Verschillende types Tour de France kijkers: van datafanaat tot sadist

In juli is het vaak lekker weer, heerlijk om buiten te sporten, een terrasje te doen of lekker naar het strand. Voor mij niet, ik zit in juli de hele maand achter de buis, samen met toch wel een hele hoop andere Nederlanders. In 2025 keken 9,2 miljoen verschillende mensen naar de Tour de France. Van wielerfanaten die hopen dat ze in hun pooltje de goede voorspelling hebben gedaan tot moeders die hun kampeervakantie in Frankrijk plannen.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

De diehard analist / wielerpoolfanaat

Deze kijker is al 2 maanden bezig met excel sheets, bekijkt elke koers voor de Tour om te kijken hoe goed iederen in vorm is. Sommigen schrijven zelfs eigen voorspelalgoritmes. In hun Scorito-pool winnen ze haast altijd. De Tour is hier geen tv-programma, maar een statistisch schaakspel met bergetappes als eindspel. Ik moet bekennen dat ik mezelf vaak hierin herken.

Het 10-jarige jochie dat verrassend veel weet

Dit is de versie van mij van 10 jaar geleden. De Tour staat al mijn hele leven altijd aan en de tour van 2014 was de eerste die ik bewust keek en meemaakte, op 8-jarige leeftijd. In 2015 waren we aan het kamperen in Frankrijk en in de receptie stond elke dag de Tour de France aan.

Zat ik dan tussen alle oude mannen die er verstand van hadden. Een renner lost, de man naast me zegt: 'Dat is Ryder Hesjedal'. Hij was al de gehele etappe Tourherinneringen aan het vertellen. Ik verbeter hem en zeg: 'Nee dat is Andrew Talansky'.

De man die naast mijn buurman zit begint te lachen: 'verrek! hij heeft nog gelijk ook dat jochie'. De man naast me was voor het eerst die middag stil. Mijn vader, die aan mijn andere zijde zat, vertelt het verhaal nog steeds vol trots.

Voor mij was en blijft de Tour een avontuur vol helden, valpartijen en mysterieuze regels.

Heb jij de Bicycling Tour de France 2026 Special al? Kom volop in de Toursfeer! Koop hem in onze shop en lees interviews, alles over de nieuwste Tourfietsen, analyses, achtergrond en een uitgebreid routeboek met alle 21 etappes, routeprofielen en voorbeschouwingen.

De moeder die de zomervakantie van volgend jaar inplant

Voor deze kijker is de Tour niet alleen koers, maar ook een kalenderhulp. Terwijl de etappes voorbijtrekken, worden in gedachten alvast campings, bergdorpen en reisroutes voor komende zomer vastgelegd. De finish is interessant, maar minstens zo belangrijk is de vraag: “Kunnen we hier volgend jaar zelf ergens staan?” Ook mijn moeder kan hier wat van, bij elk mooi kasteel of mooie berg vraagt ze toch maar even snel 'waar zijn ze ook alweer?' terwijl ze snel even iets opschrijft.

De oude man die alles met vroeger vergelijkt

Bij elke klim, sprint of kopgroep klinkt er een zachte zucht van herkenning: vroeger was het anders, zwaarder, mooier, eerlijker of in elk geval indrukwekkender. Namen van lang vervlogen helden vallen vlot, alsof het nog steeds hetzelfde peloton is maar dan met andere gezichten en andere fietsen. De Tour is voor hem vooral een geheugenmachine, waarin elke etappe automatisch wordt afgezet tegen een tijdperk dat nooit helemaal terugkomt. Voor deze kijker gaat Tadej Pogačar nooit beter zijn dan Eddy Merckx. 'Ook al wint hij 10 keer de Tour, Merckx is de legende der legendes'.

>>> Lees ook: Wie wint de Tour de France 2026?

De nieuwsgierige nieuwe wielerfan

Waarom dit? Waarom dat? Deze kijker neemt nog lang niet alles voor lief en stelt juist de vragen die anderen allang automatisch overslaan. Waarom blijft het peloton zo lang samen, waarom duurt een koers zo lang voor er echt iets gebeurt, en waarom lijkt iedereen op hetzelfde moment op het randje van afzien te rijden? Juist die aanhoudende verwondering maakt deze fan waardevol: elke etappe krijgt er meteen iets extra’s van.

De ongeïnteresseerde puber

Met een blik van lichte verbazing kijkt hij of zij naar urenlang trappen, zweten en wachten op een eindsprint van twintig seconden. “Is dit het nou?” lijkt de centrale gedachte, meestal uitgesproken tijdens het scrollen op de telefoon. "Waarom kijken jullie dit?" Toch blijft de tv soms per ongeluk aan staan, en ergens tussen de klimmen en commentaarstemmen sluipt dan toch een beetje respect voor de absurditeit van de sport binnen.

De (respectvolle) sadist

Voor deze kijker begint het pas echt leuk te worden zodra de weg omhoog wijst en de gezichten van de renners langzaam veranderen in studies van pijn en wilskracht. Hoe steiler de klim, hoe beter; hoe meer grimassen, hoe groter het genoegen. Het is een donkere vorm van bewondering, waarbij afzien bijna een hoofdrolspeler wordt en de finish vooral een bijzaak is.

De inkakker

Deze kijker zet de Tour stipt aan, vaak met de beste bedoelingen en een kop koffie erbij, maar wordt vervolgens exact op het verkeerde moment overmand door slaap. Een kwartier dutten hier, een half uur wegzakken daar, en tegen de tijd dat de uitzending echt losgaat, zijn de ogen weer open. Het resultaat is een trouwe maar chaotische kijkervaring: veel goede voornemens, weinig volledige etappes.

>>> Lees ook: Voorbeschouwing parcours Tour de France 2026: Grand Départ in Barcelona en 2x Alpe d’Huez!

De huishoudspecialist

Hij of zij zet de Tour aan met het idee om “even mee te kijken”, maar zodra het tempo in de koers iets zakt, wordt de was gevouwen, de vaatwasser ingeruimd of de badkamer even snel aangepakt. De koers is dan een soort bewegend achtergronddecor, tot de finale of een interview na de sprint ineens weer alle aandacht opeist. Bij deze kijker loopt het huishoudschema opvallend vaak synchroon met de laatste vijftien kilometer.

De multisportfanaat

Deze kijker heeft duidelijk last van kijkhonger en vindt één sportevenement simpelweg niet genoeg. Terwijl de Tour op tv loopt, staan er ook nog drie laptops open voor het WK voetbal, Wimbledon en misschien ergens nog een liveblog dat absoluut niet gemist mag worden. Het resultaat is een glorieuze chaos van tabbladen, geluiden en halve aandacht, waarin de echte kunst niet is om alles volledig te volgen, maar om precies op het juiste moment te weten waar de actie is.