Pogačar ligt er allang uit, maar bepaalt de Vuelta nog steeds

De Sloveense kannibaal verliet de Vuelta 2026 al vijf dagen geleden, na zijn val in etappe 8. Toch hangt zijn schaduw nog altijd over de koers. Sterker nog: Pogačar heeft het peloton nog steeds in een wurggreep. Hoe dan? Kijk goed naar de ritten en het valt bijna niet meer te missen. De manier van koersen is veranderd.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Pogačar doet mee: het peloton verstijft

Staat Pogačar op de deelnemerslijst, dan zakt bij mannen als Gall, Roglič en Vingegaard de moed meteen in de schoenen, en zien hun podiumdromen weer uiteenspatten. Ze zitten weken voor een grote ronde op ProCyclingStats de hele dag op F5 te drukken, te hopen dat zijn naam alsnog verdwijnt. Bijna elke koers waar de UAE-renner start, sluit hij ook winnend af, de vraag is allang niet meer wie er wint, maar wie hem nog van het rood kan houden. De rest vecht om de kruimels. Een aanval vanaf 80 kilometer voor de streep? Er is er maar één die dat kan laten slagen: Pogačar. Toeval is dat niet. Onderzoek naar het zogeheten superstar-effect, ontstaan na analyse van Tiger Woods' dominantie in het golf, laat zien dat concurrenten juist slechter gaan presteren zodra een oppermachtige favoriet meedoet: winst voelt kansloos, dus wordt de inspanning simpelweg gestaakt.

Pogačar doet niet mee: eindelijk aanvallen

Niemand gunde Pogačar die val. Maar nu de slokop van het peloton is afgehaakt, vecht de rest niet meer om kruimels. Ze zijn aangeschoven voor het hoofdgerecht. Etappe 9 liet het meteen zien: het regende aanvallen en Enric Mas pakte overtuigend de zege. Het was nog het oude wielrennen, van vóór Pogačar: aanvallen in de slotfase, seconden sprokkelen. Etappe 12 ging een stap verder. Geen aanval van 80 kilometer, maar de versnelling van Mas, bijna 12 kilometer voor de streep, was haast Pogačariaans, ook al soleerde Jakob Omrzel naar de ritzege. Mas deed een heus Pogačartje. Bij korte, felle klappen, zoals de sprint van Usain Bolt, slaat het superstar-effect trouwens weleens om: zonder tijd om zich psychologisch aan te passen, rijden tegenstanders soms juist harder. Misschien verklaart dat waarom de aanval van Mas zo explosief was. Renners kopiëren duidelijk de koersstijl van de Sloveen. Ook Gall, liet het niet bij één aanval. Met meerdere aanvallen probeerde hij Roglič te kraken. Wie wil winnen, moet mee in dit geweld.

De druk op de schouders van Jakob Omrzel

Je zal maar Jakob Omrzel heten en uit Slovenië komen. Was hij Duits, Tsjechisch of Oostenrijks geweest, dan lag zijn situatie compleet anders. Zijn etappezege blijft knap, petje af. Maar Omrzel komt uit Slovenië, net als die andere man die zo'n beetje alles wint wat los en vast zit. Elke Fransman wordt vergeleken met Bernard Hinault, elke Sloveen op een fiets nu met Pogačar. Jakob, jongen, zorg voor een goede mentale coach! De druk op zijn negentienjarige schouders is nu al enorm.

Kortom Pogačar hoeft niet eens te koersen om de koers te blijven bepalen.