De Cols van Krol #3: Koppenberg
Tim Prins
Oud-schaatser Thomas Krol houdt vanaf zijn vroege tienerjaren in een schriftje bij welke cols hij ooit beklommen heeft. In de rubriek De Cols van Krol lichten we iedere keer een van die cols uit. In de derde editie: de Koppenberg.
De Koppenberg was weliswaar een van de eerste iconische beklimmingen die Thomas Krol opreed in zijn leven, maar lange tijd bleef de heuvel nabij het Vlaamse dorp Melden een hiaat in zijn schriftje. Hij heeft namelijk één stelregel: als hij door eigen toedoen voet aan de grond moet zetten, wordt de klim niet genoteerd. Dan is de Koppenberg als jonge tiener een flinke uitdaging. Krol: “De eerste keer dat ik de Koppenberg opreed, was in 2006. Mijn vader koerste vroeger en is nog steeds een wielerfanaat. Dat jaar deden we de dag voorafgaand aan de Ronde van Vlaanderen mee aan de toertocht voor recreanten. Ik was dertien jaar oud, waardoor 140 kilometer een enorme afstand voor me was. Ik vroeg me dan ook af of ik het zou aankunnen.”
Zo waren er meer dingen die Krol die dag in Vlaanderen voor het eerst deed: hij fietste voor het eerst over kasseien en bedwong voor het eerst dusdanige stijgingspercentages. De Koppenberg is 0,6 kilometer aan 11,1 procent met stukken van ver boven de twintig procent. “Het was een regenachtige dag en de Koppenberg lag halverwege de route. De Paterberg was ik zonder problemen opgekomen, maar de Koppenberg beloofde een ander verhaal te worden. Je komt aanrijden en ziet ‘m recht voor je liggen. Ik dacht: wat een klim… Vervolgens duik je die groene tunnel naar de hemel in. Of de hel. Die geulweg van de Koppenberg maakt het voor mij nog net iets heroïscher. Het heeft iets mystieks.”
Jesper Skibby
De Koppenberg werd ‘ontdekt’ door wijlen Walter Godefroot en werd later bekend als de klim waar in de Ronde van Vlaanderen van 1987 koploper Jesper Skibby simpelweg omviel en vervolgens overreden werd door een auto van de organisatie en waar in 2024 Mathieu van der Poel zijn beslissende demarrage plaatste in de Ronde van Vlaanderen nadat slechts drie profs fietsend bovenkwamen. Wat betreft de toertocht zien we ieder jaar beelden van omvallende recreanten. Krol herkent dat beeld. “In 2006 zag je hordes mensen omhooglopen. Ik koos ervoor om een gaatje met mijn voorganger te laten. Tot het steile deel na zo’n tweehonderd meter ging dat goed, maar daar was het nog vochtiger. Voor me vielen ze om. Ik kwam nog ver met slalommen en weigerde simpelweg mijn voet uit het klikpedaal te halen. Tot ik uiteindelijk ook omviel… De rest van de klim moest ik lopen.”
Lange tijd bleef de Koppenberg onafgemaakt werk voor Krol. Tot hij in 2023 aan zijn schaatstrainer Jac Orie vroeg of die extremere trainingsprikkels kon voorschrijven. “Jac vond dat een goed idee en vervolgens zijn we met een groot deel van de Jumbo-Visma-schaatsploeg Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Vlaanderen gaan rijden. Ik was de routebouwer en kreeg de vrije hand van de anderen. Ik heb een eigen Ronde van Vlaanderen in elkaar gezet. Ik was als schaatser een specialist op de 1000 en 1500 meter, waardoor ik ervoor koos om de Koppenberg al na zestig kilometer op de route op te nemen. De Paterberg lag nog eerder. Daar was ik nog als eerste boven, maar na zestig kilometer was het beste ten opzichte van de allrounders ervan af.”
De moeilijkste
De trainingsprikkel werd een halve wedstrijdprikkel, want de schaatsers maakten er een halve koers van en reden alle klimmetjes zo snel mogelijk op. Op de Koppenberg plaatsten allrounders als Chris Huizinga en Beau Snellink hun demarrage en raakte Krol verzeild in een tweede groep. “Maar mijn enige doel op de Koppenberg was bovenkomen zonder afstappen, haha. Het voelde goed dat ik ‘m na bijna twintig jaar kon afstrepen in mijn schriftje. Al dacht ik tijdens het fietsen geen moment: goh, wat is dit leuk. Wat een steil ding… Alleen zoals bij alle beklimmingen: op de top zeg je hoe mooi het was. Korte klimmetjes liggen schaatsers van de middellangeafstanden over het algemeen goed, maar die klimmetjes in de Vlaamse Ardennen zijn net iets te lang voor me. In Nederland deed ik het wel, maar ik ben daar nooit op Strava-KOM’s gaan jagen. Hellingen als de Motieweg of eventueel de VAM-berg liggen me beter.”
Twijfels over wat de zwaarste klim in de Vlaamse Ardennen is, heeft Krol niet. De Koppenberg steekt er met kop en schouders bovenuit voor hem. “Als je puur naar de cijfers kijkt, is de Kemmelberg van eenzelfde orde, maar eenmaal op de fiets voelt de Koppenberg veel lastiger. Het is moeilijk te beschrijven waarom, maar je krijgt daar maar met moeite de plaat rond. De weerstand van de kasseien speelt ongetwijfeld mee. De klim is niet voor niets een hele tijd uit de Ronde van Vlaanderen gehaald omdat de kasseien er te slecht bij lagen. In 2002 werd de weg heraangelegd, maar het zijn nog steeds moeilijk begaanbare kasseien. De Muur van Geraardsbergen is legendarischer als klim, maar vergeleken met de Koppenberg zijn de kasseien van De Muur klinkertjes.”
© Thomas KrolDe Cols van Krol #3 - Koppenberg