Snot in de kop, vermijd Strava en kijk naar de cross

Vol goede moed was ik vorige week plannen aan het maken. Bij mij in Utrecht zit er een mooie fietsenzaak, Maats. Op Instagram zag ik dat er op zondag een socialride werd aangekondigd. Koffie, fietsen met een leuke club mensen en weer koffie. Ik had er zin in!

Tegelijkertijd werd ik ook uitgenodigd door mijn vaste fietsclubje, de Maximus Stampers, om een gravelrit te gaan maken. Keuzes! Stress! Stick to the plan? Of toch aansluiten bij mijn oude vertrouwde cluppie.

Stick to the plan! Fietsen heeft voor mij een grote sociale functie. Niet dat ik anders alleen thuis zit te verpieteren overigens, maar ik vind het gewoon leuk om samen met anderen te fietsen. Dat is heel erg leuk met mijn vaste cluppie. We kennen elkaar door en door, maar soms is het ook leuk om op de fiets nieuwe mensen te leren kennen. Daarom, stick to plan, en op naar de rit met Maats.

Maar vrijdag voelde ik de bui al hangen. De natte neus kondigde het drama al aan. Het bleef niet bij de natte neus. Op zaterdag lukte het mij nog net om mijn dochter te coachen bij haar voetbalwedstrijd. Met succes, 3-0 winst tegen koploper Kampong. Snotterend zat ik op de terugweg in de auto, tissues waren niet aan te slepen! De voetbalwedstrijd van mijn zoon overgeslagen. Thuis, liggend op de bank, hoopte ik dat mijn gesnotter op zondag verleden tijd zou zijn. Helaas!

Een DNS voor mij op zondag voor de rit met Maats. De bank was zondag mijn plek. Languit liggend met een bonkende kop met snot. Box tissues naast mij om al het snot uit mijn kop, door mijn neus naar buiten te blazen. Ondertussen lig ik doelloos op mijn telefoon te scrollen op social media. Gedachteloos wisselend tussen Instagram en Strava word ik steeds beroerder. Zondag was een prachtige dag. De ene na de andere mooie post van genietende fietsers kwam voorbij. Op Strava idem dito, foto’s van epische ritten en mensen onder de modderspetters.

Weg met de telefoon! Ik grijp de afstandsbediening van de tv. Schakel door naar de VRT. Mijn depressie neemt af en ga mij een stuk beter voelen als ik Lucinda Brand iedereen op een hoop rijdt bij de cross in Hamme. Het duel bij de mannen tussen Mason en Nys is boeiend. Ik heb mijn les geleerd, met de kop vol met snot, kan alleen de cross mij nog opvrolijken.