Giro 2016 terugblik: de gemiste kans van Kruijswijk

Op 28 mei 2017 werd Tom Dumoulin de eerste Nederlandse Giro-Winnaar. Simpelweg een geweldige prestatie. Het wordt echter snel vergeten dat de Giro één jaar daarvoor de Giro van Steven Kruijswijk had moeten worden. Het verhaal over de man die slim en sluw het roze in reed, en er spectaculair weer uit viel, waardoor de Italiaanse held Nibali uiteindelijk aan het langste eind trok.

De eerste week

De ronde van Italië ging in 2016 in Nederland van start. Apeldoorn kleurt roze. Tom Dumoulin wint de eerste tijdrit en rijdt in de roze leiderstrui. Dumoulin verliest de trui na twee sprintetappes aan Marcel Kittel, maar herovert de tricot vervolgens weer in de vierde etappe door weg te sprinten uit het peloton met in zijn wiel: landgenoot Kruijswijk. Dumoulin mag zich in het roze hijsen tot etappe 8, een venijnige heuveletappe waarin hij veel tijd verliest.

De stilte voor de storm

Kruijswijk heeft zich inmiddels langzaam maar zeker rustig opgewerkt naar de derde plek in het algemeen klassement. De verschillen zijn nog zeer klein, 16 seconden tussen ‘de grote 4’: Kruijswijk, Nibali, Chaves en Valverde. Hij rijdt een goede tijdrit waarbij hij nauwelijks verliest op Nibali en Valverde, en 1 minuut 25 wint op Chaves. Etappes 10 tot en met 13 zijn wispelturig, maar zorgen voor geen grote verschillen in het algemeen klassement.

Dumoulin is inmiddels afgestapt. De leiderstrui heeft om de schouders van Brambilla, Jungels en Amador gehangen. Kruijswijk staat na etappe 13 op de vijfde plaats. 2 seconden achter Nibali, gelijk met Valverde en ruim anderhalve minuut voor op Chaves. Maar dan komt het drieluik, dan komt de grote Kruijswijk-show.

© Tim de Waele

© Kei Tsuji

De Kruijswijkse driedaagse

Etappe 14, de koninginnerit. 210 kilometer met 6000 hoogtemeters. 6 bergtoppen, waarvan 5 boven de 2000 meter, een absolute monsteretappe. Het begin van een geweldige Kruijswijk. Nibali heeft zijn ploeg  de hele dag aan het werk gezet. Amador kraakt op de voorlaatste beklimming, en de favorieten houden zich rustig. Op de Passo Valparola komt dan eindelijk de aanval van Nibali, Kruijswijk zit gelijk op het wiel en valt haast meteen de haai van Messina aan. Nibali moet passen, Valverde moet passen, enkel Chaves kan nog volgen. Kruijswijk en Chaves halen de laatste vroege vluchters bij en dalen samen af richting Corvara. Chaves wint de etappe, Kruijswijk naar het roze. Nibali verliest 37 tellen, Valverde 3 minuten.

Vervolgens een klimtijdrit. Etappe 15 is een rit tegen de klok op de Alpe di Siusi. De Rus Alexander Foliforov zet vroeg een geweldige tijd neer. Iedereen bijt zich erop stuk. Valverde houd het verlies minimaal met 23 seconden en Chaves verliest er 40. Nibali heeft een zware dag en ook nog eens materiaalpech, hij verliest 2 minuten. Kruijswijk rijdt wederom geweldig en wordt wederom tweede in dezelfde tijd als Foliforov. Hij heeft ruim 2 minuten voorsprong op Chaves, en nog meer op de rest. De roze trui zit steeds ruimer om de kenmerkende brede schouders.

