In het wiel rijden bij onbekenden: Mag dat ongevraagd?
Getty Images

In het wiel rijden bij een onbekende voelt onschuldig: je ziet iemand lekker doorrijden, haakt aan en pakt gratis snelheid mee. Maar wat als die renner niet eens weet dat jij er zit? Op dijken, kanaalwegen en populaire trainingsrondjes gebeurt het elk weekend. De vraag is: mag je zomaar in iemands wiel kruipen, of hoort daar eerst één korte vraag bij?
>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop!
Gratis snelheid, maar niet zonder risico
Het scenario is herkenbaar: je ziet iemand snel rijden, springt in het wiel en rijdt een nieuw PR. Alleen weet de renner voor je mogelijk van niets. En je persoonlijk record is geen valpartij van een ander waard. Wie op een zondagochtend met de wind tegen over de dijk rijdt, kent de verleiding maar al te goed.
In het wiel rijden bespaart je flink wat energie
Dat mensen het doen, is logisch. Hoeveel energie je bespaart door in het wiel te zitten hangt af van wind, snelheid en het postuur van je voorganger, maar op de tweede positie gaat het al snel om 17 tot 30 procent. In grote groepen loopt dat verder op: windtunnelonderzoek onder leiding van hoogleraar Bert Blocken (TU Eindhoven en KU Leuven) liet zien dat renners midden in een peloton van 121 man slechts 5 tot 10 procent van de luchtweerstand van een solorenner ervaren.
Let wel: dat zijn profcijfers bij hoge snelheid. Achter één recreant op 32 km/u is de winst kleiner, maar nog steeds goed voelbaar.
Wie niet weet dat je er zit, waarschuwt je ook niet
Precies daar zit het probleem. Een renner die denkt dat hij alleen rijdt, gedraagt zich ook zo. Hij sluit een interval af, gaat rechtop zitten, remt, keert om of stopt. En hij wijst geen kuilen, zand of grind aan, want voor wie zou hij dat doen?
Hoe snel het dan misgaat, laten de cijfers zien. Volgens VeiligheidNL belandden in 2020 naar schatting 5.300 wielrenners op de spoedeisende hulp, en eerdere NTFU-cijfers tonen dat 41 procent van hen botste met iemand anders, meestal een andere wielrenner.
Recent onderzoek van VeiligheidNL, KNWU en NTFU naar ruim 2.500 valpartijen bevestigt dat wielersporters vooral vallen in groepsverband. Bij sportfietsers gebeurde bijna een kwart van de valpartijen terwijl ze met precies één andere fietser reden.
Eerlijk is eerlijk: geen van deze onderzoeken maakt onderscheid tussen een clubmaat en een ongevraagde aanhaker. Hoe groot het extra risico van stiekem draften precies is, weten we dus niet. Wel dat dicht op elkaar rijden zonder communicatie de bekende ingrediënten van een touché bevat.
Snel is niet hetzelfde als stuurvaardig
Daar komt iets bij dat elke ervaren renner onderschrijft: snelheid is geen referentie. Iemand die 45 km/u rijdt, kan een uitstekende stuurder zijn, of iemand die nog nooit in een groep heeft gereden. Jij weet het niet, en hij weet niets over jou. Veel amateurs hebben bovendien nooit geoefend met contact en overlappende wielen. Dan is een onbekend wiel vlak achter je geen compliment, maar een risico.
Niet iedereen wil gezelschap, en dat mag
Soms wil iemand gewoon alleen rijden: geen groep, geen gesprek, geen vreemd wiel achter zich. Beide kanten hebben een punt. Jij mag beschutting zoeken tegen een stevige tegenwind, de ander mag ruimte willen. Aerodynamisch kost een aanhaker de voorste renner overigens niets; iemand in je wiel maakt de kopman zelfs een fractie sneller. Het bezwaar is dus niet fysiek. Het draait om veiligheid en om fatsoen.
De oplossing kost drie seconden: Vraag het
De oplossing is ontwapenend simpel. Vraag: "Mag ik even in je wiel?" Of meld op zijn minst: "Ik zit achter je." Dan weet de ander dat je er bent, kan hij gevaren aanwijzen en zeggen wanneer hij stopt of afslaat. Zegt hij nee? Laat hem dan in alle rust zijn eigen rit rijden.
Draften hoort bij wielrennen. Draften zonder dat de ander het weet, hoort daar niet bij. En wie weet levert die korte vraag je zomaar een nieuwe fietsmaat op.
Wat betekent dit voor jou?
- Haak je aan? Zeg het vooraf, niet pas na tien kilometer. Een duim omhoog of "goed?" is genoeg om het ijs te breken.
- Rijd iets schuin achter je voorganger, niet precies op zijn achterwiel. Zo houd je uitwijkruimte als hij onverwacht remt.
- Lift je lang mee? Bied een beurt op kop aan, of bedank bij het afslaan.
- Hangt er ongevraagd iemand in jouw wiel? Wijs obstakels toch aan en zeg vriendelijk wat je plan is, of dat je liever alleen rijdt.
- Wil je veiliger in een groep leren rijden? Begin bij de basisregels voor fietsen in een peloton of sluit aan bij een clubrit.









