Eén wiel is beter dan twee: Waarom fietskarren je fiets niet zwaarder maken, maar lichter laten rijden

Je kent het wel. Je wil met de fiets ergens naartoe, maar de bagage die je meewilt is te zwaar, te groot of gewoon te gek gevormd voor een rugzak. En je mooie combitochtje, even iets wegbrengen en daarna nog een training erbij pakken, valt in duigen. Niet als je een fietskar hebt. Laten we eens kijken wat de mogelijkheden zijn, van simpele haal en brengtochtjes tot complete fietsvakanties met bagage voor twee weken. En we kijken naar een keuze die nogal bepalend is voor hoe een kar zich gedraagt: één wiel of twee.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Eén of twee wielen, en waarom één wiel meestal de slimmere keuze is

Een tweewielige fietskar rijdt als een aparte trein achter je fiets aan. Dat klinkt stabiel, en bij stilstand is dat ook zo. Maar zodra je gaat rijden, gebeurt er iets minder fijns: de kar volgt zijn eigen spoor. In een bocht trekt hij aan je fiets, hij kan over een stoeprand of een wortel kantelen zonder dat jouw fiets dat doet, en op smalle fietspaden ben je in totaal een stuk breder dan je gewend bent.

Een eenwielige kar werkt anders. Die loopt letterlijk in het spoor van je achterwiel. Door de juiste koppeling helt de kar mee in een bocht, net als je fiets zelf. Het effect is dat je het ding nauwelijks merkt, behalve dan dat er ineens 30 of 40 kilo extra meerijdt. Geen gedoe met breedte op smalle paden, geen apart kantelgedrag, en op onverharde wegen of bospaden volgt de kar simpelweg waar jouw wiel al is geweest.

De voorwaarde is wel dat de bevestiging goed is. Een eenwielige kar hangt aan één koppelpunt, meestal aan de achteras of aan een steekas. Is die koppeling stevig en goed afgesteld, dan voel je het verschil tussen rijden met en zonder kar behoorlijk weinig. Is de koppeling speels of slecht gemonteerd, dan gaat de kar juist gaan zwabberen, en dat is precies het scenario dat je wil vermijden. Met een goede, strakke bevestiging is een eenwielige kar dus eigenlijk altijd de prettigere optie, zowel op de weg als off road.

Mijn eerste zet was een kar met twee willen voor een 10tje op de kop getikt...Had ik dit artikel maar eerder gelezen.

© Jelle Lugten

1. De Topeak Trailer Journey TX: de allrounder voor bagage

Een goed voorbeeld van een eenwielige bagagekar is de Topeak Trailer Journey TX met waterdichte tas. Deze kar is speciaal ontworpen voor fietsen met een 12 mm steekas aan het achterwiel, korter dan 180 mm, of voor fietsen met een naafversnelling, en past op wielmaten van 26, 27.5, 29 inch en 700c.

Het TwinSpar frame is gemaakt van AL 6061 aluminium, wat de kar licht houdt zonder aan stevigheid in te boeten. Dankzij het SlideLock systeem klik je de kar in een paar seconden los of vast, eventueel ook op een tweede fiets als je daarvoor de extra koppeling aanschaft. De meegeleverde drybag is met ultrasone lasnaden waterdicht gemaakt en heeft een inhoud van 65,3 liter. Hij past precies in het frame, maar je kunt hem ook los gebruiken als tas.

Het maximale laadgewicht ligt rond de 32 kilo. De kar zelf weegt ongeveer 4,85 tot 5,35 kilo, en de tas weegt zo'n 1,6 kilo. Voor de prijs moet je rekenen op ongeveer 400 tot 530 euro, afhankelijk van waar je hem koopt.
Deze kar is een logische keuze voor wie vooral op verharde wegen of lichte gravelpaden reist en op zoek is naar een betrouwbare combinatie van trailer en bagage, zonder dat je je zorgen maakt over regen.

2. De Tout Terrain Mule Plus: de offroad specialist

Wil je verder het terrein op, dan komt de Tout Terrain Mule in beeld. Ook dit is een eenwielige kar, maar dan met verstelbare vering, bedoeld voor zowel stadsritten als wereldreizen. Het frame is van licht CrMo staal en de kar weegt slechts 6,7 kilo, terwijl hij compleet uit elkaar te halen en compact op te bergen is.

