Mathieu van der Poel: "In de winter hink ik nu altijd op twee gedachten"

Mathieu van der Poel was een winter lang bezig met zijn ultieme doel. De achtste wereldtitel behalen en zo het record van Eric De Vlaeminck uit de boeken te rijden. Dat is hem vandaag gelukt: hij werd wereldkampioen veldrijden in Hulst 2026. Van der Poel: "Ik wil in Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen ook graag geschiedenis schrijven!"

Dit artikel is geschreven door Roy Schriemer.

Van der Poel: ''Ik heb dat een winter lang in gedachten gehad. Maar je moet op de dag zelf natuurlijk wel doen. Ik had zeker niet mijn beste dag van het seizoen, misschien ook wel omdat ik met wat meer voorzichtigheid rond reed. Ik sprong bewust niet bij de balken. Omdat dit volgens mij niet veel verschil maakte, maar ook om risico's uit te sluiten. Ook in de soms best uitdagende afdalingen ben ik niet zo voluit gegaan als ik anders wel eens doe. Ik wilde kortom niet op het spel zetten dat ik hier die achtste titel kon behalen."

8x Wereldkampioen: nooit voor mogelijk

Dat hij nu geschiedenis schrijft is ook voor hem ongelofelijk. ''Toen ik begon met fietsen was de proftitel een doel. Toen ik dat in 2015 in Tabor haalde was dat heel bijzonder. Maar toen greep ik er drie jaar naast. Ik had dit aantal van acht titels nooit voor mogelijk gehouden. Ik ben er ook trots op dat ik dit bereikt heb."

Over de toekomst hakte hij geen definitieve knoop door, al leek hij wel te neigen naar een jaar overslaan. "Als prof wil je altijd kijken naar waar het beter kan. En misschien is het een voordeel om een keer een winter alleen op de voorjaarsdoelen te mikken. In de winter hink ik nu altijd op twee gedachten: een goed WK veldrijden rijden en er staan in het voorjaar. Ik wil in Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen ook graag geschiedenis schrijven en daar heb ik nog een paar jaar voor. Mentaal en fysiek vraagt dat WK veldrijden best veel van me in zo'n winter. We gaan er eens rustig over nadenken."

Tibor del Grosso pakt zilver 

Tibor Del Grosso was op  een parcours rond de stadswallen van de Zeeuwse vestingstad Hulst degene die het langs aanhaakte bij de latere wereldkampioen. Del Grosso: “Het was belangrijk om goed te starten, dat wist ik vooraf. Het is hier op de smalle paden langs het water lastig inhalen immers. Toen dat lukte en we met drie, ook Thibau Nys was op de afspraak, vooruit kwamen, werd de wedstrijd overzichtelijk voor me. Daarmee was het eerste doel behaald." 

Het publiek kon zich achter een onaantastbare Van der Poel vermaken met een mooie strijd om het zilver tussen de Drentse belofte en Thibau Nys. Del Grosso: "Ik had nog nooit een WK veldrijden op zondagmiddag gereden in dé wedstrijd van het seizoen. Met zoveel mensen aan de kant. En je merkte ook dat de toeschouwers genoten van die tweedstrijd. Dat ik uiteindelijk het zilver naar me toe haal, had denk ik ook met de bandenkeuze van Thibau te maken. Hij had het in de slotfase lastig om grip te houden. En zo kon ik wegrijden en naar het zilver rijden.''

© PRO SHOTS / Jules van Iperen

Tibor Del Grosso - WK Veldrijden Hulst 2026