Frits Biesterbos: "Het echte hooggebergte is niet mijn ding"

De plekken waren dit jaar heel schaars omdat er na de fusie van Intermarché en Lotto minder profs overbleven. Toch wisten enkele Nederlandse talenten een plek in het profpeloton af te dwingen deze winter. Wat mogen we verwachten van deze toppers-in-spé? In deel 2: Frits Biesterbos (Picnic-PostNL).

Dit artikel is geschreven door Roy Schriemer.

Mocht je nu dit najaar bij het WK Gravel gedacht hebben: waar komt deze jongen opeens vandaan? Dan is dat niet zo gek als je vooral het wegwielrennen volgde de afgelopen jaren. Want Frits Biesterbos noemt zichzelf eigenlijk nog maar vanaf vorig jaar echt wegcoureur. Daarvoor zocht hij een toekomst in het mountainbiken en maakte hij deel uit van het toenmalige MTB-team van TalentNed, ook bekend van het schaatsopleidingsteams.

De Apeldoornse coureur fietste in 2024 op de weg nog voor het regionale oostelijke wielerteam Zwaluwen-Almelo/Oldenzaalse Wieler Club, maar kreeg eind dat jaar wel een stagecontract bij BEAT. Die ploeg wilde hem voor 2025 vastleggen als hij meer op de weg ging fietsen en ging gravelen. En daar had hij oren naar.

Tweede plaatsen in Sloveense eendagskoersen en in de tijdrit van de Sibiu Tour, maar ook de tiende plek in de Slag om Norg en een top 20-klassering in de sterk bezette Grand Prix de Wallonie voedden de ambitie van de 23-jarige Gelderse renner en geven hem hoop dat hij wellicht ooit prof kan worden op de weg. ‘’Een wedstrijd moet voor mij zwaar zijn geweest met wat glooiend terrein, dan heb ik ook nog wel een sprint in huis. Een wedstrijd als de Volta Limburg Classic dus. Het echte hooggebergte is niet mijn ding. Daar ben ik te lang en daardoor ook te zwaar voor. Verder beschik ik over veel techniek.”

Hij werd op het NK Gravel al eerste door WorldTour-profs als Mike Teunissen en Tibor Del Grosso achter zich te houden en toen zette hij zichzelf op een zondag in oktober helemaal op de kaart door tweede te worden op het WK Gravel. En niet alleen door die al sensationele overwinning op zich, maar ook door de manier waarop: door erin te vliegen van begin tot eind.

Winnaar Florian Vermeersch had er alleen maar lof voor en de TV-commentatoren ook. Wat een sensatie daar in Zuid-Limburg! Geen wonder dat er na afloop niet alleen een open sollicitatie naar een profploeg klonk, maar ook een liefdesverklaring aan gravel. ’Ik vind het een discipline van het wielrennen die echt tussen het wegwielrennen en het mountainbiken in zit. Je kunt je er niet verstoppen zoals in sommige wegkoersen en hebt ook wel wat techniek nodig. Een mooie combinatie met de weg wat mij betreft. Mijn doel is echter vooral om me stap voor stap te blijven verbeteren in het wegprogramma en met mijn team sterke resultaten te behalen."