De vering is instelbaar tussen 120 en 160 millimeter veerweg, met twee standen voor het zwaartepunt: een lagere stand voor op de weg en een hogere voor terrein met meer bodemvrijheid. Het maximale draagvermogen ligt rond de 38 tot 45 kilo, met een laadruimte van ongeveer 80 tot 100 liter en binnenafmetingen van 730 bij 400 bij 160 millimeter.

>>> Lees ook: Waarom bredere banden je rit stiekem korter maken, maar waarschijnlijk ook sneller

De Mule Plus versie wordt geleverd met een standaard, een binnentas en een spatbord. De koppeling aan de fietszijde bestel je apart, in de juiste maat voor jouw fiets. Voor bagage zijn er twee veelgebruikte opties: de Mule Plus binnenzakset, die als binnentas in het frame past, en de Mule Plus duffle bag kit, een losse waterdichte tas die op de geometrie van de kar is afgestemd en ook zelfstandig te gebruiken is.
De prijs van de Mule zelf ligt rond de 650 tot 700 euro, met de binnenzakken of duffle bag daar nog bovenop.

Door de smalle breedte van slechts 45 centimeter en het eenspoor concept neemt deze kar zelfs scherpe haarspeldbochten en smalle bospaden zonder problemen. Wie met een mountainbike op reis gaat en bij het kamp de tassen wil afkoppelen om daarna licht en wendbaar verder te rijden, heeft hier precies de juiste tool voor.

3. De fietscaravan voor barre tijden

Kunstenaar Kevin Cyr maakt fietscaravans voor barre tijden waarin je wellicht voor natuurrampen moet vluchten. Handig om dan een eigen huis mee te hebben en niet afhankelijk te zijn van benzinepompen.

Maar hoe gek is dat idee eigenlijk?

Cyr bouwde zijn eerste Camper Bike in 2008 met eigen handen, als sculptuur én als rijdend voertuig tegelijk. Het idee groeide voort uit zijn schilderijen van verlaten campers langs de Amerikaanse snelweg. Voertuigen die mensen ooit alles boden wat ze nodig hadden, maar nu roesten in iemands achtertuin. De Camper Bike evolueerde over drie jaar en drie reizen naar Beijing, waarbij een driewielige werktransportfiets als basis diende, vergelijkbaar met hoe pick-uptrucks in de VS worden omgebouwd.

Volgens Cyr zelf is de fietscaravan allang niet meer alleen een speeltje voor natuurliefhebbers. Steeds meer jongeren wonen in tiny houses in de tuin van hun ouders, als manier om geen huur te betalen terwijl ze hun studieschuld afbetalen. De fietscaravan is de logische volgende stap: geen huur, geen benzine, geen file. Gewoon wegfietsen.

En je bent niet de enige gek als je dit overweegt. Er zijn inmiddels meerdere doe het zelf ontwerpen voor bewoonbare fietsaanhangers op de markt, waaronder de Foldavan, waarvoor je de bouwtekeningen kunt downloaden en die je in ongeveer vijftig uur kunt bouwen. Vijftig uur bouwen voor een huis zonder hypotheek. Daar kun je mee thuiskomen.

Welke kar past bij wat

Voor losse haal en brengtochtjes door de stad is een eenvoudige tweewielige bagagekar met een koppeling vaak al voldoende. Die zet je makkelijk op en af, en als je hem niet gebruikt, klap je hem in.
Voor langere tochten op de weg, bikepacking tussen steden of een fietsvakantie over goed verhard terrein, is de Topeak Trailer Journey TX een sterke optie. Licht genoeg om niet te veel weerstand te geven, groot genoeg voor een week of meer aan bagage, en met de drybag ook nog volledig weerbestendig.
Wil je verder, het bos of de bergen op, met een mountainbike als basis en bagage voor langere periodes, dan is de Tout Terrain Mule met zijn vering en eenspoor concept de logische upgrade. Iets duurder, maar ook gemaakt voor zwaarder terrein zonder dat je fiets daar de hele tijd last van heeft.

>>> Lees ook: De onderhoudscheck die je altijd moet doen voor een lange rit

Conclusie

Een fietskar is geen vervanging voor je fietstassen, maar een aanvulling die net dat beetje extra mogelijk maakt. Of het nu gaat om boodschappen, een combitocht of een fietsvakantie, de keuze tussen één en twee wielen bepaalt voor een groot deel hoe natuurlijk de kar aanvoelt. Met een eenwielige kar en een degelijke koppeling merk je het gewicht, maar niet het gedrag. De fiets blijft de fiets, alleen met meer ruimte achterop.