De benen op spanning zetten richting een belangrijk fietsevenement

Wie denkt dat wielrenners in de dagen voor een belangrijk evenement alleen maar rustig uitfietsen, heeft het mis. Of het nu gaat om een koers, een gran fondo of een gravelwedstrijd, in de laatste 24 tot 48 uur voor de start staan er vaak nog korte sprintjes, een stevig klimmetje of enkele felle versnellingen op het programma. Niet om fitter te worden, maar om het lichaam scherp te zetten en klaar te maken voor de inspanning die komt.

Wil je op de hoogte gehouden worden van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Wat gebeurt er in het lichaam

Het principe achter de benen op spanning zetten sluit aan bij wat in de sportwetenschap bekendstaat als tapering. Daarbij wordt het totale trainingsvolume in de dagen voor een wedstrijd sterk verminderd, terwijl korte intensieve prikkels behouden blijven. Een bekende meta analyse onder duursporters laat zien dat een vermindering van het trainingsvolume met ongeveer veertig tot zestig procent, gecombineerd met het behouden van intensiteit, leidt tot betere prestaties op wedstrijddag. Renners herstellen beter, maar verliezen geen scherpte.

Korte sprintjes of klimmetjes activeren het neuromusculaire systeem. Onderzoek naar neuromusculaire activatie toont aan dat hoge intensiteit inspanningen de samenwerking tussen hersenen en spieren verbeteren. Dit zorgt ervoor dat snelle spiervezels beter aanspreekbaar blijven, wat cruciaal is bij sprints, aanvallen en tempoversnellingen in koers.

Waarom volledige rust niet ideaal is

Volledige rust kan het tegenovergestelde effect hebben. Onderzoeken naar tapering laten zien dat atleten die hun intensiteit volledig schrappen in de dagen voor een wedstrijd zich vaker loom en traag voelen. De eerste hoge inspanning in wedstrijdverband voelt dan zwaarder aan. Renners die juist nog korte intensieve prikkels doen, rapporteren een beter gevoel in de openingsfase van de koers en reageren sneller op veranderingen in tempo.

>>> Lees ook: Zo taper je voor je volgende grote rit, en waarom het werkt

Sprintjes of klimmetjes

De invulling verschilt per type renner en per parcours. Sprinters kiezen meestal voor korte explosieve sprints vanuit verschillende snelheden. Klimmers doen liever een stevig klimmetje of een langere versnelling bergop. Renners die zich richten op klassiekers of heuvelachtige koersen combineren vaak beide, omdat hun wedstrijden vragen om herhaalde acceleraties.

>>> Lees ook: Dit is wat er met je lichaam gebeurt tijdens een sprint

Timing en vertrouwen

Meestal gebeurt deze activatie één dag voor de wedstrijd. Soms twee dagen van tevoren, bijvoorbeeld bij een zware koers of bij renners die gevoelig zijn voor vermoeidheid. De juiste balans is cruciaal. Genoeg prikkel om scherp te zijn, maar nooit zoveel dat het herstel wordt verstoord. Naast het fysieke effect geeft het ook vertrouwen. Renners voelen dat de benen goed reageren en starten met een positief en zelfverzekerd gevoel.

De benen op spanning zetten is daarmee een vast onderdeel van de voorbereiding van profrenners. Niet harder trainen, maar op het juiste moment slim prikkelen maakt vaak het verschil tussen een gewone en een topdag in koers.

Ook voor amateurs richting een tourtocht of gravelwedstrijd

Voor amateurs die zich voorbereiden op een toertocht, gran fondo of gravelwedstrijd kan dit principe net zo waardevol zijn. Ook hier geldt dat volledige rust in de dagen vooraf niet altijd het beste gevoel oplevert. Een dag voor het evenement kan een rustige rit van ongeveer een uur, met daarin een paar korte versnellingen of een stevig klimmetje, helpen om de benen wakker te maken. Het hoeft niet hard en zeker niet lang. Een paar prikkels van tien tot dertig seconden of één klim aan het beoogde tempo is vaak al voldoende. Zo start je fris, maar niet loom, met een beter gevoel en meer vertrouwen aan een lange dag op de fiets.