De Cols van Krol #7: Sa Calobra

Oud-schaatser Thomas Krol houdt vanaf zijn vroege tienerjaren in een schriftje bij welke cols hij ooit beklommen heeft. In de rubriek De Cols van Krol lichten we iedere keer een van die cols uit. In deze zevende editie: de Sa Calobra (officieel Coll dell Calls Reis).

'Mallorca is de mooiste plek op aarde om te fietsen. Sa Calobra is de mooiste klim van het eiland. Dat maakt Sa Calobra de mooiste klim op aarde. Logisch toch?’, schrreven ze bij WielerFlits eens. Het zijn grote woorden. Dat beseft ook Thomas Krol, maar hij zegt er een eind in mee te kunnen gaan. Sa Calobra is nu eenmaal adembenemend. Krol: “Het is een heel pittoreske col. Als je op de top staat, denk je: hoe loopt deze weg in hemelsnaam en wie heeft deze route gemaakt (de Spaanse ingenieur Antonio Parietti, red.)? Het is zo ingewikkeld aangelegd, want de weg loopt van bergwand naar bergwand. Je raakt de kluts kwijt, waardoor het een unieke ervaring wordt. Mallorca is fantastisch om te fietsen en Sa Calobra is dé klim van Mallorca wat mij betreft. Het is een genot om op te fietsen en voor iedere fietsliefhebber een absolute must om ooit af te vinken.”

© Cyclingcols

Col de Sa Colabra - Hoogteprofiel

Team Sky

Om aan de voet van Sa Calobra te komen, moet je eerst een andere beklimming doen. Krol: “Dan daal je af naar beneden waar een aquaviaduct ligt dat 270 graden draait. Dat viaduct alleen is al een uniek bouwwerk. Daar zit ook een fietscafé in de buurt. Het is een klim van zo’n tien kilometer lang aan zeven procent stijgingspercentage. De zwaarste stukken zijn zo’n tien procent. Het is relatief steiler ten opzichte van andere beklimmingen op Mallorca, maar het wordt nooit écht vervelend. Daardoor heb je de tijd en energie om te genieten van de haarspeldbochten en vergezichten. Het enige jammere aan Sa Calobra is dat het niet in een rondje is op te nemen. Wat het lastiger maakt om er te koersen.”

Toch is het onder profs een bekende beklimming. In de hoogtijdagen van Team Sky was Sa Calobra in de winter de favoriete testklim van onder anderen Bradley Wiggins, Chris Froome en Geraint Thomas. Die eerste zou in zijn toptijd 22 minuten en dertig seconden geklokt hebben op Sa Calobra. De huidige Strava-KOM is in handen van een Nederlander. Jardi van der Lee (EF Education-EasyPost) legde de col af in 22 minuten en 23 seconden. “De lengte maakt Sa Calobra ideaal om te testen”, aldus Krol. “De twintig-minuten-test is een bekende manier om je omslagpunt te berekenen. De wind heeft ook geen vrij spel op Sa Calobra en grote delen van de klim zijn beschut tegen de zon.”

Teambuilding

Zelf is Krol een keer of zes op Mallorca geweest. Het is de vaste uitvalbasis van schaatscoach Gerard van Velde. Krol reed meerdere jaren voor de ploeg van de olympisch kampioen duizend meter van 2002. “Onder Gerard is het traditionele openingskamp van het seizoen op Mallorca. Toen ik net bij de ploeg kwam, bemoeide ik me niet met de fietsroutes. In het begin was het net niet, maar toen ik de nodige jaren op de teller had, dacht ik: nu ik meer invloed heb, ga ik zelf een route uitstippelen. Dat werd uiteindelijk een soort koninginnenetappe over de Coll de Sóller, Puig Major en Sa Calobra. En vervolgens nog tachtig kilometer naar hotel… De pure sprinters draaiden af voor Sa Calobra, maar 1500 meter-schaatsers zoals ikzelf deden de hele etappe. Ons doel was vooral het volbrengen van de rit en daarna lekker napraten over de dag. Het was nog vroeg in het seizoen, waardoor het een traditie werd om na de etappe het terras op te gaan en een biertje te drinken. Mallorca was goed voor de teambuilding.”

Later bij Team Jumbo-Visma had Krol onder Jac Orie minder ruimte op de fiets. “Lange beklimmingen werden bij Jumbo-Visma over het algemeen vermeden. Bij Gerard was er meer ruimte om eens iets geks te doen. Aan de andere kant werd er bij Jac op het vlakke harder gefietst. Daar reden we onze ritjes gemiddeld zo’n 38 kilometer per uur. Bij Jumbo was Kars Jansman verreweg de beste wielrenner, maar in de ploeg van Gerard was ik dat. Die rit op Mallorca werd een afvaltocht en vaak kwam ik als eerste boven met Pim Schipper. Al moet ik een eervolle vermelding geven aan Ronald Mulder, die in een van die jaren een bijzonder goede dag kende en als pure sprinter in ons wiel bleef hangen.”

© Thomas Krol

© Thomas Krol

© Thomas Krol

Over Sa Calobra heeft Krol geen specifieke anekdote, maar over de koninginnenetappe in het geheel wel. “Dai Dai N’tab zat ook in onze ploeg en hij had in een van die jaren een keer kokosboter gebruikt als zonnebrand. Daarvan kreeg hij een allergische reactie. Hij had allemaal bultjes gekregen en moest de koninginnenetappe met arm- en beenstukken rijden. Het was die dag zo’n 35 graden en als sprinter was hij al geen held in de bergen. Op Puig Major wachtten we boven met de gehele ploeg, maar na drie kwartier zagen we Dai Dai nog steeds niet. Pim Schipper kende toenmalig-profrenner Pim Ligthart, die de Puig Major die dag in tegengestelde richting reed. Hij belde Pim later op en zei: ‘Kilometers verder zag ik iemand van jullie ploeg op een parkeerplaats rondjes rijden onder een boom in de schaduw.’ Dai Dai snakte naar koelte. Hij heeft de etappe volbracht, maar het was ongetwijfeld een van de zwaarste dagen van zijn loopbaan.”