toegeven. Elke versnelling werd beantwoord met een tegenaanval. Het duel hield stand tot diep in de finale en hield het publiek constant op het puntje van de stoel. Strade Bianche bewees opnieuw zijn unieke plek op de kalender.

Simon Yates wint de Giro mede dankzij Wout van Aert

De Giro d Italia kende een ontknoping die draaide om samenwerking en opoffering. Op de laatste lastige dag wist Simon Yates zowel de etappe als het eindklassement naar zich toe te trekken. Een sleutelrol was weggelegd voor Wout van Aert, die zich vanuit de vroege vlucht liet uitzakken. Met een lange, gecontroleerde inspanning bracht hij Yates terug in stelling. De achterstand op Isaac Del Toro leek te groot, maar werd alsnog volledig weggewerkt. Het was een zeldzaam voorbeeld van perfecte ploegentactiek op het hoogste niveau.

De duo aanval van Mathieu van der Poel en Jonas Rickaert

Soms zit de magie van wielrennen niet in winst, maar in het verhaal. Jonas Rickaert vertelde Mathieu van der Poel dat hij droomde van een podium in de Tour de France. Van der Poel besloot hem te helpen en ging vanaf kilometer één samen met hem in de aanval. Ze reden de hele dag voorop en hielden het peloton lang achter zich. Rickaert werd beloond met de prijs van de strijdlust. Van der Poel kwam zelfs nog dicht bij de ritzege.

Thymen Arensman rijdt weg van Pogacar en Vingegaard

In de Tour de France beleefde Thymen Arensman het moment dat zijn carrière definieerde. Op een zware bergetappe koos hij niet voor afwachten, maar voor aanval. Tot verbazing van velen reed hij weg bij zowel Pogacar als Jonas Vingegaard. Hij hield een strak tempo aan en keek geen moment om. De voorsprong bleef groeien en Arensman rondde zijn aanval solo af. Het was een overwinning die respect afdwong bij vriend en vijand.

Wout van Aert wint solo op de Champs Elysees

De slotetappe van de Tour de France werd volledig herschreven. Op Montmartre koos Van Aert voor de aanval waar normaal wordt gewacht op een sprint. Hij versnelde, loste Pogacar en sloeg meteen een gat. In de straten van Parijs hield hij zijn tempo strak en gecontroleerd. Het peloton kwam nog dichtbij, maar te laat. Van Aert won solo op de Champs Elysees en schreef een zeldzaam hoofdstuk Tourgeschiedenis.

Het Vuelta podium op een parkeerplaats

De Vuelta a España eindigde in ongebruikelijke omstandigheden. Door protesten in Madrid kon er geen officiële huldiging plaatsvinden. Op de parkeerplaats van een hotel werd daarom een geïmproviseerd podium gebouwd met koelboxen. Teams als Visma Lease a Bike en UAE Team Emirates sloegen de handen ineen. Alle truiwinnaars stonden samen. Het leverde een beeld op dat eenvoud en sportiviteit perfect samenvatte.

Remco Evenepoel domineert het WK tijdrijden

Het WK tijdrijden werd een demonstratie van pure macht. Remco Evenepoel reed van start tot finish een perfecte race. Op de laatste klim haalde hij Pogacar met volle snelheid in. Op de kasseienklim sloeg hij definitief een kloof die alleen maar groter werd. Het beeld van Evenepoel die zijn rivaal voorbijvliegt, ging de wereld over. Het was een bevestiging van zijn status als beste tijdrijder van zijn generatie.