Historische dubbel Van Aert in Vuelta a España 2026? Winst berg- en puntentrui?

Wout van Aert (Team Visma | Lease a Bike) heeft de groene trui al steviger dan ooit om de schouders in de Vuelta a España 2026, en flikkert sinds etappe 11 en 12 ook nadrukkelijk met de bolletjestrui. Achter hem in het bergklassement staat Santiago Buitrago (Bahrain Victorious) nog altijd op kop, met Enric Mas (Movistar) als nummer drie.

Kan de Belg, die in 2024 spectaculair aan de leiding ging in zowél het punten- als het bergklassement voordat een zware val roet in het eten gooide, deze Vuelta wél de historische dubbelslag maken? We zochten het uit aan de hand van de laatste standen, de woorden van ploegleider Maarten Wynants en de fysiologie achter twee compleet verschillende klassementen.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Waarom de bolletjestrui plots een optie lijkt

Wanneer zou Van Aert zich voluit op de bergtrui kunnen storten? Die vraag wierp domestiquecycling.com onlangs op, en het is een terechte vraag: lang was de bolletjestrui voor Van Aert hooguit een leuke bijvangst. In etappe 11 naar Lorca versloeg hij bergkoning Buitrago en de Italiaan Lorenzo Fortunato echter op het enige klimmetje van de dag, goed voor drie bergpunten. Op de vraag of de bolletjestrui een serieus doel wordt, hield de Belg de boot nog af: “Ik sta redelijk goed in dat klassement. En als ik de punten zo makkelijk kan oppikken als vandaag, dan laat ik het niet liggen. Of het een doel wordt? We zullen zien”, aldus Van Aert (bron: Wieler Revue). Een dag later, in etappe 12 naar Calar Alto, herhaalde hij het kunstje op de Alto del Cabecico en pakte hij ook nog zowat alle tussensprints mee voor het puntenklassement.

Opvallend, want deze Vuelta begon voor Van Aert juist met een teleurstelling: in de openingstijdrit in Monaco, waar Tadej Pogačar de eerste rode trui pakte moest hij negen seconden toegeven en eindigde hij als achtste, waarmee zijn kansen op het algemeen klassement vroeg vervlogen. Zijn missie verschoof toen al naar ritzeges en het puntenklassement, een insteek die inmiddels is uitgegroeid tot een jacht op twee truien tegelijk.

De actuele stand: Groen ruim, bergtrui knap dichtbij

Op het moment van schrijven, is het beeld duidelijk. In het puntenklassement staat Van Aert met 194 punten fors aan de leiding, voor Matthew Brennan (117) en Alessandro Romele (96), de groene trui lijkt nauwelijks nog in gevaar. In het bergklassement is de marge kleiner: Buitrago leidt met 52 punten, Van Aert volgt als tweede met 30 punten en Mas maakt het podium compleet met 24 punten (bron: Sporza). Hoe de puntensystemen achter beide klassementen precies werken, en welke klimmen zwaarder wegen dan andere, lazen we eerder al na in ons overzicht van de verschillende truien in de Vuelta a España.

Stand na etappe 12 (3 september 2026). Bron: Sporza.

Waarom groen en bergtrui combineren zo lastig is

Dat Van Aert er serieus naar kan gluren, zegt iets over zijn veelzijdigheid. Met zijn 1,90 meter en 78 kilo is hij gebouwd als een sprinter, maar presteert hij opvallend goed bergop — een combinatie die maar weinig renners in huis hebben, zo lazen we eerder al in ons profiel Wat je nog niet wist over Wout van Aert. Toch tonen sportwetenschappers dat het puntenklassement en het bergklassement fysiek om compleet andere motoren vragen. Onderzoek naar het vermogensprofiel van verschillende etappetypes in een grote ronde laat zien dat bergritten gemiddeld 3,50 watt per kilo vergen, tegenover 2,68 W/kg op vlakke etappes, terwijl vlakke en heuvelachtige ritten juist extreem hoge piekvermogens over 5 tot 30 seconden vragen (gemiddeld rond de 980 watt), precies het soort explosiviteit waarmee Van Aert tussensprints en massasprints wint.

