Review: Canyon Endurace CF SLX Di2 - De endurancefiets die bijna alles kan

De grens tussen een pure koersfiets en een comfortabele kilometervreter wordt de laatste jaren steeds vager. Wedstrijdfietsen worden comfortabeler, endurance racers aerodynamischer. De nieuwe Canyon Endurace CF SLX 8 Di2 is daar op dit moment misschien wel het beste voorbeeld van.

Op papier is het een endurance racefiets, maar onder de lak schuilt een machine die opvallend dicht tegen moderne wedstrijd-racers aanschurkt. En juist die combinatie maakt - samen met de scherpe prijs - de nieuwste Endurace SLX zo interessant. Ik ging de afgelopen weken uitgebreid met de fiets op pad en voelde hem stevig aan de tand.

De Endurace familie is divers

Voor we dit specifieke model de aandacht geven die hij verdient, is het goed om eerst even wat duidelijkheid te scheppen in de verschillende Endurace-modellen. Want waar veel andere merken een specifieke modelnaam vaak koppelen aan dezelfde geometrie met alleen andere afmontage of carbon lay-up, kiest Canyon met de Endurace-familie voor echt volledig verschillende fietsen. Dat maak het alleen niet zo makkelijk voor de consument, maar daarom zijn wij er om je wat meer uit te leggen waar de variatie voornamelijk in zit.

Canyon onderscheid vier Endurace-modellen, die ieder weer verkrijgbaar zijn in verschillende afmontages:

• Endurace CFR: dit is echt het koersbeest van de familie. We zagen Mathieu van der Poel er dit voorjaar al op koersen in onder meer de E3 Saxo Classic. Dit model heeft een lage stack en lange reach en veel aerodynamische kenmerken die we ook zien bij de Aeroad, maar met ruimte voor banden tot 35 mm. Prijsklasse vanaf € 9000.
• Endurace CF SLX: Ook de SLX heeft snelheid als belangrijk uitgangspunt en is volgens Canyon slechts 4 watt trager dan de CFR. Net als de CFR heeft het frame een aerodynamisch ontwerp met laag aangesloten achtervorken en framebuizen die voor verbeterde luchtstroom moeten zorgen. Daar staat wel een minder agressieve geometrie tegenover: de Sport Geometry zoals Canyon het noemt heeft met name een flink hogere stack dan de CFR. Het frame biedt ook meer ruimte voor brede banden: 38 mm. Verder heeft dit model een geïntegreerde opbergruimte in de onderbuis, een aerodynamische zadelpen, de aero PACE-cockpit en halfhoge wielen. Prijsklasse tussen € 3999 en € 6999.
• Endurace CF: De CF lijkt meer op de Endurace zoals we die van eerdere generaties kennen. Een frameontwerp wat minder aerodynamisch oogt levert een fiets op die wat veelzijdiger is en minder snelheidsgericht. Ook hier zien we de Sport Geometry, al zijn de stack en reach opvallend genoeg een tikkeltje agressiever dan bij de SLX. Het frame heeft verder bevestigingspunten voor diverse tasjes en spatborden en we zien een normale stuur-stuurpen combinate. Ook dit model kan 38mm banden kwijt. Prijsklasse tussen € 1699 en € 3299.
• Endurace AllRoad: het instapmodel van de familie is de aluminium AllRoad. Met weer een ander frameontwerp is deze fiets nog meer gericht op ontspanning en comfort, al ondervond ik persoonlijk dat deze fiets zich ook uitstekend leent als winter- of indoortrainingfiets. De houding is meer rechtop en het frame biedt ook meer ruimte voor brede banden: 40mm. Prijs € 1099.

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

Endurace CF SLX: Aerodynamischer dan ooit

Waar comfort dus jarenlang het belangrijkste uitgangspunt was bij endurancefietsen, heeft Canyon de nieuwe Endurace SLX duidelijk ontwikkeld met aerodynamica als tweede pijler. Canyon positioneert hem daarmee nadrukkelijk niet als een “rustige endurance racer”. De SLX deelt zijn aerodynamische kenmerken met de duurdere en meer koersgerichte Endurace CFR en dat verraadt meteen de filosofie achter deze fiets: comfort moet, maar snelheid is minstens zo belangrijk. De Duitse fabrikant claimt een systeemweerstand van slechts 209 watt bij 45 km/u en dat is slechts een paar watts meer dan de veel agressievere Endurace CFR en zelfs de Aeroad CFR. Het zijn cijfers die je eerder verwacht bij een aero-racefiets dan bij een fiets die gemaakt is voor lange dagen in het zadel.

Het frame kreeg daarom duidelijk aero-invloeden mee. Het frame is volledig nieuw ontworpen en staat los van eerdere Endurace-generaties. De onderbuis is breder geworden en vormt een soort schild rond de bidon, terwijl de buisvormen zichtbaar zijn geoptimaliseerd in de windtunnel. De geometrie blijft wel trouw aan het endurance-concept met een hogere stack en kortere reach dan modellen als de Aeroad, Ultimate en Endurace CFR. Canyon noemt dit zijn Sport Geometry: ontworpen om een meer ontspannen positie mogelijk te maken zonder dat de fiets log of heel rechtop aanvoelt.

