Elektrisch en spierkracht: Mountainbiken op Mallorca

Mallorca staat bekend om zon, zee en strand, en ja, in het hoogseizoen ook om extreme toeristische drukte en hoge temperaturen. En afgelopen week was er (natuurlijk) ook de Mallorca 312, met 5.000 hoogtemeters en inderdaad, 312 kilometer.

Wie het hoogseizoen vermijdt en het binnenland intrekt in het na- of voorseizoen, ontdekt een totaal ander Mallorca: lege wegen, wildrood gravel, ruige rotspaadjes en uitzichten op een azuurblauwe zee waar niemand anders is. Precies het soort terrein waar een e-MTB uitblinkt. Ons bezoek in november 2025, staat dan ook niet in het teken van rijden op de weg.

We willen juist de ongebaande paden opzoeken: gravelwegen, singletracks, rotsige paadjes, het liefst zo ruig mogelijk. Het binnenland in, maar ook langs de kust, voor de uitzichten op de zee. Hoe is dat op een gewone ‘fully’ mountainbike, in dit geval de Merida One-Twenty? En hoe is de ervaring als je wisselt naar de elektrisch aangedreven Merida eOneForty 500?

Gedegen voorbereiding

Vooraf stemmen we alles af met gids André Koch van Camibike in Cala Millor. Onze lengtes, gewicht en gewenste pedaaltypen zijn doorgegeven; de fietsen staan al klaar bij aankomst. Camibike bestaat sinds 2011 en André runt het samen met Hannah Kirsch. Hun focus ligt op kwaliteit, veiligheid en beleving. Onze groep bestaat uit fitte veertigers die niet allemaal ervaren zijn op rotsachtig terrein met technische stukken en veel hoogteverschil, zoals op Mallorca. De route wordt daarom door André bewust rustig ingestoken (S0-S1). Zijn filosofie is dat je voor fietsplezier beter een niveau te laag dan te hoog kunt zitten.

En veiligheid staat voorop: hier en daar wat hindernissen en niet al te grote stijgingspercentages, rotsformaties of jumps. Voor de lange technische routes moet je lichaamsbeheersing en ervaring hebben, en natuurlijk hebben we de neiging om onszelf te overschatten. Maar om te beginnen is dit perfect. De ‘Mallorca Bella’-tocht van 36 kilometer en 370 hoogtemeters vormt een mooie introductie.

© Matthijs van den Broek

Mallorca e-mtb

Klimwerk, baaien en gravelpaden

We hebben, hoe is het mogelijk, pech met het weer op de dag van onze tour. Van tevoren app ik met gids André, die meldt dat het beter is de tocht te verplaatsen (‘heavy winds and lots of rain’). Helaas, dat past niet in het reisschema. We zijn op Mallorca, zo slecht kan het toch niet zijn, denken we optimistisch. Dat kan dus wel: de omstandigheden zijn bar en boos, zelfs voor november. Bakken regen, hagel, wind maar gelukkig ook af en toe zon trekken aan ons voorbij. We zijn binnen de kortste keren doorweekt. 

Vanuit Cala Millor rijden we eerst langs de kust richting Cala Bona en Port Verd. In Port Nou geeft André instructie: hoe je met je gewicht het best over obstakels en rotsformaties gaat. Door het slechte weer is zijn uitleg kort, maar effectief; we moeten snel weer op de fiets, anders koelen we te veel af.

Vanuit Port Nou rijden we het binnenland in en de eerste klim begint, meteen de langste van deze route. Het gaat twee kilometer omhoog over rotsige paadjes, door rood gravel dat vandaag meer lijkt op rode modder, met stijgingspercentages tussen de vier en twaalf procent en uitschieters naar zelfs meer dan twintig procent. Ondanks regen en wind kun je je makkelijk voorstellen hoe mooi het is om hier te fietsen in de zon: doorkijkjes naar de zee, afdalen over stevige gravel, rotsformaties langs het pad.

