Review: Merida Misson - Pure gravelracer op nieuw platform

Wie aan Merida denkt, denkt misschien niet meteen aan een prestigieus wielermerk. Het fietsmerk ontbreekt dit jaar als fietssponsor in de WorldTour en het imago is niet vergelijkbaar met dat van de grote Amerikaanse merken. Toch is de Taiwanese fabrikant al ruim vijftig jaar een van de grootste spelers in de fietsindustrie. Niet alleen bouwt Merida zijn eigen fietsen, het produceert ook al jarenlang frames voor andere grote merken. Bovendien bezit het bedrijf een minderheidsbelang in Specialized, waardoor de technische kennis binnen Merida gigantisch is. 

Pure gravelracer op nieuw platform

Die ervaring en kennis resulteert in een collectie hoogwaardige fietsen voor vaak een vriendelijker prijs dan concurrerende merken. Dat zien we terug in de nieuwe Mission, een vorig jaar vernieuwd gravelplatform dat niet is ontwikkeld als allround gravelbike, maar als pure gravelracer.

De Mission 9000 is daarbij het model met de beste prijs-kwaliteit verhouding. De duurdere Mission 10K is weliswaar nog een tikje lichter, maar ook aanzienlijk duurder. Met de Mission 9000 koop je voor 5999 euro een zeer complete gravelracer die alles biedt voor topprestaties. Alles aan deze fiets ademt snelheid: het aerodynamische carbon CF4-frame, een geïntegreerde carbon cockpit, de SRAM Force XPLR AXS 1x13-aandrijving en Zipp 303 XPLR carbonwielen. Wij namen de proef op de som, onder meer tijdens de UCI-gravelwedstrijd Gravel One Fifty.

© Maikel Samuels

Merida Mission

Allroad fiets of gravelbike?

De recente trend in de gravelmarkt is duidelijk: veel merken kiezen voor twee soorten gravelbikes in de collectie. Een zeer breed inzetbare alleskunner voor bikepacking, uitdagende gravelritten en ontspannen ritten op onverharde paden met ruimte voor zeer brede banden én een gravelbike die puur gemaakt is om mee te koersen en veel meer richting allroad fiets gaat. Merida kiest datzelfde pad, want met de Silex biedt het een gravelbike die geschikt is als echte adventure bike en de Mission biedt het beste voor de racer.

Het is daarom niet gek dat de Mission is ontwikkeld vanuit de racefiets. Dat zie je terug in de buisvormen, die overeenkomsten hebben met de Merida Scultura racefiets, maar vooral in de geometrie. De balhoofdhoek is steiler dan die van de Silex, de liggende achtervork is kort gehouden en ook het bottom bracket ligt relatief laag. Daardoor is de fiets heel reactief en direct en voelt de Mission eerder als een snelle allroad fiets dan als een klassieke gravelbike. 

Daarmee is de Mission een model dat concurrerend is met andere racers die we hier belichten: de Cannondale SuperX, Specialized Crux en Giant Revolt zijn stuk voor stuk modellen die we terugzien bij grote gravelwedstrijden. Het zijn fietsen die zijn ontworpen om wedstrijden te winnen, niet om wekenlang met bepakking door de Alpen te trekken. Toch is de Mission het model dat het dichtst tegen een racefiets aanschurkt en daarmee ook zijn tekortkomingen heeft als gravelbike. 

© Maikel Samuels

• 
• 
• 
• 
• 
• 

Smalle bandenvrijheid

Misschien wel het meest besproken kenmerk van de Mission is de maximale bandenvrijheid van slechts 40 millimeter. Dat is opvallend weinig in een tijd waarin veel nieuwe gravelracers ruimte bieden aan 50 millimeter banden of meer - zo kan je in de Crux maar liefst 55 mm kwijt. Merida verdedigt die keuze bewust: bredere banden vragen compromissen in geometrie, aerodynamica en de mogelijkheid om een dubbel crankstel te monteren. De Mission is ontworpen rondom snelheid, niet rondom maximale veelzijdigheid. 

Dat heeft uiteraard zijn voordelen. De achterkant blijft compact, de voorkant direct en het frame oogt slank. Zet er een set wegwielen in en je moet goed je best doen om het onderscheid met een racefiets te voelen. Ik zou met deze fiets zonder problemen mee kunnen rijden in een trainingskoers of snelle groepsrit, zonder het idee te hebben dat ik ergens wat laat liggen. Tegelijk beperkt deze keuze wel de inzetbaarheid. Wie regelmatig op grove stenen, modder of technische trails rijdt, zal sneller tegen de grenzen van de Mission aanlopen dan bij een Crux of Revolt. Daarbij moet wel gezegd worden dat de officiële maximale breedte weliswaar 40 mm is, je in de praktijk nog wel wat breder kunt gaan. Zeker bij de voorvork is 45 mm geen probleem, maar ook aan de achterkant zou je die breedte bij droge weersomstandigheden nog wel kwijt kunnen. 

