Leontien van Moorsel: "Drie keer goud op drie onderdelen, dan ben je buitenaards"

Wielercoryfee Leontien van Moorsel is er (natuurlijk) bij tijdens de WielerZesdaagse in Rotterdam. Vanaf het middenterrein in het kolkende Ahoy tijdens de WielerZesdaagse 2025, zaterdagavond 06 december. Over de angst voor het in de groep rijden op de baan en genieten van de nieuwe generatie, waaronder Hety van de Wouw. "Als je één keer goud pakt op een WK, ben je al een klasbak!"

Leontien van Morsel, wat is eigenlijk het allermooiste aan baanwielrennen volgens jou?

"Je ziet een waanzinnig mooie sport, maar het is ook een soort kroeg hier. Baanwielrennen tijdens de Zesdaagse draait echt om de combinatie: het maakt de Zesdaagse echt een waanzinnig mooi sportevenement."

En hoe is het eigenlijk met jouw kunsten op de baan?

"Wil je een eerlijk antwoord? Vroeger was ik heel goed op de 3 kilometer achtervolging. Maar in een groep rijden, zoals ze dat nu doen met koppelkoersen, heb ik nooit gedaan. Dat durfde ik niet."

Wat durfde je niet? Vond je het te stijl, te hard of te dicht op elkaar?

"Het ging te dicht op elkaar. En op een baanfiets zitten geen remmen. Ik ben altijd bang geweest om te vallen. Nee, dat heb ik er niet uitgekregen. Als je valt op een baan, dan zitten je billen onder de splinters en je krijgt brandwonden. Dat is gewoon niet echt prettig."

Al ben ik wel Olympisch kampioen geworden op de 3 kilometer achtervolging op de baan. En ik ben tweede geworden in de puntenkoers. Het ligt me wel, maar ik heb altijd angst gehad, en als ik die angst had overwonnen, had ik waarschijnlijk meer prestaties geleverd op de baan."

Nu je hier weer bent en die sfeer hapt, vind je dat jammer? Of denk je: ik moet mezelf ook niet over de kop jagen en goed dat ik dat niet gedaan heb?

"Ik moet mezelf sowieso nooit meer over de flos jagen. Ik vind het nu heerlijk om aan de andere kant te staan, echt als toeschouwer. Gewoon de sfeer. Ik heb mijn tijd gehad, dit is de nieuwe generatie en daar geniet ik intens van."

Hoe kijk je naar die nieuwe generatie? Vooral naar het succes van de vrouwen, zoals Hetty van der Wouw?

"Wat zij het afgelopen jaar heeft gedaan is buitenaards. Als je één keer goud pakt op een WK, ben je al echt een klasbak. Maar drie keer goud op drie verschillende onderdelen, dan ben je echt buitenaards. En niet alleen zij. Bij de mannen rijdt Harrie Lavreysen, die pakt gewoon vier keer goud op een WK, op vier verschillende onderdelen. Dat is ongelooflijk. We zijn zo’n klein landje, maar we doen het zo goed. Niet alleen in het baanwielrennen, maar in sport in het algemeen. We doen het echt heel goed in Nederland."

Harrie Lavreysen zei gisteren dat hij in Chili voor tien man reed en hier voor een volle hal. En hij heeft mooie concurrentie dit jaar. Heb je het baanrecord zien sneuvelen?

"Ja, niet normaal. Gisteren pakte Richardson al het baanrecord en vandaag haalde hij er volgens mij weer een paar honderdsten vanaf. Hij rijdt bijna 75 km per uur. Dat hij überhaupt die bochten houdt op die snelheid… dat is wat sport mooi maakt. Dat zijn kippenvelmomenten."

Als je teruggaat naar die angst: had je dat op de weg ook, als je de massasprint indook?

"Ja, dan was ik ook wel bang. Maar ik ben altijd bevoorrecht geweest met geweldige rensters om me heen. Waanzinnige lead-outs. Die trokken zo hard de sprint aan dat ik eigenlijk nooit in het gedrang kwam. Ze trokken zelfs soms zo hard de sprint aan dat ik dacht: hoe kan ik hier ooit in 's hemelsnaam nog overheen komen? Dat is altijd mijn voordeel geweest."

Denk je dat baanwielrennen een groter podium verdient, op meerdere plekken per jaar?

"Het is jammer dat het aantal Zesdaagses minder is geworden. De generatie van nu laat zo’n mooie sport zien. Ik zou het ze gunnen dat er in ieder Europees land weer een Zesdaagse terugkomt. Dat is mooi voor de mensen die komen kijken, maar ook voor de renners!"