De cols van Krol #13: Colle del Nivolet

Oud-schaatser Thomas Krol houdt vanaf zijn vroege tienerjaren in een schriftje bij welke cols hij ooit beklommen heeft. In de rubriek De Cols van Krol lichten we iedere keer een van die cols uit. In de dertiende editie de Colle del Nivolet.

Een ranking maken van mooiste beklimmingen doet Thomas Krol niet graag. Het is te subjectief. Er zijn bovendien zoveel mooie cols. Toch zet hij de Colle del Nivolet met zekerheid in zijn persoonlijke top vijf. Als tiener zat hij eens op de kaart te zoeken naar beklimmingen in de Alpen. Zoekend naar de Col de l’Iseran viel zijn oog op een klim die hemelsbreed zo’n tien kilometer oostelijker ligt: de Colle del Nivolet.

Op dat moment had hij nog geen hulpmiddelen zoals Google Streetview of Strava, waardoor Krol niet veel meer wist dan dat er een interessante klim lag. “Ik stuurde Michiel van CyclingCols een bericht of hij meer informatie had, maar ook hij was daar nog nooit geweest. Die Nivolet werd een beetje een mysterie voor me. Het leek me heel interessant, want een col van 2600 meter in de Alpen zie je weinig.”

Onherbergzaam gebied

Het zou tot 2020 duren voordat Krol de Colle del Nivolet daadwerkelijk beklom. Zijn vader was met zijn bedrijf in fietsreizen al veel eerder op verkenning geweest. “Hij stuurde me meteen iets van: ‘Het slaat nergens op hoe mooi het hier is, deze col moet je gedaan hebben.’ Alleen kost het enige moeite om er te komen. Het kan niet in een rondje worden opgenomen en het is best onherbergzaam gebied. Als je in die omgeving bergen wil fietsen, moet je je soms eerst met de auto verplaatsen. Het is veel minder toegankelijk dan andere plaatsen. De klim zelf ligt ook nog afgelegen, waardoor je eerst een heel dal moet fietsen. Daar ben je al een uur mee bezig.”

© Thomas Krol

© Thomas Krol

© Thomas Krol

© Thomas Krol

Het verklaart ook waarom er meerdere profielen van de Colle del Nivolet bestaan. Krol houdt dat van The Col Collective aan: 40,7 kilometer aan 4,9 procent. “Het is lastig te zeggen waar de klim begint, omdat het dal al zo’n twee procent stijgt. Maar je moet ergens beginnen. Mijn begin was in het dorpje Locana. De eerste tien kilometer is niet heel interessant, maar eenmaal in Noasca liggen twee haarspeldbochten die echte kuitenbijters zijn. Net na dat dorpje volgt een lange tunnel waar het niet aan te raden is om doorheen te fietsen. Er ligt een alternatieve weg met stukken van vijftien procent. Wat betreft het eerste deel van de Nivolet is dat het mooiste stuk.”

Maar vanaf Ceresole Reale volgt het écht mooie deel van de Colle del Nivolet. Op het profieltje oogt het vanaf dan onregelmatig, maar volgens Krol ziet het er op het profieltje onregelmatiger uit dan het daadwerkelijk is. “Wat heel vet is aan de Nivolet is dat je geen idee hebt waar de weg naartoe loopt. Bij de Stelvio zie je de top van ver liggen, maar bij de Nivolet rijd je tegen allerlei verschillende bergwanden op. Dat maakt het een ‘snake-road.’ Na de meertjes Lago Serrù en Lago Agnel komen de haarspeldbochten die de Nivolet uniek maken. Op een bepaald moment draai je weer een andere bergwand op en dan heb je een fenomenaal uitzicht op de haarspeldbochten en meertjes. In de afdaling terug ben ik daar gestopt en ben ik nog een stukje omhoog gereden, omdat ik de perfecte foto wilde hebben. Het is een bizar mooi beeld.”

The Italian Job

Bij Lago Serrù eindigde de enige Giro d’Italia-etappe ooit op de Colle del Nivolet. In 2019 won de Rus Ilnur Zakarin er. “Jammer dat ze niet naar de top zijn gegaan, want de laatste zes kilometer is net het mooiste stuk. Logistiek is er ook ruimte voor, maar dan moet je na de top nog twee kilometer afdalen. Daar is een restaurant met een grote parkeerplaats. Het kan, maar het is moeilijker te organiseren dan op andere cols. Na het restaurant ligt namelijk een gravelpad en op een bepaald moment houdt ook dat op. Dan moet je met de fiets op je nek gaan wandelen. Als dat niet het geval was, was de Nivolet een vette klassieker geworden in de Giro d’Italia.”

Toch heeft dat ruige karakter ook zijn charme. Niet alleen voor Krol. Zo is er het nodige verkeer op de Colle del Nivolet, omdat het een bucketlist-route is voor motorrijders en werden er nabij Ceresole Reale scènes opgenomen van The Italian Job (1969). “Die film ken ik niet, maar ik kan ze enkel gelijk geven dat ze daar hebben gefilmd, want de Nivolet heeft het postcard-effect. Meer en meer wielrenners weten de klim te vinden, want op internet wordt de Nivolet vaak beschreven als een relatief onbekend Europees pareltje dat je als liefhebber gedaan moet hebben.”