Fraaie details

Kijken we verder, dan valt te concluderen dat de Mission technisch erg compleet is. Het geïntegreerde G.U.T.-opbergsysteem in de onderbuis biedt ruimte voor een binnenband, gereedschap en CO₂-patroon en is netjes weggewerkt achter een Fidlock-klepje. Het geheel werkt snel en praktisch, zoals je dat wilt bij dit soort handigheidjes. Een intern opbergsysteem wordt steeds meer de standaard op gravelbikes en ik vind het echt ideaal. Het materiaal wat je er in opbergt, heb je hopelijk meestal niet nodig en daardoor heb je er geen omkijken naar. Daarnaast is het materiaal ook beter beschermd tegen de elementen dan in een zadeltasje. 

Uiteraard is het frame volledig UDH-compatibel, waardoor zowel SRAM Transmission- als mullet-opstellingen mogelijk zijn. Het maakt de line-up van de Mission heel compleet, want er zijn zowel verschillende modellen met Shimano GRX (allemaal met dubbel crankstel), als met een 13-speed SRAM XPLR groepset. Dit toont ook direct de keuze aan die Merida heeft gemaakt, want tegenwoordig zijn lang niet alle nieuwe gravelbikes nog geschikt voor een dubbel crankstel, terwijl die setup met name in Nederland nog veel gebruikt wordt. 

Tot slot is ook de één-delige carbon cockpit Team SL GR1P-cockpit een fraai staaltje techniek, die is gebaseerd op die van de racefietsen van Merida. De cockpit combineert aerodynamica met een lichte flare voor extra controle in onverhard terrein en biedt daarmee veel controle, zo ondervond ik ook in Drenthe tijdens Gravel One Fifty. De cockpit biedt veel variatie in handposities, waarbij je ook makkelijk ontspannen onder in de beugel rijdt en zeker tijdens lange gravelwedstrijden is het erg fijn om te kunnen blijven afwisselen van positie. 

© Matthijs van den Broek

• 
• 
• 
• 

Volbloed racer

Bovenal blijkt in Drenthe dat de Mission echt een volbloed racer is. Hoewel ik in het startvak wat zenuwachtig word van alle brede banden die ik om me heen zie, blijkt al snel dat ik met de smalle 40 mm banden op veel vlakken ook in het voordeel ben. Het parcours ligt er gortdroog en mul bij en vooral op zanderige stroken moet ik flink aanpoten om mijn groepjes te kunnen volgen, maar zodra het parcours hardere stroken aandoet, voel ik dat de snelheid heel makkelijk komt. Daarnaast is het directe stuurgedrag echt heerlijk op het technische parcours met zijn vele bochten. Het vergt weliswaar focus en concentratie, maar vergeleken met andere deelnemers stuur ik erg makkelijk. 

Toch hebben de smalle banden ook op een ander vlak een nadeel: de hobbelige boerenwegen zorgen ervoor dat ik na uren koers flink last van mijn rug krijg. Een bredere band heeft aanzienlijk meer volume en daarmee dempend vermogen en dat mis ik nu wel echt. Het toont aan dat de setup voor een gravelwedstrijd altijd vol compromissen zit.

© Smilda

Merida Mission

Conclusie

Na een aantal weken gereden te hebben op de Mission, is de conclusie dat Merida met dit model best een gedurfde stap zet. Het is een fiets die duidelijk afwijkt van de trend naar steeds bredere banden op een gravelbike en die heel dicht aanschurkt tegen een racefiets. In plaats van de zoveelste alleskunner te bouwen, ontwikkelde het merk zo een gravelracer die zonder compromissen kiest voor snelheid en daarmee wereldwijd eigenlijk maar een kleine doelgroep aanspreekt. Maar in Nederland kan dit model voor veel mensen de ideale middenweg zijn tussen een endurance racefiets en een snelle gravelbike. 

Tegelijk schuilt daarin ook zijn grootste nadeel. De beperkte bandenvrijheid maakt hem minder toekomstbestendig dan sommige concurrenten. Ook de geïntegreerde cockpit ziet er schitterend uit, maar beperkt de vrijheid om stuurbreedte of stuurpenlengte eenvoudig aan te passen. Daarnaast zal niet iedere gravelfietser gecharmeerd zijn van de uitgesproken racehouding.

Zoek je één fiets voor bikepacking, ruige singletracks én gravelwedstrijden, dan zijn er veelzijdiger alternatieven. Maar zoek je een fiets die op snelle gravelstroken en op asfalt het gevoel van een racefiets benadert, dan is de Mission misschien wel een van de interessantste nieuwkomers van de afgelopen jaren.

Fotografie: Maikel Samuels / Matthijs van den Broek / Smilda Fotografie (actiefoto’s wedstrijd).