Waarom dit je nieuwe favoriete fietsgebied in de Franse Alpen is

Overweeg jij binnenkort een fietsvakantie naar Frankrijk? Of ben je al zover dat je je richting de Franse Alpen gaat begeven? Kijk in beide gevallen zeker even of je een bezoek aan de Trièves kan inplannen. Deze onontdekte regio in het zuidoosten van La Douce France is absoluut de moeite waard om als fietsfanaat te bezoeken.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

27 kleine dorpen en gehuchten, 10.000 inwoners en dat op een oppervlakte van ongeveer 650 vierkante kilometer. Dat is de Trièves in een notendop. Een bergachtig gebied in het zuiden van de Isère, op de kruising van de noordelijke en zuidelijke Alpen en halverwege tussen Gap en Grenoble.

Mens: het (economische) centrum van de Trièves

Terwijl het ochtendkwik langzaam maar zeker begint op te lopen en de eerste zonnestralen zich een weg tussen de eerder nog laaghangende wolken weten te vinden, maak ik me klaar voor vertrek. Een route door de Trièves wacht op me. Vanuit Châtel-en-Trièves, waar we verblijven in een nagenoeg volledig in de luwte verscholen hoeve, trekken we westwaarts.

Wat onmiddellijk opvalt, is de kalmte van het gebied. Pas na een kilometer of tien, als we al verscheidene communes gepasseerd zijn, komen we de eerste automobilist tegen. Dit blijkt typerend voor de Trièves, waar rust en kalmte op de hoofdzakelijk glooiende wegen eerder regel dan uitzondering zijn.

© Lilian Sabatier

Het dorpje Mens, gelegen in de Trièves

Col de Mens: Klimmend alleen op de wereld

Na het doorkruisen van het economische centrum van de Trièves, Mens, staat meteen het eerste échte onding van de dag te wachten. De Col de Mens (4 kilometer tegen gemiddeld 6 procent). Een naam die misschien zachtaardig aandoet, maar dat is deze col qua afzien-niveau allerminst Vooral niet omdat hij zo lekker direct aan het begin van de route zit.

Vooral de slotfase van deze bestijging tot aan 1100 meter hoogte is lastig. Groot pluspunt: deze klim is werkelijk schitterend. Over goed asfalt, via fijne bochten en door mooie bossen hijs je jezelf naar boven. Minutenlang waan je jezelf daarbij helemaal Remi: Alleen op de wereld. Vooral als je het inmiddels al lang en breed gewend bent om altijd in een soort van drukte te fietsen in ons drukbevolkte Nederland: een prettige gewaarwording.

Amper gemotoriseerd verkeer

Ik vraag me al fietsend in deze oase van rust mijmerend en vechtend tegen de stijgingspercentages af voor wie deze wegen eigenlijk zijn aangelegd. Ik kom echt helemaal niemand tegen. Tuurlijk, ik weet dat de verschillende gehuchten aan elkaar verbonden zijn door deze kronkelige asfaltwegen. Maar toch. Het voelt uniek, zonder dat het naargeestig wordt.

Ook op het restant van mijn route is er weinig gemotoriseerd vervoer. Fietsers spot ik trouwens ook maar amper. Genoeg potentie als fietsregio lijkt me, ook gezien de goede kwaliteit van het asfalt.

Omsingeld door bergen

Het is hier in de Trièves geen meter vlak. Na de Col de Mens krijgen ik geen écht lange monsters meer voorgeschoteld, al is dat misschien niet eens per se een zege. Ook op de onregelmatigheden kun je hier volledig stukgaan. Ik kom nooit echt lekker in het ritme, dat is wennen geblazen!

© Focus Outdoor

Een fietstocht in de Trièves is zeker de moeite waard!

Een mooie bijkomstigheid is dat je vrijwel continu omsingeld bent door bergen. Haast nergens is er een vrije kijkgang. Waar je ook panoramisch om je heen kijkt, er is in iedere hoek van je 360 graden-cirkel wel een met bomen bezaaide berg te zien (en die zijn vaak érg dichtbij). Beklemmend? Niet echt. Indrukwekkend? Best wel.

Genieten van de indrukwekkende Mont Aiguille

Via verschillende minidorpen kom ik uiteindelijk na 50 kilometer uit bij rust- en lunchplaats Clelles. Het is een typisch Frans dorpje, met aardig wat levendigheid en horeca. De smakelijke lunch bij Le Bistrot de la Place doet me goed en geeft een psychische en fysieke boost voor het slotstuk.

Wanneer je in de nabijheid van Clelles komt, is dat hét moment om eens goed te genieten van het indrukwekkende 'rotsblok' genaamd Mont Aiguille. Dit kalkstenen ‘monument’ is eigenlijk een rotspiek die is losgekomen van het Vercors-gebergte. Gekarakteriseerd door de vorm van een tand is de top vrijwel vlak en bedekt met weide. Een unieke tafelberg.

© Pascal Conche

De Mont Aiguille is een lust voor het oog!

Trièves: Fietsen in een ansichtkaart

Ik word voortdurend getrakteerd op uitdagende beklimmingen. Een paar onregelmatige jongens zorgen voor pap en pudding in de benen. Het is en blijft fietsen in een ansichtkaart, waar in de Trièves ik kom.

Druk op de wegen is het nooit geworden. Aan het eind van de middag heb ik precies 80 kilometer en in totaal 1.500 hoogtemeters op de teller staan (het officiële Garmin-aantal beklimmingen was 9, maar ja...). Moe en voldaan is het tijd voor een colaatje en gaan de voeten omhoog. Dit was slechts één tocht (de link naar mijn Strava-route vind je hier!). En het smaakt naar meer!