Waarom Armstrong Pogacar de beste ooit noemt

Lance Armstrong noemt Tadej Pogacar de beste wielrenner ooit, en zet de kopman van UAE Team Emirates XRG daarbij expliciet boven zichzelf. Twee dagen na de finish in Parijs, waar Pogacar zijn vijfde Tourzege binnenhaalde, verklaarde Armstrong in zijn podcast dat de discussie gesloten is. Maar hoeveel weegt dat oordeel, als het komt van de man wiens eigen zeven zeges zijn geschrapt? En wat kun jij eigenlijk met de eigenschap die Armstrong het meest bewondert?

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Armstrong ziet geen discussie meer over de beste ooit

Armstrong pakte het onderwerp op in zijn podcast THE MOVE. "This guy is the best of all time", zei hij over Pogacar, waarna hij toevoegde dat hij daarvoor niet eens ver terug in de wielergeschiedenis hoeft te kijken.

Wat hem vooral overtuigt is niet het aantal Tourzeges, maar de veelzijdigheid. Vlakke etappes, kasseien, hooggebergte, de witte wegen van de Strade Bianche: volgens Armstrong maakt het Pogacar niet uit waar of in welke maand hij start, hij wil simpelweg koersen. Hij noemt hem op dit moment de meest dominante atleet ter wereld, en tekent daarbij aan dat drie weken toekijken hoe iemand alles opeet niet altijd spannend is.

Dat laatste sluit aan bij de vraag die dit hele Tourjaar al boven de koers hing en die we eerder onderzochten in de zoektocht naar de zwakke plek van Pogacar: elke gehoopte kwetsbaarheid bleek dit jaar geen kwetsbaarheid.

"Hij zou Lance Armstrong kapot rijden"

Toen ging Armstrong nog een stap verder. Op de onvermijdelijke vraag hoe zijn eigen carrière zich verhoudt tot die van Pogacar, antwoordde hij volgens CyclingUpToDate: "This guy would beat the crap out of me." Hij zei er meteen achteraan dat hij dat serieus meende.

Belangrijk voorbehoud: dit zijn Armstrongs eigen woorden in een podcast, zoals overgenomen door internationale wielermedia. Een officieel transcript van de aflevering is niet beschikbaar, dus de exacte formulering kan per bron licht verschillen. De podcast noemt daarnaast meerdere cohosts, maar wie er bij déze aflevering aanschoof, is niet in een tweede bron te verifiëren.

Vijf Tourzeges op zijn 27e, en dus naast Merckx

De cijfers geven Armstrong een aanleiding. Met zijn vijfde eindzege komt Pogacar op gelijke hoogte met Eddy Merckx, Jacques Anquetil, Bernard Hinault en Miguel Indurain. Vier renners die decennialang het plafond van deze sport waren, geëvenaard door iemand van 27.

Daar komt bij dat de Tour van 2026 volgens CyclingUpToDate de snelste editie ooit was, met een gemiddelde van 43,3 kilometer per uur. Pogacar won dus niet alleen, hij won in de hardste Tour die ooit is gereden. Dat is een ander gegeven dan de trage uitputtingsslagen waarin Merckx en Anquetil hun records optekenden, en het maakt de vergelijking tussen tijdperken eerlijk gezegd wankel. Wat het lichaam van zo'n race overhoudt, beschreven we in het herstel na drie weken Tour.

Het record dat Armstrong nog altijd claimt

Hier wordt het pikant. Armstrong won de Tour zeven keer, maar die zeges werden hem afgenomen na zijn dopingverleden. In de podcast houdt hij vol dat het echte record nog op zijn naam staat en dat Pogacar dat ook weet. Hij zegt zelfs te hopen dat de Sloveen eroverheen gaat, met het argument dat records er zijn om gebroken te worden.

Dat is een opmerkelijke constructie: Armstrong erkent dat Pogacar beter is dan hij ooit was, en gebruikt hetzelfde gesprek om een record te claimen dat formeel niet bestaat. Een compliment met een handtekening eronder.

Waarom het uitgerekend Armstrong is die dit zegt

Er zit een ongemakkelijke laag onder dit nieuws. De man die het meest heeft gedaan om het vertrouwen in wielerprestaties te slopen, is nu degene die de prestaties van de huidige kampioen valideert. Voor de ene helft van de fans is dat een schouderklopje van iemand die weet wat er nodig is om die Tour te winnen. Voor de andere helft is het precies de verkeerde jury.

Wat Armstrongs oordeel wel doet, is de discussie verplaatsen. Niet langer of Pogacar bij de groten hoort, maar of hij er alleen bovenaan komt te staan. Met vijf zeges op zijn 27e en een ploeg die hem er nog jaren omheen kan bouwen, is een zesde Tour geen fantasie meer maar een planning.