Als we vanuit het binnenland weer richting de zee rijden, komen we aan in Cala Morlanda bij S’Illot, een van de vele rotsachtige baaien van het eiland. We pakken een smal pad over de rotsen langs de kust, stoppen bij een door de zee uitgeslepen grot en kijken over het azuurblauwe water. Zelfs in het hoogseizoen moet het hier goed te doen zijn qua drukte: geen zandstrand, dus geen strandstoelen, parasols en muziek, maar alleen prachtige natuur.

© Matthijs van den Broek

Mallorca e-mtb

Natuurreservaat Punta de n’Amer

We laten schiereiland en natuurreservaat Punta de n’Amer grotendeels aan ons voorbijgaan. Hier vind je grotten, uitzichtpunten en grillige kuststroken. Over zand, rotsen en duinachtig terrein steken we het reservaat door richting Cala Millor. We rijden langs het strand, dwars door San Moro. Daar kun je goed zien hoe het eiland er in het laagseizoen uitziet is: de grote witte hotelkolossen zijn gesloten en het is er echt uitgestorven.

Als we doornat en verkleumd de fietsen parkeren bij Camibike, vertelt André dat hij tijdens het hoogseizoen dicht is. Het is te warm, mensen willen dan niet mountainbiken maar op het strand liggen en uitgaan. In juli en augustus vertrekt hij zelfs van het eiland. De beste maanden voor mountainbiken zijn van februari tot juni en van september tot oktober, met mild weer, de zee die nog warm is en rustige wegen. ‘Jullie hadden gewoon even pech met het weer’, benadrukt hij.

Dat voelen we de volgende dag. Als ik vroeg opsta, is de zon er al. Ik zit in T-shirt buiten, onder de palmbomen, met koffie en een banaan. Alsof het noodweer van gisteren er nooit is geweest. In de middag zitten we in het centrum van Palma, vlak bij Parc del Mar. Na een veel te lange stapavond pakken we een voorzichtig biertje bij een pop-upbar met muziek. Hippe Spanjaarden kwetteren vrolijk in de zon, er wordt wat gedanst. De zonnebril gaat op. Tot de volgende winter, Mallorca.

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

© Matthijs van den Broek

Elektrisch vs spierkracht: wat voegt het echt toe?

In Nederland voelt wat mij betreft een e-fully al snel als wat veel van het goede, zeker als je gewoon fit bent. De meeste rondjes zijn kort, de hoogtemeters beperkt en technisch wordt het hier toch zelden echt ingewikkeld. Hoe anders is dat op Mallorca.

Zelfs op onze relatief toegankelijke S0-S1-route krijgen we stukken voor de wielen met losse rotsblokken, diep grind en stevige klimmetjes. Als het langer steil omhoog gaat en de ondergrond bestaat uit scherpe rotsen, diepe gravelstroken of mul zand, is elektrische ondersteuning een prettige toevoeging.

Leuker fietsen

Speel je met de verschillende ondersteuningsstanden, dan merk je het verschil direct. In de sportmodus heb je bijvoorbeeld constant meer tractie op het achterwiel, waardoor je gemakkelijker door oneffen terrein wordt ‘geduwd’. Met ondersteuning tot 25 km/u gaat het nergens overdreven hard, maar het fietsen wordt er wel leuker van. Dat merkte ik zelf ook; een deel van mijn scepsis verdween. Zeker als je in één tour meer van het eiland wilt zien en langer op de fiets wilt zitten dan wij hebben gedaan, is een e-fully voor de minder ervaren mountainbiker een uitkomst.

Onderschat het niet

Bij Camibike bieden ze bijvoorbeeld ook de Vistas Fantasticas-route aan: 60 kilometer met 950 hoogtemeters, gecategoriseerd als S1,5-S2. Denk je nu: zestig kilometer, dat is drie uurtjes fietsen, niet te veel eten meenemen? André bezweert ons dat deze route een volle dag op de fiets is, en zo biedt hij hem ook aan.

Camibike Mallorca

Carrer Binicanella 15, Local 2
07560 Cala Millor Mallorca
Tel. +34 601 905 081
www.camibike.com 
www.facebook.com/CalaMillorBike
Gereden materiaal: Merida One-Twenty 29" & Merida eOneForty 500 29"