Hoe Tour-rensters onderweg naar het toilet gaan

Urenlang koersen, liters drinken en nergens een toilet in de buurt. Hoe lossen de rensters van de Tour de France Femmes dat op? Het antwoord is minder ingewikkeld dan je misschien denkt, maar er komt meer bij kijken dan simpelweg even stoppen. Timing, tactiek en een beetje lef spelen allemaal een rol.

Iedereen moet weleens plassen, zeker wielrensters die tijdens een etappe voortdurend blijven drinken om uitdroging te voorkomen. Maar hoe doe je dat midden in een wedstrijd, zonder kostbare tijd te verliezen? Oud-deelneemsters van de Tour de France Femmes vertellen hoe zo'n plaspauze er in de praktijk uitziet.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Even stoppen en weer door

Kristen Faulkner, een van de beste Amerikaanse wielrensters in de Tour de France Femmes, herinnert zich haar eerste plaspauze tijdens een koers nog goed.

"Ik was ontzettend trots op mezelf toen het eindelijk lukte." Volgens mij was het tijdens de Vuelta a Burgos. Ik had nog nooit tijdens een wedstrijd gestopt om te plassen en was bang dat ik de aansluiting met het peloton zou verliezen. Maar ik moest echt, dus ik probeerde al rijdend mijn shirt open te ritsen."

Eenmaal langs de kant bleek het allemaal veel minder spannend dan gedacht.

"Je springt gewoon van de fiets, trekt je koersbroek omlaag en gaat langs de kant van de weg zitten. De ploegwagens rijden voorbij, maar niemand kijkt ervan op. Het is heel normaal."

De ploegwagens helpen je terug

Na zo'n korte stop begint het echte werk pas: terugkeren naar het peloton.

Achter de rensters rijdt een lange karavaan met ploegwagens, juryauto's en neutrale servicewagens. Die voertuigen vormen als het ware een rijdende ladder waarmee rensters zich, binnen de regels, weer richting het peloton kunnen werken door slim gebruik te maken van de slipstream.

Voor Faulkner verliep haar eerste keer allesbehalve vlekkeloos.

"Mijn radio schoot los en raakte verstrikt in mijn shirt. Terwijl ik probeerde mijn kleding weer aan te trekken, kwam de laatste auto uit de karavaan al voorbij. Ik sprong snel weer op de fiets met mijn shirt nog open, reed naast de ploegwagen en gaf mijn radio aan de ploegleider. Ik vroeg of ze hem weer wilden bevestigen. Ondertussen moest ik zonder handen mijn rits dichtmaken terwijl ik terug naar het peloton reed. Dat had ik nog nooit gedaan in een wedstrijd. Ik was bloednerveus, maar uiteindelijk lukte het."

Timing is alles

Een plaspauze neem je niet zomaar op ieder moment.

Faulkner legt uit dat rensters wachten op een rustige fase in de wedstrijd.

"Je wacht tot het tempo wat lager ligt en niemand aanvalt. Als je niet wilt dat concurrenten zien dat je stopt, laat je jezelf rustig naar de achterkant van het peloton zakken voordat je afstapt."

Op een slecht gekozen moment stoppen kan namelijk betekenen dat het veel meer energie kost om weer terug te keren.

Soms stopt een hele groep tegelijk

Regelmatig spreken meerdere rensters af om tegelijkertijd een plaspauze te nemen.

"Soms besluit een groep dat het een goed moment is om te stoppen. Iedereen die moet plassen doet dat dan samen en rijdt ook gezamenlijk terug naar het peloton."

Toch zit daar volgens Faulkner verrassend veel tactiek achter.

"Je leert al snel wie snel klaar is en wie juist wat langer nodig heeft. Stop je met iemand die razendsnel weer op de fiets zit, dan laten ze je misschien achter. Maar wacht je op iemand die juist langzaam is, dan verlies je onnodig tijd. Ik had nooit gedacht dat ik ooit zou nadenken over wie ongeveer hetzelfde plastempo heeft als ik."

"Vaak kijken ploeggenoten of ze samen kunnen stoppen, liefst op hetzelfde moment als rensters van andere teams. Dat het complete peloton tegelijkertijd stopt, heb ik in tien jaar tijd maar een paar keer meegemaakt."

Plassen in je broek? Liever niet

Er bestaat nog altijd het hardnekkige idee dat wielrenners gewoon op de fiets plassen. Bij de vrouwen gebeurt dat vrijwel nooit 

"Ik had ooit een coach die zei dat ik gewoon tijdens het fietsen over mezelf heen kon plassen. Doe dat alsjeblieft niet."

Behalve dat het oncomfortabel is, is het ook vanuit hygiënisch oogpunt geen goed idee. Net als recreatieve fietsers stappen profrensters daarom liever even af wanneer het kan.

De volgende keer dat je tijdens een lange rit een bosje of rustig plekje langs de weg opzoekt, weet je dus dat zelfs de rensters uit de Tour de France Femmes precies hetzelfde doen.

Dit artikel verscheen eerder op Bicycling.com By Molly Hurford