ROUVY brengt Unbound Gravel tot leven: afzien in je eigen schuur

Er zijn van die wedstrijden die groter zijn dan de sport zelf. Unbound Gravel hoort in dat rijtje thuis. Elk jaar trekt het evenement duizenden gravelrijders naar de Flint Hills rond Emporia, in de Amerikaanse staat Kansas, om af te zien in misschien wel de zwaarste gravelwedstrijd van allemaal. Videobeelden zijn schaars, de verhalen van deelnemers soms bijna mythisch. Misschien denk je: daar moet ik ook eens heen!

Maar vergis je niet, het landschap en de route zijn ruig, loodzwaar en.... saai. Dat kan je nu zelf ervaren op je smarttrainer, want virtueel platform Rouvy heeft voor deze winter meerdere nieuwe Unbound-routes geïntroduceerd, waardoor je vanuit je eigen schuur, zolder of pain cave ineens midden in die stoffige wereld met eindeloos lange grindwegen rijdt.

De 'magie' van de Rouvy app zit ‘m in de real-life videobeelden waar het platform om bekendstaat. Waar Zwift verreweg de meeste fietsers trekt, hoor ik Zwifters ook steeds vaker zeggen dat ze de computerspelletjesomgeving van dat platform wel een beetje zat zijn. Rouvy biedt dan uitkomst, want de vele honderden routes bestaan allemaal uit echt opgenomen videobeelden van het parcours, vaak in HD-kwaliteit. Zo waan je je zonder problemen midden tussen de Alpentoppen, terwijl je afziet op bijvoorbeeld de loodzware Col du Galibier. Zeker als je gebruik maakt van een groot TV-scherm, kan je al dromend best een beetje opgaan in de wereld die je komende zomer wacht.

Voor de routes van Unbound is dat niet anders. Hoewel het landschap behoorlijk saai is en de route nou niet per se echt een van mijn Rouvy-favorieten, geeft het wel direct een idee van hoe die wedstrijd er in het echt aan toe gaat. Meedoen aan Unbound is niet alleen fysiek loodzwaar, ook mentaal vragen de lange, rechte wegen veel van je. Er lijkt soms werkelijk geen einde aan te komen. En het aantal bochten is ook nogal beperkt, zo blijkt uit mijn Strava-file.

© Sander Jansen

Het is vooral heel veel rechtdoor in Kansas...

Zodra je begint te trappen in Kansas, zie je glooiende prairies, grindwegen die tot aan de horizon lijken te lopen, en dat typische Kansas-gravel dat wij hier niet echt kennen. Van horen zeggen weet je misschien al wel dat het gravel in Amerika een stuk grover is dan in Europa, en het leuke is dat je dit tijdens de route in Rouvy ook daadwerkelijk goed kunt zien. Gelukkig kan je de keien niet voelen, want soms zal het flink stuiteren zijn over de Amerikaanse wegen. Niet zo gek dus dat veel deelnemers van Unbound voor lekker brede banden - steeds vaker ook mountainbike-banden - kiezen tijdens de wedstrijd.

Rouvy heeft verschillende korte segmenten van Unbound online gezet, helaas (echt helaas?) kan je niet de volledige route van 320 kilometer doen. Al kan je je afvragen of je dat moet willen natuurlijk. Alle Unbound-routes kenmerken zich door de uitgestrektheid, maar ook door de bekende 'rolling hills' waar het parcours om bekend staat. De klimmetjes zijn nooit heel steil, heel lang, en heel lastig, maar juist het moeten blijven duwen op zowel oplopende als aflopende stukken, maken Unbound loodzwaar. En dat is zelfs op een smarttrainer heel goed te voelen.

En dat is misschien wel het mooist: je rijdt op een doordeweekse avond door Kansas zonder een vliegtuig te pakken. Je volgt de sporen van al die gekke gravelaars die ieder jaar in juni aan de start staan, voelt even hoe het is om Unbound te rijden, en klapt je laptop dicht met het gevoel dat je Unbound Gravel misschien toch maar niet op je bucket list zet. Of juist wel?

© Sander Jansen

In je schuur kan je Unbound misschien een klein beetje ervaren, en dat is best geinig.