Etappe 16 is na de laatste rustdag, een waar aanvalsfestijn. De eerste aanval van Valverde is op ruim 75 km op de finish. Een voor een vallen ze aan. Kruijswijk neutraliseert ze allemaal. Geen gekke dingen doen en rustig ze een voor een weer terughalen. Op 15 kilometer van de streep nog maar eens Valverde, alleen Kruijswijk en Zakarin kunnen volgen. Chaves kraakt, Nibali breekt en Kruijswijk wordt weer tweede. Hij heeft een ruime voorsprong, en in Nederland wordt al geroepen dat we weer een grote rondewinnaar gaan krijgen. Kruijswijk heeft geloof, maar blijft voorzichtig richting de media.

Top 5 algemeen klassement na etappe 16:

© Nur photo

© Nur photo

© Nur photo

De kalmte en de ramp

De volgende 2 etappes lopen voorspoedig. Roger Kluge wint de sprintetappe, Matteo Trentin een overgansetappe. Kruijswijk blijft stevig in het roze. De verwachtingen waren dat hij in de volgende bergetappe wederom zich zou laten zien als de sterkste klimmer van de ronde. Maar toen ging het grandioos mis.

Etappe 19 was een bergetappe waar eerst de Colle d’Agnello moest worden beklommen, om vervolgens af te dalen in Frankrijk en vervolgens weer te klimmen naar Skioord Risoul. In Italië ging alles nog goed, Valverde was gelost en Kruijswijk zat over de top nog vlak achter Nibali en Chaves. Ze gaan de col over, ze rollen Frankrijk in. Kruijswijk pakt nog wat eten uit zijn achterzak en ziet Nibali richting een bocht versnellen. Hij gaat mee, want Nibali moet je geen meter geven in de afdaling.

© Tim de Waele

© Tim de Waele

Een moment van onoplettendheid, een stuurfout, een iets te ruime bocht. Steven Kruijswijk verliest de Giro in een bocht. Hij neemt de bocht te ruim en raakt de sneeuwwand. Het bekende beeld van Kruijswijk die met een salto onderuitgaat in de roze trui staat bij elke Nederlandse wielerfan in het geheugen geprint. Hij verliest gelijk een minuut en is moederziel alleen. Iedereen die hij bijhaalt nestelt zich in zijn wiel. Hij rijd een hele afdaling, vallei en de volgende klim in z’n eentje. Nibali krijgt vleugels, de haai van Messina wint de etappe, Kruijswijk verliest bijna 5 minuten op de Italiaan. Chaves neemt het roze over en Kruijswijk valt terug naar plek 3,  op ruim een minuut van Nibali.

Hij besluit te starten in de laatste bergrit. Hij strijdt voor wat hij waard is om het podium binnen te slepen. Hij kan Chaves volgen, maar Nibali en Valverde niet. Chaves verliest de Giro, die Kruijswijk de dag ervoor had verloren. Hij eindigt als vierde, geen beloning voor de strijdlust, geen eeuwige roem. Nibali mag in Turijn de laatste roze trui aantrekken, hij zit wat ruim om de schouders.

Kruijswijk na de Giro

3 jaar later is er een klein moment van revanche. Hij rijdt naar het podium in de Tour, ten koste van Alaphilippe. De Fransman reed een ruime tijd in de leiderstrui, maar verloor hem in Etappe 19, om vervolgens in etappe 20 ook het podium te verliezen. Etappe 20 van de Tour die werd gewonnen door nota bene Vincenzo Nibali. Een vergelijkbaar scenario, voor verschillende redenen. Alaphilippe reed tegen zijn eigen muur, Kruijswijk tegen een van sneeuw. Een wezenlijk verschil.

Hierna zagen we Kruijswijk nooit meer op het Giro-niveau van 2016. Als knecht won hij met huidig Team Visma-Lease-a-Bike de Giro met Simon Yates, de Tour met Jonas Vingegaard en de Vuelta met Primoz Roglic. Maar zijn eigen roem bleef uit. Een verhaal over een vergeetbare renner met een onvergetelijke prestatie. Opdat wij nooit vergeten…

© Chris Graythen

Podium Tour de France 2019

 >>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen