Doping in de wielersport? Amerikaanse renner spreekt zich uit

Hoewel er de afgelopen jaren enorm veel 'progressie' is geboekt op het gebied van anti-dopingmaatregelen, is het gebruik van verboden middelen in het peloton volgens sommigen nog altijd aan de fietssport verbonden en dus aan de orde van de dag. Het is een stelling waarover urenlang gediscussieerd kan worden. Verdwenen of niet, buiten kijf lijkt te staan dat het 'd-woord' nooit écht verdwenen is uit koersgesprekken.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop! 

Je kijkt naar de Tour de France, Ronde van Vlaanderen of naar La Vuelta a España en ziet renners die heuveltjes en bergen oprijden met een snelheid die nauwelijks menselijk lijkt. En ergens in je achterhoofd bekruipt je altijd dezelfde vraag: hoe weet je nou echt of dit eerlijk is? Dat is niet alleen jouw vraag. Het is de vraag die de hele wielersport al decennia in zijn greep houdt.

Doping: Wat is het en in welke verschijningsvormen zien we het?

Doping heeft na al die jaren nu eenmaal een donkere, maar onmiskenbare plek in de geschiedenis van het wielrennen verworven. Van de vroege toepassingen van stimulerende middelen tot de geavanceerde technieken van vandaag: doping heeft de sport door de decennia heen beïnvloed. De laatste jaren is het imago van de wielersport echter wel verbeterd. De heersende opinie is dat er in het profpeloton (zeker op het hoogste niveau) minder doping gebruikt wordt, al zijn er logischerwijs altijd uitzonderingen.

Wat er precies met doping bedoeld wordt is het volgende: het gebruik van verboden stoffen of technieken die bedoeld zijn om de prestaties van een atleet kunstmatig te verbeteren. Het kan daarbij gaan om bijvoorbeeld stimulerende middelen, zoals amfetamines en epo. Ook anabole steroïden en hormonen die spiergroei bevorderen worden tot de verboden middelen gerekend. Dat geldt ook voor bepaalde technieken, zoals bloedtransfusies en de manipulatie van bloedcellen, aangezien ze de zuurstofcapaciteit van het lichaam verhogen en zo het uithoudingsvermogen verbeteren.

Het gebruik van doping is verboden omdat het de eerlijkheid in de sport schaadt en de gezondheid van de atleet in gevaar kan brengen. Doping kan leiden tot ernstige bijwerkingen, zoals hartproblemen, hormonale disbalans en psychische stoornissen. Ondanks strenge controles - en deze worden almaar strenger (zo nu en dan worden er zelfs nachtelijke controles gehouden!) - lopen nog ieder jaar renners tegen de lamp.

Keegan Swirbul: Amerikaanse lookalike Pogacar doet dopingboekje open

Dat het gebruik van doping nog altijd aan de orde van de dag is, vertelt ook profrenner Keegan Swirbul. In deze 25 minuten durende YouTube-video doet de 31-jarige Amerikaan uit de doeken wat er anno 2026 zoal gebeurt op het vlak van doping. ''Ik heb wel wat verhalen, die ik met eigen ogen heb gezien. In werkelijk elk team waarin ik in mijn hele carrière heb gereden, is het na de koers aan de eettafel áltijd het hoofdonderwerp van gesprek'', vertelt de blonde Swirbul.

''Ik stap over van het ene team naar het andere en dan zeggen ze: 'Ja, die gasten van het team waar ik vorig jaar reed, die zijn echt enorm dubieus.' En dan denk ik: 'Maar ik reed vorig jaar zelf in dat team!''', aldus de uit Colorado afkomstige renner, die nog wel een stapje verder gaat. ''Zo gaat dat ook bij INEOS, Visma, UAE en alle andere grote ploegen: wat zegt Jonas (Vingegaard, red.) als hij beter dan ooit is en dan wordt weggeblazen door Tadej (Pogacar, red.)?'' Het antwoord laat zich raden, zo meent Swirbul, die zelf hoofdzakelijk voor (Pro-)Continentale ploegen uitkwam.

Is Portugal anno 2026 het epicentrum van doping?

Volgens Swirbul is specifiek Portugal heden ten dage het epicentrum van de doping. ''Ikzelf heb de afgelopen vier jaar in Portugal gekoerst en voor degenen die het niet weten: het staat bekend als wild west, als het om doping gaat. Als ik analyseer of een renner gebruikt, let ik op twee dingen. De eerste is extreem snel gewichtsverlies. Het tweede waar ik altijd op let om te zien of iemand pakt, is de consistentie in het niveau. Als een renner gedurende het seizoen bizarre pieken en dalen heeft, is dat een heel slecht teken wat betreft de eerlijkheid in dat kader.''

Uit de iets lagere wielerniveaus haalt Swirbul verschillende 'Portugese voorbeelden' aan, al benadrukt hij tegelijkertijd dat hij niet vermoedt dat de huidige WorldTour-toppers op dezelfde manier als Lance Armstrong en consorten aan niet-toegestane middelen zitten. ''Pogacar is daar bijvoorbeeld simpelweg té consistent voor. Hij wordt bizar vaak getest en zijn niveau is het hele jaar door hetzelfde. Maar zouden Pogacar en andere gasten iets doen wat simpelweg nog helemaal niet op onze radar staat? Heel goed mogelijk'', houdt hij ten slotte toch een kleine een slag om de arm.

Disclaimer

We beseffen ons: dit is 1 bron, slechts 1 video. Het is niet zo dat Swirbul in de video met veel bewijzen komt, laat staan namen en rugnummers, of echt controleerbare aantijgingen. Zoals we aan het begin van dit artikel schreven: je kan uren discussieren over doping in de wielersport. Of de sport echt zo schoon is als we met zijn allen hopen? Dat weet eigenlijk niemand. Dat er meestal vuur is, waar rook is, daarover zijn velen het eens.