© Tjeu Phillipens

De onderbuis is zichtbaar dikker en vormt zo een soort schild voor de bidonhouder.

Die Sport Geometry bevalt mij wel. Ik ben van nature niet de meest lenige renner en zit daarom niet zo ontspannen op fietsen met een echte wedstrijdgeometrie, zoals ik eerder dit jaar bijvoorbeeld ervaarde op de vernieuwde Cannondale SuperSix Evo. Zo'n diepe houding voelt misschien wel snel en aero aan, maar ik merk dat ik dan moeilijk mijn kracht kwijt kan. Dat is op de Endurace SLX geen probleem en ook als ik onderin de beugel rijd kan ik ontspannen blijven trappen. Tegelijkertijd zullen echte racefanaten op deze fiets het idee hebben dat ze op dit model niet diep genoeg kunnen zitten, dat ze toch net iets meer wind vangen dan ze zouden willen. Maar dat is precies wat het onderscheid maakt tussen modellen als de Aeroad en de Endurace.

Slimme cockpit en opbergruimte

Een van de meest interessante vernieuwingen die bijdraagt aan de aerodynamische winst is de nieuwe PACE-cockpit (Performance Adaptive Cockpit Ecosystem). Waar geïntegreerde sturen vaak betekenen dat je vastzit aan één breedte en één positie, kiest Canyon voor een modulair systeem. De cockpit laat zich zowel in hoogte als in breedte aanpassen. Met variatie van 50 mm in de breedte en 20 mm in de hoogte, is het eenvoudig om de juiste verhoudingen te vinden. Voor veel mensen is dat een uitkomst, zeker omdat de perfecte positie vaak pas na enkele maanden rijden wordt gevonden. Hoewel ik op mijn testfiets die aanpassingen niet heb gedaan, zie ik de meerwaarde hier zeker van in. Natuurlijk is een vaste cockpit als deze nog altijd minder makkelijk aan te passen dan een stuur/stuurpencombinatie, de beperkingen worden op deze manier wel kleiner.

© Canyon

Het stuur laat zich eenvoudig smaller of breder maken, door de zijkanten die je in of uit het basisdeel kunt schuiven.

Daarnaast wordt dit nieuwe model ook geleverd met Compact Drops: de beugels zijn compacter en daardoor meer passend bij een endurance fiets. Ze voelen zeer comfortabel aan en maken het makkelijk om veel onder in de beugel te rijden.Bovendien heeft de cockpit een lichte flare van acht graden, waardoor het stuur heerlijk comfortabel aanvoelt. Wil je later toch een wat andere vorm van de stuurbocht, dan kan je deze ook nog aanpassen naar de Race of Classic Drops, waarbij je alleen het buitenste deel van het stuur vervangt. Ook hier zijn er dus aanpassingsmogelijkheden.

Een andere vernieuwing is het interne opbergvak in het frame. Het (te) kleine opbergvakje in de bovenbuis van de vorige generatie is verdwenen en maakt plaats voor de veel grotere LOAD-opbergruimte in de onderbuis. Aan de onderzijde van de afdekklep zitten standaard al een CO2-patroon, pompkop en multitool vastgeklikt en hoger in de framebuis zit nog een sleeve waar een binnenband en bandenlichters in zitten. Met enige moeite zou je er zelfs nog een klein jasje in kwijt kunnen, of natuurlijk extra bandjes op patronen. Interne opbergvakken als deze zien we steeds vaker bij fietsen - vooral bij gravel- en mountainbikes - en zijn wat mij betreft echt ideaal. Je hebt geen omkijken meer naar je reservespullen, de fiets blijft er clean uitzien en je houdt je achterzakjes vrij voor eten en je telefoon. Ik zou willen dat meer merken dit standaard toevoegen aan hun frames.

© Tjeu Phillipens

Het handige opbergvak is een ideale uitkomst die ik bij meer racefietsen zou willen zien.

Comfort blijft belangrijk

Een ander technisch hoogtepuntje is de nieuwe VCLS Aero-zadelpen. Het is het 'broertje' van de al jaren populaire VCLS zadelpen die optisch uit twee delen bestaat en die nog aanwezig is op de CF-modellen. Canyon claimt dat de nieuwe VCLS Aero-zadelpen 25 procent meer verticale flexibiliteit biedt dan een conventionele aero-zadelpen. Dat klinkt misschien als mooie marketingtaal, maar het laat zien hoe serieus Canyon het comfortaspect neemt voor deze fiets. Je merkt onderweg ook echt dat de achterkant van de fiets minder 'hard' aanvoelt dan echte aerofietsen, al is het comfort van de traditionele non-aero VCLS zadelpen nog beter voelbaar.

© Tjeu Phillipens

De VCLS Aero-zadelpen biedt comfort én snelheid

De zadelpen gecombineerd met de standaard 32 mm brede Schwalbe Pro One banden en de iets langere wielbasis maken dit een fiets die stabiliteit en comfort combineert met toch ook nog echt een sportief karakter. Ik reed verschillende lange ritten op de SLX en het was opvallend hoe relaxed dat bleef, in de goede zin van het woord. Op minder comfortabele racefietsen moet ik na drie uur fietsen toch wel wat gaan verzitten of krijg ik last van een wat zeurende onderrug. Op deze fiets is daar geen sprake van en blijft je lichaam gespaard van fysiek ongemak, op zere benen na natuurlijk.

