De Cols van Krol #5 - Alto de Aitana

Oud-schaatser Thomas Krol houdt vanaf zijn vroege tienerjaren in een schriftje bij welke cols hij ooit beklommen heeft. In de rubriek De Cols van Krol lichten we iedere keer een van die cols uit. In deze vijfde editie: de Alto de Aitana.

In december en januari trekken traditiegetrouw hordes profrenners naar de Costa Blanca om zichzelf in vorm te rijden in aanloop naar het nieuwe seizoen. Ook professionele schaatsers reizen gedurende de winter naar de regio Alicante om de laatste accenten te leggen aan hun conditie.

Het is van de laatste tijd, want Thomas Krol ging tijdens zijn loopbaan nooit op trainingskamp naar Calpe en omgeving. Krol: “Ik heb daar nooit tussen de wielerprofs gereden en ben er slechts één keer een dagje geweest. Ik heb dan ook geen binding met die regio. De keer dat ik daar heb gefietst was in 2022 via het fietsreizenbedrijf van mijn vader. Inmiddels doet hij het rustiger aan, maar destijds was het zijn corebusiness. Hij had een opdracht gekregen om een reis te organiseren van Barcelona naar Calpe. Ter voorbereiding was ik ingevlogen om met hem mee te gaan. Deels zat ik in de auto en deels op de fiets. Dat mes snijdt aan twee kanten: het is heel gezellig om samen met mijn vader te doen én ik kan daardoor mooie beklimmingen fietsen.”

Aankomst in de Vuelta

Al voor de reis naar Spanje springt één beklimming in de regio eruit voor Krol. Niet de befaamde Coll de Rates, de testklim waar het in deze tijd van het jaar stikt van de wielerprofs, maar de Alto de Aitana. “Ik ben de Coll de Rates ook opgereden. Leuk om er geweest te zijn, maar bijzonder is die klim niet. De Alto de Aitana kende ik uit de Vuelta a España, want daarin diende die meerdere keren als aankomst (winnaars: Claus Michael Møller (2001), Leonardo Piepoli (2006), Damiano Cunego (2009) en Pierre Latour (2016), red.). Jaren geleden had ik al eens aan Michiel van CyclingCols gevraagd waarom er geen profieltje beschikbaar was op zijn website. Hij antwoordde dat het een afgesloten militair terrein is en er daardoor geen gegevens beschikbaar waren.”

© Cyclingcols

Het schrikt Krol allerminst af. Als het om het beklimmen van bergen gaat, leeft hij volgens het motto: waar een wil is, is een weg. “Toen ik in de buurt was, begon ik op Strava te kijken of er iemand omhoog was gefietst. Het waren er dat jaar tot dan toe twee geweest. Het is dus écht zeldzaam. Een van hen heb ik een bericht gestuurd met de vraag hoe hij dat had gedaan. Geheel tegen de verwachting in kreeg ik een mailadres van hem. Ik gooide in die mail alle ballen op tafel. Ik schreef dat ik olympisch kampioen was geworden en dat het een unieke kans voor me was om de Alto de Aitana te beklimmen. Zo’n houding past normaal totaal niet bij me, maar ik dacht: wie weet maakt het een verschil.”

Militaire begeleiding

Een paar uur later krijgt Krol het antwoord waarop hij hoopte. “Boven op de Alto de Aitana is een luchtmachtbasis, maar de militairen die daar aanwezig waren, wilden een uitzondering voor me maken. Als ik mijn paspoort zou sturen, dan zou het goed komen. Eerst reed ik de Puerto de Tudons op en als je daar op de top bent, ligt er een doodlopende weg naar de Alto de Aitana. De Alto de Aitana begint met een gigantisch hek waar je normaal gesproken met geen mogelijkheid doorheen komt. Ik heb daar aangebeld en niet veel later kwam er een militaire auto naar beneden, ging het hek open en mocht ik omhoog onder militaire begeleiding. Die militairen waren hartstikke enthousiast. Natuurlijk vroeg ik me af waarom ze me wilden begeleiden, want ik weet eerlijk gezegd niet of ik het in hun positie had gedaan. Misschien dat het toch een beetje geholpen heeft dat ik olympisch kampioen ben geweest, want het was een van de dingen waarnaar ze me vroegen. Ik kreeg ook nog uitleg over wat ze allemaal deden op de Alto de Aitana en door mijn passie voor vliegen hadden we nóg een aantal raakvlakken.”

© Thomas Krol

Alto de Aitana

Mont Ventoux

Hoewel Krol zelf destijds een steil achterafweggetje pakte, is de Puerto de Turdons van twaalf kilometer aan 5,4 procent de ‘normale’ aanloop naar de Alto de Aitana. De zes kilometer naar de top van de Alto de Aitana loopt aan 6,7 kilometer aan 7,8 procent. Bij elkaar opgeteld een zeer serieuze col. De Alto de Aitana wordt dan ook vergeleken met de Mont Ventoux. Krol snapt de vergelijking. “Net als de Mont Ventoux ligt ook de Alto de Aitana redelijk geïsoleerd. Het is een markant punt in het landschap. Als je ‘m op fietst, zie je net als op de Mont Ventoux de top al van ver liggen. Er is boven weinig vegetatie en er staat een soort weerstation. Het heeft zeker gelijkenissen, maar de Mont Ventoux heeft uiteraard meer mystiek. En nog belangrijker: de Mont Ventoux is een stuk zwaarder dan de tweetrap Puerto de Turdons en Alto de Aitana.”

Eenmaal op de top bleek het alle moeite waard te zijn geweest. Het uitzicht is er adembenemend. “Richting het noorden zie je Valencia liggen, als je richting zee kijkt zie je Ibiza en ook de torens van Benidorm zijn duidelijk zichtbaar. Eigenlijk kun je er vrijwel de gehele omgeving aanschouwen waar al die profrenners in de winter hun kilometers wegtrappen. Normaal gaat de Alto de Aitana enkel open voor de Vuelta a España of voor jongens als Alberto Contador en Roberto Heras die in het verleden wilden verkennen. Zij reden ook onder militaire begeleiding omhoog. Wat dat betreft kan ik wel zeggen dat ik een speciale behandeling heb gehad.”