Daar komt vermoeidheid over drie weken bovenop. Nederlands sportonderzoek, samengevat op TopsportTopics.nl, laat zien dat prestatiedaling door vermoeidheid al na één à twee uur koers intreedt, en dat toprenners zich vooral onderscheiden doordat ze dat vermogensverval beter weerstaan dan subtoprenners. Voor Van Aert betekent dat een voortdurende afweging: elke aanval voor bergpunten kost energie die hij ook nodig heeft voor de sprints waarmee hij de groene trui verdedigt.

Wat de ploegleiding zegt: Visma balanceert bewust

Bij Team Visma | Lease a Bike klinkt het genuanceerd. Ploegleider Maarten Wynants gaf na etappe 12 aan Wielerflits aan dat er nog etappes komen die Van Aert liggen: “Er komen nog mooie ritten aan, dus we moeten goed balanceren. Ritten 13 en 15 liggen hem ook heel goed.” Toch temperde hij de verwachtingen fors: hij schat de kans dat Van Aert in die etappes serieus voor bergpunten meerijdt op 10 procent, en de kans dat de bolletjestrui uiteindelijk om zijn schouders hangt op 15 procent. “Het wordt ook heel moeilijk, want op de slotklim zijn er dubbele punten”, aldus Wynants.

Die dubbele punten op categorie-1-slotklimmen zijn typisch het domein van klassementsrenners, die er wél een paar minuten voor over hebben, iets wat Van Aert normaal niet doet. Daar komt bij dat Visma zijn kruit voor de eindstrijd vooral droog houdt voor Sepp Kuss, die dit jaar de klassementsambities van de ploeg draagt. In etappe 13, de heuvelrit door Andalusië naar Loja, ligt de nadruk voor Van Aert dan ook eerder op het puntenklassement dan op de bergtrui: de rit kent een vlakke slotfase die uitstekend past bij tussensprints, terwijl klimmers er weinig tijd kunnen goedmaken.

Het spookbeeld van 2024: Een revanche met een addertje

De vergelijking met 2024 dringt zich op. Tijdens die Vuelta ging Van Aert na drie ritzeges aan de leiding in zowel het punten- als het bergklassement, tot een zware val een einde maakte aan zijn Ronde van Spanje. Hij moest opgeven terwijl hij beide truien droeg, een pijnlijke manier om te zien hoe de dubbelslag hem door de vingers glipte. Die episode verklaart meteen waarom de vraag nu weer opduikt: niet omdat het voor Van Aert onbekend terrein is, maar omdat hij als geen ander weet hoe dichtbij hij ooit al was.

De laatste kans: De slotrit door Granada

Anders dan gebruikelijk eindigt de Vuelta dit jaar niet in Madrid, maar in Granada. Etappe 21 telt 112 kilometer, met een pittige klim naar het Alhambra van 2,1 kilometer aan 6,6 procent, die de renners meermaals moeten trotseren. Bicycling.nl noemt Van Aert nu al topfavoriet voor die slotrit, naast onder anderen Mads Pedersen en Orluis Aular. Een mooie afsluiter zou het zeker zijn, maar voor de bolletjestrui zelf wordt de rekensom er niet per se makkelijker op: ook op zo'n slotklim liggen dubbele bergpunten, en dus precies het scenario waarin klassementsrenners als Buitrago en Mas het verschil kunnen maken.

Wat betekent dit voor jou als wielrenner

Voor de gewone wielrenner zit de kern van dit verhaal minder in Van Aerts uitslagen en meer in het trainingsprincipe erachter. Dat groen en bergtrui zo lastig te combineren zijn, komt doordat ze letterlijk verschillende energiesystemen aanspreken: korte, explosieve pieken tegenover langdurig hoog vermogen bergop. Rijd je zelf een toertocht of wedstrijd met zowel vlakke als heuvelachtige stukken, train dan beide kwaliteiten apart in plaats van te hopen dat de ene vorm automatisch de andere oplevert.

En de les over vermoeidheid geldt evengoed voor amateurs: wie op dag twee of drie van een meerdaagse tocht nog fris wil zijn, moet net als de profs leren om vroeg in een rit kracht te sparen. Dat rekenwerk, wanneer aanvallen, wanneer sparen, maken Van Aert en zijn ploeg elke dag opnieuw. Het is precies waarom deze Vuelta, of hij nu één trui wint of misschien zelfs twee, de moeite van het volgen waard blijft.