De Endurace SLX biedt overigens ruimte voor banden tot 38 millimeter, of 35 mm wanneer je spatborden monteert. Daarmee schuift de fiets een stukje op richting all-road en wordt je fietswereld aanzienlijk vergroot. Ons land ligt immers vol met onverharde fietspaden en strakke gravelwegen en die zijn geweldig om te ontdekken op een fiets als deze. In het droge voorjaar durfde ik dat prima aan op de 32 mm banden, maar als je wat meer zekerheid zoekt of in wat nattere omstandigheden rijdt, dan kan je met een iets bredere band uitstekend uit de voeten. Het zorgde ervoor dat ik vaker mijn favoriete type rit maakte: Groad (een combinatie van gravel en road). Weg van de drukke wegen en heerlijk de natuur in, zonder op snelheid in te leveren.

Het blijft een echte racefiets

Want hoewel de SLX relaxed blijft rijden, wil dat niet zeggen dat het geen echte racefiets is. De aero-eigenschappen maken dat je stevig door kunt trappen en de snelheid makkelijk vast kunt houden. De uitstekende Shimano Ultegra Di2 groep ondersteunt het gevoel van een echte racefiets overigens ook. Hoewel ik die groepset al op veel verschillende fietsen heb gebruikt, blijft het altijd een feestje om mee te rijden. Nooit een hapering, nooit twijfel en shifters die heerlijk in je handen liggen. Hoewel ik ook fan ben van 105 Di2 en de groepen van SRAM, blijft Ultegra Di2 voor veel fietsers toch echt de gouden standaard.

© Tjeu Phillipens

Shimano Ultegra Di2 is nog altijd de ultieme groepset voor de meerderheid van de wielrenners.

Met dat in gedachten was ik toch enigszins verbaasd dat Canyon ervoor heeft gekozen om deze fiets uit te rusten met 'slechts' 35mm hoge DT Swiss-wielen. Waar het goedkopere broertje, de Endurace CF 8 Di2, uitgerust is met 42mm hoge velgen van het eigen Canyon merk, moet het meer aero-model het met lagere velgen doen. Wat mij betreft hadden hier zeker 45mm hoge velgen in gemogen, om de fiets nog meer dat snelheidsgevoel mee te geven. Het zal een keuze zijn geweest om de fiets toch een iets meer allround karakter te geven en wellicht is het ook een prijs- en gewichtskwestie. Toch vind ik het een gemiste kans.

Qua stuurgedrag merk je trouwens wel dat de wielbasis wat langer is. De fiets stuurt direct genoeg en geeft vertrouwen in de bochten, maar is niet zo messcherp als een Aeroad of Ultimate. Tegelijkertijd zullen fietsers die voor een Endurace kiezen ook niet snel op zoek zijn naar manieren om altijd het kortste bochtje te rijden, of overal vinnige demarrages te willen plaatsen. Want ook qua acceleratie merk je wel wat verschil. De fiets is zeker niet traag en komt prima op gang, maar hij is niet zo levendig dat je makkelijk als een springveer op elk klein klimmetje bij je fietsmaten wegknalt. Daar zal ook het relatief wat hogere totaalgewicht aan bijdragen, want die ligt voor deze maat L op ongeveer 8,5 kilogram.

© Tjeu Phillipens

De Canyon Endurace CF SLX 8 Di2 is een fiets die alles heeft wat je van een moderne endurancefiets mag verwachten.

Bijna onverslaanbare prijs-kwaliteit

Toch zijn die kleine beperkingen voor het merendeel van de wielrenners in Nederland geen enkel probleem. Sterker nog, het totaalpakket van de Endurace CF SLX is zo compleet dat deze fiets voor de meeste wielrenners alles biedt wat je nodig hebt. En daar komt ook nog eens de scherpe prijs van €4.499 bij. Een fijne verrassing eigenlijk, want de laatste jaren liet Canyon toch een beetje los dat haar topfietsen op een strak prijspunt zaten.

Maar de Endurace CF SLX 8 Di2 laat zien dat je voor relatief weinig geld heel veel waarde krijgt. Niet alleen een volledig carbon aeroframe, een Shimano Ultegra Di2-groep, een geïntegreerde 4iiii-vermogensmeter en een carbon wielset van DT Swiss, maar ook hoogwaardige componenten als de cockpit en de zadelpen. Het levert een specificatielijst op waar veel concurrenten simpelweg niet aan kunnen tippen.

De nieuwe Canyon Endurace CF SLX 8 Di2 heeft daardoor alles wat een moderne endurancefiets zou moeten hebben. Hij is aerodynamischer, praktischer en veelzijdiger dan zijn voorganger, zonder zijn sportieve karakter te verliezen en daarbij vriendelijk geprijsd.

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens

© Tjeu Philippens