Hardlopen of wielrennen: welke duursport vraagt nu écht het meeste van je lichaam?

Hardlopers zullen zeggen dat hardlopen de zwaarste duursport is. Wielrenners wijzen juist op de urenlange inspanningen, zware beklimmingen en etappes van meer dan 200 kilometer. Maar wat zegt de wetenschap eigenlijk? Een analyse van honderdduizenden trainingssessies geeft een verrassend antwoord. Het hangt namelijk helemaal af van wat je onder 'zwaar' verstaat.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Je hart moet harder werken tijdens het hardlopen

Voor de analyse werden gegevens van duizenden sporters en honderdduizenden trainingen onderzocht. Daarbij werd gekeken naar negen verschillende duursporten, waaronder hardlopen, wielrennen, langlaufen, wandelen en zwemmen. Niet wie de meeste spierkracht nodig heeft of technisch het moeilijkst is, maar welke sport het grootste beroep doet op het cardiovasculaire systeem.

Daaruit kwam een duidelijke winnaar naar voren. Tijdens hardlopen ligt de gemiddelde hartslag hoger dan bij alle andere onderzochte sporten. Ook de piekbelasting en de tijd die sporters dicht bij hun maximale hartslag doorbrengen zijn groter. Zelfs bij atleten die zowel hardlopen als fietsen bleek 93 procent tijdens het hardlopen een hogere cardiovasculaire belasting te ervaren.

Dat is niet zo vreemd. Bij hardlopen moet je bij iedere stap je volledige lichaamsgewicht opvangen en voortbewegen. Er zijn nauwelijks momenten waarop je kunt herstellen, zoals tijdens een afdaling of wanneer je even kunt uitbollen op de fiets.

Lees ook: 7 tips voor fietsers die willen gaan hardlopen

Wielrennen wint als je de hele training bekijkt

Betekent dit dat wielrennen minder zwaar is? Zeker niet.

Waar een gemiddelde hardlooptraining in de dataset ongeveer 41 minuten duurde, zaten fietsers gemiddeld 64 minuten op de fiets. Veel recreatieve wielrenners maken bovendien zonder moeite ritten van twee tot vijf uur. Daardoor verandert het beeld wanneer niet alleen de intensiteit, maar ook de duur wordt meegenomen.

Onderzoekers gebruikten hiervoor onder meer het TRIMP-model, een methode die zowel hartslag als trainingsduur combineert om de totale trainingsbelasting te berekenen. Dan verschuift de ranglijst. Langlaufen komt als zwaarste discipline uit de analyse, gevolgd door hardlopen, terwijl wielrennen direct daarachter eindigt.

Met andere woorden: hardlopen is per minuut intensiever, maar op de fiets kun je een veel grotere totale trainingsbelasting opbouwen doordat je de inspanning veel langer kunt volhouden.

Lees ook:  Waarom fietsers vaker zouden moeten hardlopen.

Daarom gebruiken veel wielrenners hardlopen als aanvulling

Juist om die reden kiezen veel wielrenners er in de winter of tijdens korte trainingsperiodes voor om af en toe hard te lopen. Een relatief korte looptraining kan het hart en de longen flink prikkelen, zonder dat je uren hoeft te trainen.

Omgekeerd blijft wielrennen een van de beste manieren om een enorme aerobe basis op te bouwen met minder belasting voor gewrichten en pezen dan hardlopen. Dat maakt het mogelijk om veel trainingsuren te maken zonder dezelfde impact op het lichaam.

Welke sport is nu écht het zwaarst?

Er is dus geen eenduidig antwoord.

Kijk je puur naar hoeveel je hart per minuut moet werken, dan wint hardlopen overtuigend. Kijk je naar de totale belasting van een complete training, dan doen langlaufen en wielrennen volop mee en kan wielrennen zelfs meer fysiologische belasting opleveren doordat de inspanning veel langer duurt.

Voor wielrenners is de conclusie misschien wel de interessantste: je hoeft niet de hoogste hartslag te halen om een extreem zware training af te werken. Juist de combinatie van duur, volume en relatief lage gewrichtsbelasting maakt fietsen tot een van de meest effectieve duursporten die er zijn.