Voorbeschouwing etappe 18 Tour de France 2026
© Getty Images

Na een vroege passage door de Pyreneeën is het nu tijd voor de Alpen, en niet zomaar een beetje. Tot en met zaterdag krijgen de renners drie bergetappes met aankomst bergop voorgeschoteld. We beginnen met aankomst in skioord Orcières-Merlette. ASO bewaart het beste voor het laatst.
>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.
>>> Lees alles over de Tour de France 2026
Parcours
© Tour de FranceWe beginnen met een relatief rustige opening van het drieluik. Met ‘maar’ 3800 hoogtemeters verspreid over de 185 kilometer lange etappe. Het parcours lijkt niet ontzettend zwaar, maar vanaf 110 kilometer van het einde gaat er bijna geen meter meer omlaag.
De renners beginnen met de Côte d’Engins, een mooie naam, want de echte motoren zullen hier in de ontsnapping willen zitten. Met 11,4 km aan 5,4% is het een perfecte klim voor een grote kopgroep. Na de top ligt nog geen afdaling, eerst moeten de renners nog 16 kilometer vals plat door. Een klim van 27,4 kilometer in totaal dus.
Na de afdaling van de berg van de motoren kachelen de renners door naar de volgende gecategoriseerde klim, de Côte de Monteynard (9,7km aan 5%). Ook deze klim loopt nog even vals plat omhoog, en na een korte afdaling van zo’n 6 kilometer gaat de weg voorlopig niet meer langer dan een kilometer omlaag.
Onderweg naar het skioord Orcières-Merlette liggen nog 2 korte klimmetjes van de 3e categorie. Ook de tussensprint in Corps, onderdeel van de Route Napoléon. Orcières-Merlette is geen onbekende finishplaats voor de Tour, 6 jaar geleden won Primoz Roglič er de sprint bergop en hij pakte de gele trui (die hij niet meer zou verliezen, toch?)
© Tour de FranceHeb jij de Bicycling Tour de France 2026 Special al? Kom volop in de Toursfeer! Koop hem in onze shop en lees interviews, alles over de nieuwste Tourfietsen, analyses, achtergrond en een uitgebreid routeboek met alle 21 etappes, routeprofielen en voorbeschouwingen.
Analyse Jeroen Vanbelleghem en Karsten Kroon
Vanbelleghem: “De klassementsrenners zetten zich schrap voor deze drie dagen, maar ik verwacht dat de meesten zich in deze eerste rit nog wat proberen te sparen. Dat biedt kansen voor vluchters, al moeten dat wel echte klimmers zijn. Vaak zijn dat renners die wel een goed klassement kunnen rijden, maar daar geen rol meer in spelen.”
De eerste halte in dit Alpenblok is Orcières-Merlette, een naam die bij oudere Tourliefhebbers meteen herinneringen bovenbrengt. In 1971 zette Luis Ocaña hier na een lange solo Eddy Merckx en Joop Zoetemelk op bijna 10 minuten. En in 1989 won Steven Rooks er de klimtijdrit.
Kroon heeft daar zo zijn eigen herinneringen bij: “Of Rooks een idool was? Nee, zo zat ik er niet in. Ik ben pas op mijn veertiende gaan wielrennen. Daarvoor volgde ik het niet echt. Maar Rooks en Theunisse kende ik natuurlijk wel. Mijn eerste racefiets was een Concorde, precies zo één als waar de PDM-ploeg mee reed.”
De favorieten
Dit is zo’n typische etappe met de strijd op twee fronten, een grote sterke kopgroep met alle klimmers zonder klassementsambities strijd voor de ritzege, terwijl daar achter de klassementsmannen elkaar testen en aanvallen op dit parcours.
Als ik aan een klimmer zonder klassementsambities denk in de Tour de France, komt er een naam als eerste op. Richard Carapaz, de Ecuadoriaan moest passen voor de Giro d’Italia en zal in de Tour hoogstwaarschijnlijk voor ritzeges gaan. De rasaanvaller heeft een geweldig palmares en wil zijn tweede ritzege in de Tour de France pakken.
Teamgenoot van Carapaz Ben Healy kan ook zomaar hoge ogen gooien deze etappe, de Ier koerst ontzettend aanvallend en is ontzettend sterk. Deze etappe zullen er denk ik sterkere klimmers in de vlucht zitten. Maar als Healy aanvalt, en erachter gepokerd wordt, zien ze hem niet meer terug.
In de Giro d’Italia reed hij bijna elke dag in de aanval, en ook nog een dag in het roze. Giulio Ciccone kan zomaar een gooi doen naar een ritzege. Als hij zijn emoties in bedwang krijgt en wat slimmer gaat koersen. De Italiaan won al eens de bergtrui in de Tour, droeg in 2019 ook al eens de gele trui, werd 2 keer 2e in een etappe maar won er nog nooit een.
Tom Pidcock zal hoogstwaarschijnlijk ook goed vooraan zitten deze etappe, de Brit is weer goed in vorm dit jaar en wil van de Tour eindelijk een groot succes maken. Kan hij dit jaar weer een etappe winnen?













