Voorbeschouwing etappe 3 Tour de France 2026
© Getty Images
Zelden doorkruist het peloton zo vroeg in de Tour de France al de Pyreneeën. Dat klinkt alsof de klassementsrenners meteen aan de bak moeten, maar de kans is groot dat juist een sterke vluchtgroep hier de ruimte krijgt en op de klim naar Les Angles de dienst mag gaan uitmaken.
>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.
>>> Lees alles over de Tour de France 2026
Parcours
© Getty ImagesGranollers, aan de rand van Barcelona, staat bekend om het Spaanse handbal en is ook de thuisbasis van het Circuit de Barcelona-Catalunya, waar Max Verstappen met de Formule 1 racet. De rit begint op de Porxada, een markthal uit de 16e eeuw, waarna de koers koers zet richting het noorden en de Franse grens.
Makkelijk wordt het allerminst. Met bijna 4.000 hoogtemeters is dit een serieuze etappe, bovendien de eerste die op Frans grondgebied finish, al speelt het grootste deel zich nog af in Spanje. Na een lange vlakke aanloop is de Collada de Toses (9,3 kilometer à 6,5%) is een stevige opener, waarna een lange afdaling volgt richting de Col du Calvaire (14,9 kilometer à 4,1%).
Via een lus langs het stuwmeer van Matemale wacht daarna de slotklim naar het skidorpje Les Angles. Vooral de laatste anderhalve kilometer, aan 7,6%, kan nog pijn doen.
© Getty ImagesAnalyse Jeroen van Belleghem en Karsten Kroon
Kroon relativeert: “Dat zijn klimmen waar de gemiddelde toerfiester met plezier naar boven rijdt. Kroon kijkt er ook naar uit: “Dit is zo’n etappe die vanaf de start al meteen interessant gaat zijn.”
Vanbelleghem: “Die slotklim maakt dat er kansen liggen voor puncheurs. Dat soort renners wil hier in de vlucht zitten. Ik hou van zulke aankomsten.”
De favorieten
Het is in theorie een etappe voor vluchters met klimmersbenen. Het zijn niet de allerlastigste beklimmingen, maar ze hebben venijnige steile stroken die de Pyreneeën kenmerken.
Als ik aan een aanvaller met klimmersbenen denk in de Tour, denk ik aan Ben Healy. De Ier was vorig jaar al ontzettend sterk tijdens de Tour de France en droeg zelfs 2 dagen de gele trui. Dat zou hij zomaar weer kunnen gaan doen dit jaar.
Als je aanvallen zegt, zeg je Izagirre. Van de broers is alleen Ion Izagirre nog actief, toch wel de betere van de 2. Een echte rasaanvaller die zo maar weer een ritje kan meepakken deze Tour.
Op een dag voor de aanvallers zal er een team ongetwijfeld meezitten: Astana. Van dat team is Harold Tejada dit jaar in goede vorm, hij won eerder dit jaar al in Parijs-Nice een etappe en zou zomaar kunnen verrassen met een ritoverwinning in de Tour.
Omdat de etappe zo vroeg in de Tour is zullen veel goede klimmers nog dicht in het klassement staan, daarom zou het zomaar kunnen dat de kopgroep niet erg sterk is en de klassementsmannen alsnog de dienst gaan uitmaken. Dan is Tadej Pogacar uiteraard de grote favoriet.