Voorbeschouwing Giro d’Italia 2026: Etappe 17

De Giro zit in de beslissende slotweek en etappe 17 vormt een typische overgangsrit op weg naar het hooggebergte. Vanuit Cassano d’Adda trekt het peloton noordwaarts richting de Alpen, met finish in het bergdorp Andalo (1.010 meter). Op papier lijkt het een etappe voor vluchters, maar de ruim 3.200 hoogtemeters zorgen ervoor dat ook klassementsrenners niet volledig kunnen ontspannen.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Etappe 1 Giro d'Italia 2026: Cassano d’Adda-Andalo (200 km)

© Giro d'Italia

Na de start in Lombardije gaat het eerst over vlakke wegen richting het Iseomeer, waar het peloton de zuidkant volgt. Daarna begint het klimwerk meteen met de Passo dei Tre Termini (8,2 km à 5,9%), gevolgd door de Cocca de Lodrino (8,1 km à 4,1%).

De eerste helft van de etappe staat vooral in het teken van een lange opeenvolging van beklimmingen en vals-platstroken door de valleien richting Trentino. Via de Chiese-vallei en de omgeving van het Idromeer blijft het tempo hoog, met tussendoor de klim naar Roncone (4,8 km à 5%).

In de finale wordt het pas echt selectief. Na een korte afdaling volgen opeenvolgende hellingen richting San Lorenzo Dorsino en een laatste lange aanloop richting Andalo. De finish ligt niet op een pure bergtop, maar wél na een oplopende laatste 6 kilometer.

Het parcours

© Giro d'Italia

Met een relatief “gebroken” parcours en veel klimmetjes zonder echte lange cols lijkt dit een dag voor de aanvallers. De laatste 60 kilometer bieden constant terrein om weg te rijden, waardoor een sterke vroege vlucht grote kans maakt op succes.

Toch is onderschatting gevaarlijk. De finale richting Andalo is nergens vlak en de laatste kilometers lopen voortdurend op. De klassementsteams zullen vooral moeten controleren dat geen gevaarlijke klassementsrenner of sterke klimmer mee glipt.

De favorieten

De grote vraag is of de klassementsploegen deze etappe laten gaan of juist controleren richting de zware bergritten die volgen. Voor punchy klimmers en sterke aanvallers is dit een ideale kans. Denk aan renners die net niet genoeg hebben voor de echte Alpen, maar hier hun vrijheid krijgen.

Richard Carapaz is misschien wel de gevaarlijkste man van de dag: een explosieve klimmer die juist in onrustige bergetappes graag vanuit het GC-veld toeslaat wanneer favorieten naar elkaar kijken. João Almeida is zijn tegenpool: minder aanvallend, maar als diesel perfect gebouwd voor een lange, slopende Giro-etappe waarin hij in de finale kan doorduwen. Egan Bernal gebruikt dit soort dagen vaak om zijn klasse te laten spreken in de derde week, zeker als hij ruimte krijgt van rivalen. In hetzelfde profiel past Giulio Ciccone, die met zijn explosiviteit ideaal is voor korte steile hellingen en in eigen land altijd extra gevaarlijk is. Vanuit een andere invalshoek is er Thymen Arensman, een renner die juist floreert in lange solo’s wanneer de controle in het peloton wegvalt. Damiano Caruso brengt daar ervaring en koersintelligentie bij, altijd alert op het perfecte moment om mee te springen. Tot slot is er Lorenzo Fortunato, een pure Giro-aanvaller die leeft voor dit soort overgangsetappes waarin de vroege vlucht kan overleven.

Etappe 17 is geen koninginnenrit, maar wel een typische Giro-slijtageslag: constant op en af, vermoeiende aanloop en een finale die nog altijd pijn doet. De kans op een dagzege voor een vlucht is groot, maar onderschat de klassementsmannen niet, zeker niet als iemand in de finale begint te schuiven.

Naar etappe 16

Naar etappe 18