Fietsen in het Zillertal #2 | De iconische Gerlosronde

Het Zillertal. Gelegen in het westen van Oostenrijk, deelstaat Tirol. Een veelzijdige, populaire vakantieregio, die met name bekendstaat als één van de meest toonaangevende wintersportgebieden ter wereld. Maar het gebied is méér dan dat. Ook fietsmogelijkheden zijn er legio, zo kunnen we na een verkenning c.q. bezoek ter plaatse zeker concluderen!

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 uur de top 5-artikelen!

In het eerste deel van deze reeks artikelen over fietsen in het Zillertal benoemden we het al even: deze regio leent zich zeer zeker perfect voor de fietssport, en dan zelfs met een flinke variëteit aan mogelijkheden. In een notendop: genieten van idyllische alpenweiden, fietsen en volledig stukgaan op wegen die steiler en venijniger zijn dan je misschien vooraf zou denken én volledig tot rust komen langs kabbelende beekjes behoren stuk voor stuk tot de fietsreceptuur van het Zillertal.

Rennrad Gerlosrunde: 170 kilometer, 2300 hoogtemeters

En waar deel één zich richtte op het 'vlakke' dal zelf en de bijbehorende, kronkelende Zillertal Radweg, gaat dit artikel juist over een iconische, lange route: de Rennrad Gerlosrunde. Het is een route die meerdere deelstaten aandoet (Tirol en Salzburg) en in principe op ieder moment gestart kan worden, al was ik persoonlijk wel blij dat ik deze route 'rechtsom' reed, met persoonlijke verblijfplaats Schwendau als startpunt.

Laten we vooropstellen: deze tocht van 170 kilometer met in totaal circa 2.300 hoogtemeters is een veeleisende onderneming, waarbij een goede conditie op z'n minst wenselijk is. Maar al met al is het, ondanks een aantal mitsen en maren, perfect om je conditie te verbeteren en van het magnifieke berglandschap te genieten. Oh ja, ook het feit dat vrijwel ieder dorpje, hoe groot of klein dan ook, een waterpunt heeft, is een grote pre.

© Youri van den Berg

Waterpunten vind je overal!

Meteen omhoog bij de Gerlospas!

Vanuit het Zillertal bezien start je de route in Zell am Ziller, vanuit waar je direct stevig aan de bak kan. Daar staat namelijk meteen de alom bekende Gerlospas op je te wachten. 's Winters onder Nederlanders geliefd op weg naar hun (dagdagelijkse) ski-avonturen, in het voorjaar een vrij rustige bergweg. De klim is in totaal 24,3 kilometer lang en overbrugt 943 meter stijging, wat al bij al neerkomt op een gemiddeld stijgingspercentage van 3.9%.

Maar laat je niet misleiden: deze klim is doenbaar, maar wel heel onregelmatig. Het zwaartepunt van deze col bevindt zich in de openingsfase: de eerste zes à zeven kilometer loopt het wegdek van de Landesstraße B165 op aan zo'n zeven procent. Tot aan het gehuchtje Hainzenberg geniet je, mocht daar ademruimte voor zijn, van uitzicht op het Zillertal, dat je langzaam maar zeker achter je laat.

Bijkomen in skiwalhalla Gerlos, afdalen via Krimml

Van kilometer zeven tot en met kilometer twintig is er niet veel aan de hand. Het gemiddelde stijgingspercentage ligt daar rond de één a twee procent, waardoor je alle ruimte hebt om om je heen te kijken en te genieten van het natuurlijke pracht en praal, alsook van typische bergdorpjes Grasegg, Schwarzachtal en Gerlos zelf. In de laatste kilometers kan je vervolgens weer even aan de bak, om uiteindelijk aan het beroemde Königsleiten boven te komen.

© Youri van den Berg

Bovenop de Gerlospas

Wat volgt, is een lange, snelle afdaling langs de fameuze Krimml-watervallen. Vanuit Krimml ga je verder naar beneden richting Wald im Pinzgau. Vanaf daar zijn er eigenlijk meerdere opties: ofwel in een stevige tempo verder fietsen over de relatief rustige 'rijksweg' richting Mittersill (Oostenrijkse automobilisten houden over het algemeen erg goed rekening met fietsers en rijden niet zelden in een grote bocht om je heen), ofwel het aangeduide en met bordjes aangegeven fietspad volgen dat leidt richting Mittersill (nadeel hierbij is dat het soms onduidelijk is aangegeven waar je precies heen moet en ook kan het fietspad ineens van vrij erbarmelijke kwaliteit zijn).

Over Pass Thurn naar Kitzbühel: beroemd door de Hahnenkamm

Eenmaal in Mittersill gearriveerd, is het even draaien en keren richting het noorden. Daar wacht de tweede en tevens laatste beklimming van de dag, zijnde de zogeheten Pass Thurn. Geniet van een aangename, gestage klim van zo'n tien kilometer (vrijwel continu is het ruim onder de 10 procent) naar de top van de pas (1274 meter hoogte) - er zijn twee rijstroken bergopwaarts, dus meer passeerruimte voor automobilisten! - en de nogal opwindende afdaling (lange rechte stukken!) naar Jochberg en Kitzbühel. Laatstgenoemd plaatsje is bekend van de jaarlijkse Hahnenkamm-race (steevast in januari), volgens sommigen 's werelds meest legendarische skirace.

Na Kitzbühel is het eigenlijk weer een kwestie van ouderwets bordjes volgen: houd de fietsersborden naar achtereenvolgens Kirchberg, Brixen, Westendorf, Hopfgarten en Wörgl aan en het moet in principe goedkomen. Puntje van kritiek: je wordt zo nu en dan verrast op een flinke portie grind, wat dan vervolgens ook weer binnen no-time wordt vervangen door goed asfalt. Toch gaat het hier in totaal om een kilometer of vijf aan onverhard fietspad.

© Youri van den Berg

Het fietspad tussen Kitzbühel en Wörgl

Maar er is ook een positieve 'keerzijde': vanuit Hopfgarten word je over een steile, schilderachtige bergweg (met bijzonder koele lucht) naar het Wildschönau-dal (Niederau) gestuurd. En dat is werkelijk waar prachtig: een kabbelend beekje en fietspaden door landelijk gebied brengen je hier in een heuse oase van rust!

Uitfietsen door het dal

Na Wörgl heb je eigenlijk wel de mooiste stukken achter de rug. Tot aan het begin van het Zillertal - bij Landhaus en Strass im Zillertal - zijn de fietspaden redelijk rechttoe-rechtaan en zou je het gevoel kunnen krijgen dat je wat in herhaling vervalt, al blijft het natuurlijk een gevalletje 'fietsen in een ansichtkaart'.

Ten slotte is het een kwestie van uitrijden. De laatste loodjes, zoals men dat noemt. Over de vlakke fietspaden van de Zillertal Radweg geef je voor een allerlaatste keer gas richting Zell am Ziller, waar je tocht er officieel op zit. De totaalscore moge duidelijk zijn. Ruim 160 kilometer op de officiële teller en meer dan 2.000 hoogtemeters, welke zich dus vooral in het begin bevonden. Onze conclusie: deze route is, ondanks soms wat onduidelijkheden, zeker een aanrader! 7,5 uit 10.

Dit was het tweede artikel in een reeks publicaties over fietsen in en rond het Zillertal. Hiernavolgende artikelen zullen óók (of dieper) ingaan op de verschillende klimmen, verborgen pareltjes en meer!