Tadej Pogačar ruikt aan een plek naast Anquetil, Merckx, Hinault en Indurain.

Tadej Pogačar heeft vrijdag op de Tourmalet een mokerslag uitgedeeld en is hard op weg naar zijn vijfde Tourzege, waarmee hij zich schaart naast Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain. De 27-jarige Sloveen won de zesde etappe solo, pakte opnieuw geel en zette de race al vroeg in de Tour op zijn kop.

Kopstoot op de Tourmalet

De aanval op de Tourmalet was meer dan een ritzege: het was een demonstratie van macht. Pogačar reed op de beklimming weg bij Jonas Vingegaard waarna hij ook nog de finish in Gavarnie-Gèdre solo afwerkte en pakte uiteindelijk 2 minuten en 42 seconden op de Deen.

Bijkomend detail: Pogačar boekte op de Tourmalet zijn 23e Tour-etappezege, een nieuwe mijlpaal in zijn jacht op de geschiedenisboeken. Hij brak bovendien meerdere segmentrecords op de klim en afdaling, waarmee hij nog eens onderstreepte hoe allround zijn dominantie is.

© Getty Images

De Club van Vijf

Met een vijfde eindzege zou Pogačar aansluiten bij het kleinste en meest prestigieuze gezelschap in de Tour: Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain wonnen elk vijf keer. Anquetil was de eerste die die grens haalde, Merckx en Hinault volgden later, en Indurain deed het zelfs vijf keer op rij tussen 1991 en 1995.

De leeftijd maakt het verhaal nog scherper. Pogačar is 27; daarmee zou hij de jongste vijfvoudige Tourwinnaar ooit worden, jonger dan Merckx en Hinault op het moment dat zij hun vijfde titel pakten. Dat geeft zijn huidige Tour niet alleen sportieve, maar ook historische lading.

Wat hij nog kan breken

© Getty Images

Pogačar staat al stevig in de Tour-statistieken. Hij heeft 23 Tour-etappezeges achter zijn naam, waarmee hij zich richting de absolute top van de all-time ranglijst beweegt. Hij stond al op 21 Tourritzeges en heeft daar in de Tour van 2026 dus nog twee aan toegevoegd. Hij is dus nog 12 ritzeges verwijderd van het record van Mark Cavendish.

Voor een klassementsrenner is dat uitzonderlijk. De meeste grote ronde-winnaars bouwen hun palmares vooral op eindklassementen, maar Pogačar combineert GC-dominantie met een zeldzaam hoog rendement in bergetappes en tijdritten. Daardoor kan hij niet alleen Merckx, Hinault en Anquetil evenaren qua Tours, maar ook records breken die normaal voor sprinters of pure etappekapers zijn weggelegd.

Historisch perspectief

Het is inmiddels 31 jaar geleden dat Miguel Indurain in 1995 als laatste toetreedt tot de Club van Vijf. Sindsdien heeft niemand meer die grens gehaald, wat de kloof tussen grote kampioenen en de rest van het peloton alleen maar groter maakt.

Dat Pogačar dit in het moderne wielrennen kan doen, maakt het des te indrukwekkender. In een tijd van bredere spreiding van talent, strakkere ploegcontrole en zwaardere internationale concurrentie, lijkt hij toch op weg naar een prestatie die decennialang onaantastbaar bleef. Zijn Tourmalet-demonstratie past precies in dat verhaal: niet alleen winnen, maar de koers op een legendarisch moment naar zijn hand zetten.