Honderden euro's uitgeven aan sportgels? Waarom zou je dat doen?

Een lange duurtraining zonder energiedip? Voor veel fietsers betekent dat standaard een achterzak vol dure sportgels. Maar volgens de Canadese endurance-renner Oliver Dowd kan het ook anders, én veel goedkoper. Met een simpel recept dat je thuis of zelfs in een hotelkamer maakt, bespaart hij naar eigen zeggen ruim 300 dollar per maand op sportvoeding.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

En het opvallende: de ingrediënten zijn verrassend eenvoudig.

Waarom commerciële energiegels zo duur worden

Wie serieus traint of lange ritten rijdt, weet hoe snel de kosten oplopen. Zeker als je meerdere gels per rit gebruikt. Dowd merkte dat hij tijdens zware trainingsweken soms 25 tot 30 gels nodig had. Omgerekend liep dat op tot ongeveer 80 dollar per week. Dat moest goedkoper kunnen. “Ik wilde wel het gemak van energiegels behouden,” legt hij uit op Instagram, “maar niet de rekening die daarbij hoort.” Dus begon hij zelf te experimenteren.

Het geheime ingrediënt dat ook grote merken gebruiken

De basis van zijn zelfgemaakte sportgel bestaat uit suiker, water en natriumalginaat. Dat laatste klinkt ingewikkeld, maar wordt ook gebruikt door bekende sportvoedingsmerken om gels hun herkenbare structuur te geven. Natriumalginaat zorgt ervoor dat de vloeistof dikker wordt zonder dat je hoeft te koken. Ideaal dus voor fietsers die onderweg of tijdens een trainingskamp zelf voeding willen maken. Volgens Dowd bevat iedere portie ongeveer 70 gram koolhydraten, vergelijkbaar met veel commerciële high-carb gels waar duursporters tegenwoordig naar grijpen. Welke sportvoeding je het beste kunt gebruiken voor wielrennen en wanneer, lees je in ons uitgebreide overzicht.

Waarom steeds meer fietsers hun sportvoeding zelf maken

Zelf sportgels maken draait niet alleen om geld besparen. Veel fietsers willen ook meer controle over wat ze binnenkrijgen tijdens lange ritten.

Bij commerciële gels krijg je vaak:

• veel verpakkingsafval;
• hoge kosten per training;
• smaken die snel gaan tegenstaan;
• onduidelijke hoeveelheden koolhydraten.

Met een eigen recept bepaal je zelf de smaak, dikte en samenstelling. Bovendien zijn de kosten minimaal. Dowd schat dat hij nog maar zo’n 5 dollar per week kwijt is aan brandstof voor zijn trainingen.

Het eenvoudige recept voor een DIY-energiegel

Volgens Dowd heb je maar een paar ingrediënten nodig:

• 70 gram suiker;
• een snufje natriumalginaat;
• kokend water;
• vloeibare smaakmaker of elektrolyten;
• hervulbare softflasks of siliconen flesjes.

Meng alles tot ongeveer 100 ml vloeistof en laat het even afkoelen voordat je het in een zacht flesje giet. Het resultaat? Een goedkope koolhydraatbom die makkelijk mee kan in je achterzak. Wil je ook je sportdrank zelf maken? Dan hebben we vijf eenvoudige recepten voor zelfgemaakte isotone sportdrank voor je klaarstaan.

Werkt het ook echt tijdens lange ritten?

Dowd testte zijn zelfgemaakte gels tijdens zware duurtrainingen en back-to-back ritten. Daarbij gebruikte hij soms vijftien porties per dag zonder maagproblemen. Dat betekent niet automatisch dat het voor iedere fietser perfect werkt. Sportvoeding blijft persoonlijk. Sommige renners reageren beter op glucose-fructosemixen, terwijl anderen juist eenvoudige suikers prima verdragen. Maar het experiment laat wel iets interessants zien: dure sportvoeding is niet altijd noodzakelijk om veel koolhydraten binnen te krijgen tijdens lange ritten.

De keerzijde van zelfgemaakte gels

Er zijn wel een paar aandachtspunten. Zelfgemaakte gels bevatten meestal:

• minder nauwkeurige elektrolytenverhoudingen;
• geen conserveermiddelen;
• minder wetenschappelijke afstemming op opname;
• variabele smaak en structuur.

Voor fanatieke wedstrijdrijders kan commerciële sportvoeding daarom nog steeds voordelen hebben. Maar voor training, lange duurritten of bikepacking kan een DIY-oplossing verrassend effectief zijn.

Waarom deze trend waarschijnlijk groter wordt

Steeds meer wielrenners ontdekken dat goede sportvoeding niet per se duur hoeft te zijn. Zeker nu veel amateurs proberen om tijdens lange ritten 80 tot 120 gram koolhydraten per uur te halen, lopen de kosten snel op. En precies daar bieden simpele huisgemaakte gels een aantrekkelijk alternatief. Niet omdat ze magisch beter zijn. Maar omdat ze hetzelfde doel kunnen bereiken voor een fractie van de prijs.